Arnaud Kalimuendo

Pochodzenie

Urodził się 20 stycznia 2002 roku w Suresnes pod Paryżem. Zaczynał w FC Saint-Cloud, gdzie spędził cztery albo pięć lat. Jego trener Michel Maçon mówił Paris Saint-Germain, że ma w drużynie „zjawisko”, i namawiał skautów, żeby przyjechali go zobaczyć. W 2012 roku, w wieku dziesięciu lat, trafił do PSG. Najpierw jako członek klubowego stowarzyszenia, bo paryżanie nie mogli jeszcze podpisać z nim umowy. Do centrum szkolenia dołączył latem 2017 roku.

Jego wzorem był brazylijski Ronaldo. W 2018 roku mówił, że nie widział go w grze, ale oglądał nagrania jego akcji.

W młodzieżowych drużynach PSG rozwijał się z opóźnieniem. W U-17 grał głównie na skrzydle albo wchodził z ławki. Przełom nastąpił we wrześniu 2018 roku, gdy Thiago Motta, trener U-19, zaczął wystawiać go jako środkowego napastnika. Kalimuendo strzelał wtedy średnio więcej niż gol na mecz, zarówno w lidze, jak i w Młodzieżowej Lidze Mistrzów. Pierwszy zawodowy kontrakt podpisał w lipcu 2019 roku, a we wrześniu 2019 roku, mając 17 lat, po raz pierwszy znalazł się w kadrze pierwszej drużyny, na wyjazdowy mecz z Olympique Lyon.

Kariera

W seniorskiej drużynie PSG zadebiutował 10 września 2020 roku w wyjazdowym meczu z RC Lens, przegranym 0:1. Z powodu zakażeń koronawirusem brakowało wtedy między innymi Neymara, Kyliana Mbappé i Mauro Icardiego, więc Kalimuendo i Kays Ruiz-Atil, obaj 18-latkowie, wyszli w podstawowym składzie. Już po dwóch minutach wywalczył faul po dobrym przyjęciu piłki plecami do bramki.

5 października 2020 roku przedłużył kontrakt z PSG i został wypożyczony do Lens z opcją wykupu. Zaczął od gola w każdym z pierwszych trzech meczów, w których wyszedł w podstawowym składzie. Trener Franck Haise mówił wtedy, że to chłopak, który słucha i ma duże rozeznanie w grze, ale jako 18-latek musi jeszcze poprawić grę jako oparcie dla zespołu i wyczucie czasu. Również w następnym sezonie grał w Lens na wypożyczeniu. W obu sezonach klub z północy Francji kończył ligę na siódmym miejscu.

11 sierpnia 2022 roku podpisał pięcioletni kontrakt ze Stade Rennais. Był wtedy pożądany przez kilka europejskich klubów, ale wybrał Rennes, w którym mógł zagrać w Lidze Europy. Prezydent klubu Olivier Cloarec mówił, że Kalimuendo sam okazał wielką chęć przejścia i uznał Rennes za potrzebny etap w rozwoju.

Najlepszy sezon w Rennes rozegrał w 2024/2025. Z 17 golami w Ligue 1 został najlepszym strzelcem drużyny i trzecim w lidze, za Ousmane Dembélé z PSG i Masonem Greenwoodem z Olympique Marsylia. Wszystkie gole strzelił z pola karnego, w tym pięć z rzutów karnych.

18 sierpnia 2025 roku przeszedł do Nottingham Forest, podpisując pięcioletni kontrakt. W styczniu 2026 roku został wypożyczony do Eintrachtu Frankfurt do końca sezonu. Dyrektor sportowy Eintrachtu Markus Krösche mówił, że klub pozyskuje napastnika, który mimo młodego wieku od dawna gra na wysokim poziomie w Ligue 1.

Sukcesy

• 2024 Srebrny medal igrzysk olimpijskich z Francją
• 2019 Brązowy medal mistrzostw świata U-17 z Francją

Styl gry

To silny, szybki napastnik. W 2018 roku mówił o sobie, że jego gra opiera się na szybkości, technice i wykończeniu. Jest naturalnym środkowym napastnikiem, który potrafi grać także na bokach ataku.

Już w debiucie w Ligue 1 wyróżniał się grą tyłem do bramki: dobrze przyjmował piłkę, zasłaniał ją ciałem i wymuszał faule. Haise chwalił jego pierwsze dotknięcie i inteligentne ruchy bez piłki. Krösche opisywał go jako zawodnika, który łączy tempo, ruchy za linię obrony i skuteczność z dużą pracą w defensywie. Choć Kalimuendo nie jest wysoki, ma siłę i technikę, by obracać się z obrońcami, i często odbiera piłkę w ostatniej tercji boiska. W sezonie 2024/2025 jego skuteczność strzelecka była wyższa niż u Dembélé i Greenwooda.

Reprezentacja

W młodzieżowych reprezentacjach Francji występował od kategorii U-16, później grał w kadrze U-21. Na mistrzostwach świata U-17 w Brazylii w 2019 roku strzelił trzy gole w meczu o trzecie miejsce z Holandią, wygranym przez Francję 3:1 17 listopada.

W 2024 roku trener Thierry Henry zabrał go na igrzyska olimpijskie w Paryżu. W finale z Hiszpanią Kalimuendo wszedł na boisko w drugiej połowie. W doliczonym czasie gry Beñat Turrientes przytrzymywał go w polu karnym, a Jean-Philippe Mateta z rzutu karnego wyrównał na 3:3. W dogrywce Hiszpanie wygrali 5:3, a Francja zdobyła srebrny medal.