Francja
Dryblujący skrzydłowy i ofensywny pomocnik, wychowanek Stade Rennais; w sezonie 2025/2026 miał w Ligue 1 najwięcej udanych dryblingów.
Urodził się 14 stycznia 2001 roku w Man na Wybrzeżu Kości Słoniowej. Dzieciństwo spędził w Gabonie i na Martynice, gdzie dostał pierwszą licencję w klubie Aiglon du Lamentin i grał w nim w latach 2010–2013. Potem przeniósł się do Francji kontynentalnej, do FC Rouen, i grał tam do 2016 roku. Chciało go wiele klubów, m.in. Nantes, Nice, Bordeaux, Lens, Monaco i Olympique Lyon, ale wybrał Stade Rennais, do którego trafił w lipcu 2016 roku. Jego kuzynem jest Désiré Doué, także wychowanek Rennes.
Już w drugim sezonie w akademii dołączył do grupy Espoirs prowadzonej przez Juliena Stéphana i grał na przemian w U-17, U-19 i w rezerwach w Régionale 1. 24 maja 2018 roku podpisał w Rennes pierwszy zawodowy kontrakt. Trener U-19 Romain Ferrier mówił wtedy, że to talent i pracowity chłopak, jeden z kreatywnych graczy, którzy potrzebują przestrzeni i swobody.
W pierwszym zespole Rennes pojawił się na początku sezonu 2019/2020, wchodząc na 23 minuty w przegranym 1:2 meczu o Trophée des Champions z Paris Saint-Germain. Pierwsze minuty w Ligue 1 zagrał 20 października 2019 roku, wchodząc na 12 minut w przegranym 2:3 meczu z Monaco. Tydzień później wszedł z ławki przy remisie 2:2 z Toulouse i strzelił zwycięskiego gola na 3:2, swojego pierwszego w Ligue 1.
W sezonie 2020/2021 wystąpił w dziesięciu meczach Ligue 1, w tym w dwóch od pierwszej minuty, oraz w czterech meczach Ligi Mistrzów. Jeden ze startów w podstawowym składzie miał w listopadzie 2020 roku na wyjeździe z PSG. W lipcu 2021 roku Vitesse Arnhem wypożyczyło go na sezon. W Rennes stał się wtedy mniej potrzebny, także po przyjściu Kamaldeena Sulemany. Przy przenosinach mówił, że w Vitesse liczy na wykorzystanie kreatywności, techniki i szybkości, i dodawał, że siedem występów w europejskich pucharach zostawiło mu apetyt na więcej.
Latem 2022 roku, gdy skończył się jego kontrakt z Rennes, przeniósł się do belgijskiego Cercle Brugge. W styczniu 2024 roku wrócił do Francji i dołączył do Toulouse, które walczyło wówczas o utrzymanie w Ligue 1. Grał tam głównie na lewym skrzydle. W sezonie 2025/2026 zakończył rozgrywki jako lider ligi pod względem udanych dryblingów, przed Julio Enciso ze Strasburga i Masonem Greenwoodem z Olympique Marsylia.
4 września 2026 roku Coventry City, beniaminek Premier League, ogłosiło jego transfer z Toulouse. Umowa została uzgodniona przed zamknięciem okna transferowego, ale musiała ją zatwierdzić FIFA, dlatego Gboho dołączył do drużyny Franka Lamparda kilka dni po zamknięciu rynku.
Johannes Spors, dyrektor techniczny Vitesse, nazywał go dynamicznym i kreatywnym zawodnikiem z szybkością i dobrą akcją indywidualną. Théo Faugère, dziennikarz La Dépêche du Midi, który opisywał Toulouse, uważał go za technicznie najbardziej utalentowanego piłkarza tego klubu w ostatnich sezonach: lubi nosić piłkę i dryblować, a w sezonie 2025/2026 był w Ligue 1 pod tym względem pierwszy. W Toulouse grał głównie jako lewy skrzydłowy w ustawieniu 3-4-3, ale nie ciągnie do linii końcowej, tylko schodzi do środka, jak ofensywny pomocnik. Potrafi, jak twierdził Faugère, rozświetlić grę kolegów podaniem.
Wskazywał też słabsze strony: czasem nosi piłkę i drybluje za dużo, zamiast zagrać prościej, a wykończenie przez długi czas było jego problemem, choć poprawiło się. Nie jest mocny fizycznie i bywa spychany w pojedynkach, ale szybki pierwszy krok często pozwala mu ich uniknąć.
Lampard po pierwszym tygodniu treningów w Coventry mówił, że Gboho ma dobrą kontrolę piłki, potrafi mijać rywali, dobrze prowadzić piłkę, asystować i strzelać gole. Dodał, że może grać na lewej stronie, w środku pola i jako ofensywny pomocnik, także w ustawieniu z trójką i z czwórką obrońców.
Reprezentował Francję w kadrach U-16, U-17 i U-18. We wrześniu 2026 roku Hervé Renard, który kilka tygodni wcześniej wrócił na stanowisko selekcjonera Wybrzeża Kości Słoniowej, powołał go na mecze eliminacji Pucharu Narodów Afryki 2027 z Ghaną i Somalią. 29 września 2026 roku w meczu z Somalią Gboho wszedł z ławki, w 89. minucie strzelił gola na 1:0, a w doliczonym czasie asystował przy drugiej bramce. Wybrzeże Kości Słoniowej wygrało 2:0.
0
0
Minuty w sezonie
72′1 z 9 meczów
3:1
Sunderland726,83:1Sunderland6,80:1
Fulham––0:1Fulham4:1
Newcastle United––4:1Newcastle United
0:1Coventry City––0:1Coventry City| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 31 | 2608 | 8 | 3 |
| 2024/2025Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 31 | 2340 | 5 | 4 |
| 2023/2024Ligue 1 | Toulouse FC | Ligue 1 | 16 | 1199 | 3 | 2 |
| 2022/2023 | Cercle Brugge | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Stade Rennais | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Stade Rennais | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Stade Rennais | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | France U17 W | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | Stade Rennais | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Rennes II | – | – | – | – |
