Argentyna
Lewonożny skrzydłowy, który strzelał gole w finałach igrzysk olimpijskich, Copa América, Finalissimy i mundialu 2022.
Urodził się 14 lutego 1988 roku w Rosario. Ojciec zarabiał na wyrobie węgla drzewnego, który pakował do worków pod blaszanym daszkiem na podwórku. Ángel i jego młodsza siostra pomagali mu przed szkołą, a od węglowego pyłu poczerniały ściany domu.
Jako dziecko był tak ruchliwy, że matka poszła z nim do lekarza, a ten poradził jej piłkę nożną. W wieku siedmiu lat strzelił dla drużyny z dzielnicy 64 gole i zgłosiło się po niego Rosario Central, które zapłaciło za niego piłkami. Ojciec kibicował Newell's Old Boys, matka Rosario Central. To ona woziła go na treningi starym rowerem: syn siedział z tyłu, a siostra na drewnianej desce, którą ojciec przymocował z boku.
W Central nie było mu łatwo. Jako 15-latek wciąż był niski, a trener przy całej drużynie nazwał go mięczakiem, który nic nie osiągnie. Chciał rzucić piłkę, ale matka kazała mu wrócić na trening. Rok później ojciec postawił sprawę jasno: albo szkoła, albo praca z nim, albo jeszcze jeden rok gry. Matka wybrała piłkę, a w grudniu 2005 roku Di María zadebiutował w lidze argentyńskiej.
Po młodzieżowych mistrzostwach świata w 2007 roku przeszedł do Benfiki. Ojciec rzucił pracę i wyjechał z nim do Portugalii. Przez pierwsze dwa sezony Ángel rzadko grał i myślał o powrocie do domu. Przełomem były dla niego igrzyska w Pekinie. U Jorge Jesusa grał po lewej stronie środka pola ustawionego w romb. Jesus mówił potem, że wiele nauczył go pod względem taktycznym. W sezonie 2009/10 Di María zdobył z Benfiką mistrzostwo Portugalii.
Latem 2010 roku przeszedł do Realu Madryt za 25 mln euro. José Mourinho przesunął go na prawą stronę i nauczył taktycznej dyscypliny. W finale Pucharu Króla w 2011 roku jego dośrodkowanie wykorzystał w dogrywce Cristiano Ronaldo, a Real wygrał z Barceloną 1:0. Sam Di María dostał przed końcem dogrywki drugą żółtą kartkę. Rok później zdobył z Realem mistrzostwo Hiszpanii.
Gdy w 2013 roku do klubu przyszedł Gareth Bale, wydawało się, że Di María odejdzie. Został po rozmowach z Ezequielem Lavezzim i Carlo Ancelottim, który obiecał grę temu, kto będzie w lepszej formie. W styczniu 2014 roku, schodząc z boiska przy gwizdach kibiców, wykonał gest uznany za obraźliwy. Przeprosił, zapewniając, że nie był zamierzony. W tym sezonie Ancelotti przesunął go do środka pola, obok Xabiego Alonso i Luki Modricia. W kwietniu Di María otworzył wynik finału Pucharu Króla z Barceloną (2:1).
W finale Ligi Mistrzów 24 maja 2014 roku w Lizbonie przy stanie 1:1 w dogrywce przedarł się lewą stroną, mijając rywali. Thibaut Courtois obronił jego strzał, ale dobił Bale, a Real wygrał 4:1 z Atlético Madryt. Di María grał z bólem nogi, w dogrywce cofnął się, a przed nim grał Marcelo. Nagrodę dla piłkarza meczu odebrał z rąk Aleksa Fergusona.
Po mundialu Real sprzedał go do Manchesteru United za 59,7 mln funtów. Żaden brytyjski klub nie zapłacił wcześniej tyle za piłkarza. W liście do kibiców Realu napisał, że nigdy nie chciał odchodzić i po zdobyciu Ligi Mistrzów czekał na gest zarządu, którego się nie doczekał. W Manchesterze dobrze zaczął, ale Louis van Gaal ustawiał go na wielu pozycjach, także w ataku, a forma spadła. W ćwierćfinale Pucharu Anglii z Arsenalem dograł do Wayne'a Rooneya, a potem wyleciał z boiska za symulację i pociągnięcie sędziego za koszulkę. Latem 2015 roku nie poleciał z drużyną na tournée po USA, a w sierpniu Paris Saint-Germain kupiło go za 44,3 mln funtów.
