Bogowie muszą być szaleni – Wigry jedyną oazą na pierwszoligowej pustyni

Taktyka polskiego Sama Allardyce’a

O tym, że Dominik Nowak potrafi świetnie dyrygować swoimi podopiecznymi, nikogo, kto choć raz był na meczu Wigier, przekonywać nie trzeba. Całe spotkanie ruchliwy przy linii bocznej, gestykulujący i na bieżąco poprawiający ustawienie swoich piłkarzy. Taki właśnie jest szkoleniowiec suwalczan. Co ważne, zawsze wierzy w zwycięstwo. Przykładem pierwszym z brzegu może być niedawny mecz ze Zniczem, kiedy Wigry przegrywały do 89. minuty, a mimo to zdołały zwyciężyć. W owym spotkaniu były trener Floty cały czas „nakręcał” swoich podopiecznych do ataków. To chyba najlepszy przykład, że stronę mentalną futbolu Dominik Nowak ma opanowaną do perfekcji, niczym słynny Sam Allardyce – nowy selekcjoner reprezentacji Anglii.

Dzięki tej „chemii” piłkarze chcą wykonywać jego polecenia i niemal perfekcyjnie realizują założenia taktyczne. Sposób, w jaki „Biało-niebiescy” przesuwają się w obronie, który jest rzadkim widokiem na boiskach I ligi, w suwalskiej drużynie jest standardem. Do tego szybkie tempo rozgrywania akcji ofensywnych i Wigry Suwałki są postrachem pierwszoligowych boisk. Dodajmy, że trener Nowak niezwykle pieczołowicie przygotowuje taktykę pod każdego przeciwnika. To w połączeniu z jej wierną realizacją przez piłkarzy przynosi kolejne punkty w ligowej klasyfikacji.

Damian Kądzior od początku swojej przygody z Suwałkami pokazuje, że rozgrywki na tym szczeblu są dla niego zabawą. 24-latek wyrasta na gwiazdę zespołu Wigier, gdzie wreszcie dostał szansę, której nie dano mu w rodzinnym Białymstoku.

Warto przypomnieć także, że Wigry to dosyć młody zespół. W porządku, może nie w obronie, gdzie swoim doświadczeniem młodszym kolegom pomaga m.in. Janusz Bucholc czy – najczęściej z ławki – stary wyjadacz Tomasz Jarzębowski oraz dobrze znany w Suwałkach Adrian Karankiewicz. Jednak w przodzie mamy sprowadzonego z Legii młodego Miłosza Kozaka, wypożyczonego z Jagiellonii Rafała Augustyniaka czy błyszczącego na boiskach I ligi Damiana Kądziora. Szczególnie wykupiony przed tym sezonem wychowanek „Jagi” od początku swojej przygody z Suwałkami pokazuje, że rozgrywki na tym szczeblu są dla niego zabawą. 24-latek wyrasta, choć dla mnie już wyrósł, na gwiazdę zespołu Wigier, gdzie wreszcie dostał szansę, której nie dano mu w rodzinnym Białymstoku.

Całość siły ofensywnej uzupełnia kilku napastników w równej, bardzo dobrej dyspozycji: Kamil Adamek, Kamil Zapolnik oraz Kuku.

Udany jubileusz?

Świetnie poukładana drużyna z ambitnym i doświadczonym już trenerem może się pokusić o miłą niespodziankę z okazji 70-lecia suwalskiego klubu, który powstał w 1947 roku. I nie jest to kurtuazja czy rzucanie słów na wiatr. Wigry świetnie prezentują się na placu gry, są zespołem poukładanym i co najważniejsze, świadomym swoich możliwości. W Pucharze Polski już osiągnęli historyczny wynik – 1/8 finału, a drabinka się tak ułożyła, że przy tej dyspozycji ekipy trenera Nowaka są w stanie dostać się nawet do półfinału.

A liga? W tej chwili trudno znaleźć w I lidze drużynę, która byłaby w stanie zagrozić tak grającemu zespołowi „Biało-niebieskich”. Liczymy się oczywiście z tym, że lekka „zadyszka” podlaski zespół może złapać, na tę w obecnej chwili w ogóle się nie zapowiada. Wigry Suwałki może są sensacyjnym liderem, ale jak najbardziej zasłużonym.

