Od lat można usłyszeć, że polska piłka ma coraz większy problem z wychowywaniem jakościowych zawodników. Są jednak pozycje, o które kibice mogą być spokojniejsi. Jedną z nich wydaje się obsada bramki. Bramkarze reprezentacji Polski od lat uchodzą za mocny punkt kadry, a niejednokrotnie podkreślano, że ta pozycja jest zabezpieczona na długie lata. Tym razem jednak sytuacja jest dość nietypowa. Jan Urban zdecydował się powołać trzech golkiperów występujących w PKO BP Ekstraklasie. Kiedy ostatnio selekcjoner postawił na podobne rozwiązanie? Trzeba cofnąć się o ponad dekadę.
Rafał Leszczyński. Powołanie z I ligi! Nawałka nie bał się zaryzykować
To zdecydowanie najbardziej zaskakująca historia z całej trójki. Rafał Leszczyński w momencie powołania nie występował nawet w Ekstraklasie! Był bramkarzem pierwszoligowego Dolcanu Ząbki, a mimo to Adam Nawałka dostrzegł w nim potencjał na tyle duży, by dwukrotnie zaprosić go na zgrupowanie reprezentacji. Nie był to zresztą przypadkowy wybór. Jak udało się wówczas ustalić, selekcjoner obserwował Leszczyńskiego jeszcze w czasie pracy w Górniku Zabrze, dzięki czemu dobrze znał możliwości młodego golkipera.
Nawałka nie ukrywał, że interesują go również zawodnicy występujący poza najwyższą klasą rozgrywkową.
Monitorujemy nie tylko zawodników z Ekstraklasy, ale także z pierwszej ligi z racji tego, że chcemy mieć przegląd wszystkiego, co dzieje się w polskiej piłce. Leszczyński to bardzo ciekawy bramkarz, z ogromnym potencjałem i perspektywami – podkreślał selekcjoner w wypowiedzi opublikowanej na stronie PZPN.
Co ciekawe, sam szkoleniowiec traktował powołanie przede wszystkim jako okazję do nauki dla 21-latka. Nie oznaczało to jednak, że nie wierzył w jego umiejętności. Wręcz przeciwnie. Nawałka uważał, że bramkarz Dolcanu już wtedy prezentował poziom pozwalający myśleć o grze w Ekstraklasie.
Chcemy, żeby poznał, jakie warunki panują w reprezentacji, i czerpał z tego naukę. Już teraz pokazuje bardzo wysokie umiejętności i potencjał, co go predestynuje do gry w Ekstraklasie. Czasem ktoś dostaje taką szansę i musi pokazać, że potrafi ją wykorzystać. Powtarzam, że on już teraz prezentuje wysoki poziom i jest naprawdę bardzo dobrym bramkarzem – tłumaczył Adam Nawałka.
Pierwsze powołanie Leszczyński otrzymał w listopadzie 2013 roku na spotkania ze Słowacją i Irlandią. Nie zadebiutował wtedy, ponieważ między słupkami stawali Artur Boruc i Wojciech Szczęsny. Selekcjoner nie skreślił jednak 21-latka. Kolejna szansa przyszła w styczniu 2014 roku. 18 stycznia Leszczyński wybiegł w pierwszym składzie na spotkanie z Norwegią, wygrane przez Polskę 3:0. Zachował czyste konto, choć w drugiej połowie popełnił błędy, które mogły zakończyć się stratą bramki. Był to jego jedyny występ w seniorskiej reprezentacji.
Michał Miśkiewicz. Prezent urodzinowy od Adama Nawałki
Michał Miśkiewicz był wówczas zawodnikiem Wisły Kraków, ale jego piłkarska droga prowadziła wcześniej przez kilka zagranicznych klubów. W 2007 roku, jako młody bramkarz, trafił do włoskiego AC Milanu, gdzie rozwijał się w zespołach młodzieżowych i miał okazję trenować w otoczeniu zawodników światowej klasy. Później zbierał doświadczenie również w Chievo Verona, Crociati Noceto oraz FC Südtirol. Do Krakowa wrócił w 2012 roku i stopniowo zaczął odgrywać coraz ważniejszą rolę w zespole Białej Gwiazdy.
W sezonie 2013/2014 był już podstawowym zawodnikiem Wisły. Dobra dyspozycja na ligowych boiskach sprawiła, że znalazł się w kręgu zainteresowań Adama Nawałki. Selekcjoner zdecydował się zabrać go na styczniowe zgrupowanie reprezentacji w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, gdzie Polacy rozgrywali spotkania towarzyskie z Norwegią i Mołdawią.