W pierwszym sezonie w Paryżu zanotował w lidze 18 asyst, co było wtedy rekordem. W kwietniu 2016 roku strzelił zwycięskiego gola w finale Pucharu Ligi Francuskiej z Lille. 14 lutego 2017 roku, w swoje 29. urodziny, strzelił dwa gole w wygranym 4:0 meczu z Barceloną w 1/8 finału Ligi Mistrzów. W 2020 roku strzelił gola i zanotował dwie asysty w półfinale z RB Lipsk, ale w finale PSG przegrało z Bayernem Monachium. W finale Pucharu Francji w maju 2021 roku zaliczył 104. asystę dla PSG i wyprzedził Safeta Sušicia jako najlepszy asystent w historii klubu. Odszedł w 2022 roku po siedmiu sezonach i 18 trofeach.
W Juventusie spędził jeden sezon. W lutym 2023 roku strzelił hat tricka w rewanżu z Nantes w Lidze Europy, ale z Turynu odszedł bez trofeum i, jak napisał, z gorzkim posmakiem. W lipcu 2023 roku wrócił do Benfiki. Tłumaczył, że chce grać w dobrej drużynie, by utrzymać się w kadrze przed Copa América 2024. Na klubowych mistrzostwach świata w 2025 roku Enzo Maresca uznał go za najlepszego piłkarza meczu Benfiki z Bayernem.
Do Rosario Central miał wrócić już w 2024 roku, ale zrezygnował po groźbach wobec rodziny. W maju 2025 roku klub ogłosił, że Di María wróci po klubowych mistrzostwach świata. W listopadzie 2025 roku władze ligi uznały Rosario Central za mistrza ligi za najlepszy bilans punktowy w całym 2025 roku. 26 września 2026 roku Di María strzelił dwa gole w wygranym 3:1 meczu o Supercopa Internacional z Estudiantes La Plata.
To lewonożny skrzydłowy, szybki i dynamiczny, groźny w dryblingu i w mijaniu rywali. Grał na obu skrzydłach. Obrońcy starali się odcinać go od lewej nogi. Mourinho przestawił go z lewej strony na prawą, a Ancelotti zrobił z niego środkowego pomocnika. Tam Di María wnosił do gry energię, prowadził piłkę i zagrywał długie, diagonalne podania. W odbiorze piłki nie był mocny, ale pressingiem zmuszał rywali do błędów.
Strzelał mniej, niż stwarzał okazji kolegom. Ancelotti mówił, że potrafił odmienić mecz samą energią, ale czasem tracił kontrolę i niecelnie podawał w ważnych momentach. Van Gaal zarzucał mu z kolei, że za często drybluje, zamiast podać, i przez to traci piłkę. Bruno Lage, jego trener w Benfice, podkreślał, że Di María to nie tylko kontrataki, i chwalił jego grę w obronie.
W 2007 roku wygrał z Argentyną mistrzostwa świata U-20 w Kanadzie. Rok później na igrzyskach w Pekinie strzelił jedynego gola w finale z Nigerią: wybiegł do podania Lionela Messiego i przelobował bramkarza. W pierwszej reprezentacji zadebiutował 6 września 2008 roku w Buenos Aires, w zremisowanym 1:1 meczu eliminacji mistrzostw świata z Paragwajem.
Na mundialu w RPA zagrał we wszystkich pięciu meczach Argentyny, ale był niezadowolony ze swojej gry. Mówił, że musiał uczyć się bronić na nieswojej pozycji. Cztery lata później w Brazylii strzelił w 118. minucie zwycięskiego gola w meczu 1/8 finału ze Szwajcarią, po podaniu Messiego. W ćwierćfinale z Belgią naderwał mięsień uda. W dniu finału lekarz kadry przyniósł mu list z Realu z żądaniem, by nie grał. Di María podarł go bez czytania. Selekcjonerowi Alejandro Sabelli powiedział, że ma wystawić tego, kogo uzna za właściwego. Zaczął Enzo Pérez, a Di María, przygotowany do gry zastrzykami, nie wszedł na boisko. Argentyna przegrała z Niemcami 0:1.
Na mundialu w Rosji strzelił piękną bramkę na 1:1 w przegranym 3:4 meczu 1/8 finału z Francją. Wcześniej Argentyna z nim w składzie kilka razy dochodziła do finałów i je przegrywała. 10 lipca 2021 roku na Maracanie Di María przelobował Edersona i dał jej zwycięstwo 1:0 z Brazylią w finale Copa América. Był to pierwszy tytuł Argentyny od 28 lat. 1 czerwca 2022 roku na Wembley strzelił gola w wygranej 3:0 Finalissimie z Włochami.