• Dominik Nowak
• Wigry Suwałki
• Damian Kądzior
• Miłosz Kozak
• Kamil Zapolnik
• Podbeskidzie Bielsko-Biała
• Bruk-Bet Termalica Nieciecza

Taktyka polskiego Sama Allardyce’a

O tym, że Dominik Nowak potrafi świetnie dyrygować swoimi podopiecznymi, nikogo, kto choć raz był na meczu Wigier, przekonywać nie trzeba. Całe spotkanie ruchliwy przy linii bocznej, gestykulujący i na bieżąco poprawiający ustawienie swoich piłkarzy. Taki właśnie jest szkoleniowiec suwalczan. Co ważne, zawsze wierzy w zwycięstwo. Przykładem pierwszym z brzegu może być niedawny mecz ze Zniczem, kiedy Wigry przegrywały do 89. minuty, a mimo to zdołały zwyciężyć. W owym spotkaniu były trener Floty cały czas „nakręcał” swoich podopiecznych do ataków. To chyba najlepszy przykład, że stronę mentalną futbolu Dominik Nowak ma opanowaną do perfekcji, niczym słynny Sam Allardyce – nowy selekcjoner reprezentacji Anglii.

Dzięki tej „chemii” piłkarze chcą wykonywać jego polecenia i niemal perfekcyjnie realizują założenia taktyczne. Sposób, w jaki „Biało-niebiescy” przesuwają się w obronie, który jest rzadkim widokiem na boiskach I ligi, w suwalskiej drużynie jest standardem. Do tego szybkie tempo rozgrywania akcji ofensywnych i Wigry Suwałki są postrachem pierwszoligowych boisk. Dodajmy, że trener Nowak niezwykle pieczołowicie przygotowuje taktykę pod każdego przeciwnika. To w połączeniu z jej wierną realizacją przez piłkarzy przynosi kolejne punkty w ligowej klasyfikacji.

Damian Kądzior od początku swojej przygody z Suwałkami pokazuje, że rozgrywki na tym szczeblu są dla niego zabawą. 24-latek wyrasta na gwiazdę zespołu Wigier, gdzie wreszcie dostał szansę, której nie dano mu w rodzinnym Białymstoku.

Warto przypomnieć także, że Wigry to dosyć młody zespół. W porządku, może nie w obronie, gdzie swoim doświadczeniem młodszym kolegom pomaga m.in. Janusz Bucholc czy – najczęściej z ławki – stary wyjadacz Tomasz Jarzębowski oraz dobrze znany w Suwałkach Adrian Karankiewicz. Jednak w przodzie mamy sprowadzonego z Legii młodego Miłosza Kozaka, wypożyczonego z Jagiellonii Rafała Augustyniaka czy błyszczącego na boiskach I ligi Damiana Kądziora. Szczególnie wykupiony przed tym sezonem wychowanek „Jagi” od początku swojej przygody z Suwałkami pokazuje, że rozgrywki na tym szczeblu są dla niego zabawą. 24-latek wyrasta, choć dla mnie już wyrósł, na gwiazdę zespołu Wigier, gdzie wreszcie dostał szansę, której nie dano mu w rodzinnym Białymstoku.

Całość siły ofensywnej uzupełnia kilku napastników w równej, bardzo dobrej dyspozycji: Kamil Adamek, Kamil Zapolnik oraz Kuku.

Udany jubileusz?

Świetnie poukładana drużyna z ambitnym i doświadczonym już trenerem może się pokusić o miłą niespodziankę z okazji 70-lecia suwalskiego klubu, który powstał w 1947 roku. I nie jest to kurtuazja czy rzucanie słów na wiatr. Wigry świetnie prezentują się na placu gry, są zespołem poukładanym i co najważniejsze, świadomym swoich możliwości. W Pucharze Polski już osiągnęli historyczny wynik – 1/8 finału, a drabinka się tak ułożyła, że przy tej dyspozycji ekipy trenera Nowaka są w stanie dostać się nawet do półfinału.

A liga? W tej chwili trudno znaleźć w I lidze drużynę, która byłaby w stanie zagrozić tak grającemu zespołowi „Biało-niebieskich”. Liczymy się oczywiście z tym, że lekka „zadyszka” podlaski zespół może złapać, na tę w obecnej chwili w ogóle się nie zapowiada. Wigry Suwałki może są sensacyjnym liderem, ale jak najbardziej zasłużonym.