Najważniejszy moment przyszedł 20 stycznia 2014 roku. Miśkiewicz pojawił się w wyjściowym składzie na spotkanie z Mołdawią, wygrane przez Biało-Czerwonych 1:0. Był to szczególny dzień również z innego powodu. Bramkarz Wisły właśnie wtedy obchodził swoje 25. urodziny, a debiut w seniorskiej reprezentacji Polski stał się dla niego wyjątkowym prezentem. Trudno o bardziej symboliczny sposób na świętowanie takiej okazji.
Choć występ przeciwko Mołdawii był dla niego dużym wyróżnieniem, okazał się zarazem jedynym w narodowych barwach. Miśkiewicz zakończył karierę zawodniczą i pozostał przy piłce w nowej roli. Obecnie pracuje jako trener bramkarzy w Wieczystej Kraków, czyli klubie, którego zawodnikiem jest również powołany przez Jana Urbana Mateusz Kochalski.
Dariusz Trela. Ważna postać Piasta, ale bez debiutu w reprezentacji
Dariusz Trela był wówczas bramkarzem Piasta Gliwice, z którym przeszedł drogę od pierwszoligowych rozgrywek do Ekstraklasy. Do gliwickiego zespołu trafił w 2011 roku i stosunkowo szybko wywalczył sobie miejsce między słupkami. Jego rozwój zbiegł się z jednym z najlepszych okresów w najnowszej historii klubu. W sezonie 2011/2012 Piast wywalczył awans do Ekstraklasy, a już rok później sprawił dużą niespodziankę, kończąc rozgrywki na czwartym miejscu i zapewniając sobie udział w eliminacjach Ligi Europy.
Trela był ważnym elementem tamtej drużyny. Regularnie występował w podstawowym składzie, a jego postawa między słupkami pomagała gliwiczanom rywalizować z bardziej uznanymi zespołami. Dobre występy nie umknęły uwadze Adama Nawałki, który zdecydował się zaprosić go na styczniowe zgrupowanie reprezentacji Polski. Dla bramkarza Piasta było to duże wyróżnienie i potwierdzenie, że znalazł się w gronie golkiperów obserwowanych przez sztab kadry.
W przeciwieństwie do Michała Miśkiewicza i Rafała Leszczyńskiego Trela nie otrzymał jednak szansy na zaprezentowanie swoich umiejętności w spotkaniu międzynarodowym. Nie wystąpił ani przeciwko Norwegii, ani w starciu z Mołdawią. Na tym zakończyła się jego reprezentacyjna przygoda. Choć znalazł się wśród powołanych przez selekcjonera, nigdy nie zadebiutował w seniorskiej reprezentacji Polski.
Co ciekawe, jego przygoda z Piastem zakończyła się latem 2014 roku. 1 lipca przeniósł się do Lechii Gdańsk, gdzie rozpoczął kolejny etap swojej kariery. W ten sposób opuścił Gliwice po trzech latach, w trakcie których był świadkiem awansu klubu do Ekstraklasy i historycznego czwartego miejsca w najwyższej klasie rozgrywkowej.
Zupełnie inne okoliczności. Wtedy eksperyment, dziś konieczność
Warto jednak zwrócić uwagę na istotną różnicę między obiema sytuacjami. Styczniowe zgrupowanie w 2014 roku miało charakter towarzyski. Adam Nawałka chciał przede wszystkim przyjrzeć się zawodnikom występującym w polskich klubach, poszerzyć pole obserwacji i sprawdzić kilka mniej oczywistych nazwisk. Nie oznaczało to, że reprezentacja miała problemy z obsadą bramki. Do dyspozycji selekcjonera pozostawali wówczas między innymi Wojciech Szczęsny i Artur Boruc, a styczniowe mecze były okazją do przetestowania kolejnych kandydatów.
Obecna sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Tym razem nie chodzi o eksperymenty ani poszukiwanie nowych twarzy na przyszłość, lecz o konieczność znalezienia odpowiednich rozwiązań przed spotkaniami, których stawką są punkty. Kontuzje Kamila Grabary i Marcina Bułki mocno ograniczyły pole manewru Jana Urbana, a Łukasz Skorupski został po prostu pominięty. W tej sytuacji selekcjoner musiał sięgnąć po bramkarzy występujących na co dzień w Ekstraklasie.