Na mundialu w Katarze stracił miejsce w składzie od 1/8 finału, a półfinał z Chorwacją przesiedział na ławce. Na finał z Francją Lionel Scaloni niespodziewanie wystawił go od początku i na lewej stronie. Di María przyznał, że w pierwszej chwili pomyślał, że selekcjoner się pomylił. Ousmane Dembélé sfaulował go w polu karnym, Messi wykorzystał jedenastkę, a 13 minut później Di María sam podwyższył na 2:0. Argentyna wygrała po rzutach karnych.
W październiku 2023 roku zapowiedział, że Copa América 2024 będzie jego ostatnim turniejem w kadrze. W finale z Kolumbią w Miami przejął opaskę kapitana po zejściu kontuzjowanego Messiego. Argentyna wygrała 1:0 po dogrywce, a był to jego 145. i ostatni mecz w reprezentacji.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026 | Rosario Central | – | – | – | – | |
| 2024/2025Primeira Liga | Benfica Lizbona | Primeira Liga | 25 | 1657 | 8 | 5 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Benfica Lizbona | Liga Mistrzów | 9 | 547 | 1 | 2 |
| 2023/2024Primeira Liga | Benfica Lizbona | Primeira Liga | 28 | 2230 | 9 | 10 |
| 2022/2023Serie A | Juventus Turyn | Serie A | 26 | 1362 | 4 | 4 |
| 2022/2023Puchar Włoch | Juventus Turyn | Puchar Włoch | 4 | 183 | 0 | 0 |
| 2021/2022Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 26 | 1659 | 5 | 7 |
| 2020/2021Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 26 | 1785 | 5 | 9 |
| 2019/2020Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 26 | 2008 | 8 | 14 |
| 2018/2019Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 30 | 2339 | 12 | 11 |
| 2017/2018Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 30 | 2122 | 11 | 6 |
| 2016/2017Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 29 | 2045 | 6 | 7 |
| 2015/2016Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 27 | 1936 | 9 | 14 |
| 2014/2015Premier League | Manchester United | Premier League | 27 | 1645 | 3 | 10 |
| 2013/2014La Liga | Real Madryt | La Liga | 34 | 2287 | 4 | 17 |
| 2012/2013La Liga | Real Madryt | La Liga | 30 | 1902 | 6 | 7 |
| 2011/2012La Liga | Real Madryt | La Liga | 23 | 1378 | 5 | 15 |
| 2010/2011La Liga | Real Madryt | La Liga | 35 | 2325 | 6 | 15 |
| 2009/2010 | Benfica Lizbona | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | Benfica Lizbona | – | – | – | – | |
| 2007/2008 | Benfica Lizbona | – | – | – | – | |
| 2006/2007 | Rosario Central | – | – | – | – | |
| 2005/2006 | Rosario Central | – | – | – | – |
Ángel Di María ma 38 lat. Urodził się 14 lutego 1988 roku.
Ángel Di María jest zawodnikiem klubu Benfica Lizbona (Primeira Liga).
Ángel Di María jest pomocnikiem.
Ángel Di María zdobył między innymi Ligę Mistrzów z Realem Madryt w 2014 roku, mistrzostwo świata z Argentyną w 2022 roku, Copa América z Argentyną w 2021 i 2024 roku oraz złoty medal igrzysk olimpijskich w 2008 roku. Z PSG wygrał wiele krajowych tytułów.
Ángel Di María przeszedł do Realu Madryt latem 2010 roku z Benfiki za 25 milionów euro. Po mundialu 2014 Real sprzedał go do Manchesteru United za 59,7 mln funtów.
Ángel Di María to lewonożny skrzydłowy, szybki i dynamiczny, groźny w dryblingu i w mijaniu rywali. Mourinho przestawił go na prawą stronę, a Ancelotti zrobił z niego środkowego pomocnika, gdzie prowadził piłkę i zagrywał długie, diagonalne podania.
W finale mistrzostw świata 2022 z Francją Ángel Di María wyszedł w pierwszym składzie na lewej stronie. Wywalczył rzut karny, który wykorzystał Messi, a 13 minut później sam podwyższył na 2:0. Argentyna wygrała po rzutach karnych.
