

Bramkarz, który dobrze gra nogami i broni rzuty karne; we wrześniu 2023 roku wybrano go piłkarzem miesiąca Ligue 1.
Urodził się 4 października 1999 roku w Płocku, a wychowywał w Wyszogrodzie. Zaczynał w miejscowych Stegnach, gdzie prowadził go trener Marek Brzozowski, który pracował z nim potem także w FCB Escoli Varsovia. W Escoli, warszawskiej akademii związanej z Barceloną, jako szesnastolatek został na tyle zauważony, że w 2016 roku pojechał na testy do Barcelony i dostał ofertę.
Wybrał jednak Chelsea. Uznał, że w Anglii zainteresowanie jego osobą jest większe, a warunki lepsze. Podczas pobytu w Londynie przed podpisaniem kontraktu trenował z pierwszym zespołem, a trener Guus Hiddink poświęcił mu czas na rozmowę. Brzozowski uważa, że ten wyjazd go ukształtował: mieszkał u angielskiej rodziny i szybciej dorósł. W Chelsea przeszedł przez młodzieżowe drużyny, trenował z pierwszym zespołem, a w lipcu 2018 roku zagrał cały sparing z Perth Glory. W meczu o stawkę w pierwszej drużynie nie wystąpił.
W 2019 roku za darmo przeszedł do Paris Saint-Germain. Był tam trzecim bramkarzem za Keylorem Navasem i trenował z Neymarem czy Kylianem Mbappé. W 2020 roku w programie „Foot Truck” opowiedział o szatni PSG, a opowieści o Neymarze, Mbappé i Di Marii obiegły francuskie media. Musiał się tłumaczyć przed drużyną i klubem, nikt nie miał mu tego za złe i klub go nie ukarał. Mówił wtedy, że brak regularnej gry nie jest dla niego problemem, bo treningi z najlepszymi bramkarzami dużo mu dały.
Szukał ich na wypożyczeniach. W hiszpańskiej Cartagenie zagrał niewiele i klub zakończył wypożyczenie przed czasem, potem był w francuskim Châteauroux, a w sierpniu 2021 roku trafił do Nicei. Przez kilka miesięcy siedział na ławce. Przełom przyszedł w Pucharze Francji w 2022 roku: w meczu z PSG obronił w serii rzutów karnych strzały Leandro Paredesa i Xaviego Simonsa i Nicea wyeliminowała faworyta. Nicea dotarła do finału, który przegrała. Po sezonie Nicea wykupiła go z PSG, ale sprowadziła też Kaspra Schmeichela i Bułka znów był zmiennikiem. Jesienią 2022 roku w meczu z Partizanem Belgrad grał z wybitym barkiem, a uraz wyłączył go z gry na kilka tygodni.
Latem 2023 roku trener Francesco Farioli postawił na niego jako na numer jeden, dopóki będzie prezentował oczekiwany poziom. Schmeichel odszedł po roku. Argumentem była gra Bułki nogami, ważna w stylu Fariolego. We wrześniu 2023 roku Bułka zachował czyste konto w dwóch meczach i obronił dwa rzuty karne Folarina Balogun w derbach z Monaco, a związek zawodników UNFP wybrał go piłkarzem miesiąca Ligue 1.
Latem 2025 roku przeniósł się z Nicei do saudyjskiego NEOM SC. Przyznał, że argument finansowy był bardzo przekonujący, bronił też decyzji, mówiąc, że to ambitny, długofalowy projekt, a nie „druga liga chińska”.
Jest wysokim bramkarzem, który dobrze gra nogami i czyta grę. W Nicei wznawiał grę krótko od bramki, co pasowało do rozegrania od tyłu, jakiego chciał Farioli. Dobrze broni rzuty karne.
Pierwszy raz powołał go Fernando Santos, potem Michał Probierz. Zadebiutował 21 listopada 2023 roku w towarzyskim meczu z Łotwą (2:0) na PGE Narodowym: po przerwie zmienił Łukasza Skorupskiego i zachował czyste konto. Probierz zabrał go na Euro 2024 jako jednego z trzech bramkarzy, obok Wojciecha Szczęsnego i Skorupskiego.
Po Euro 2024 Szczęsny zrezygnował z gry w reprezentacji. Jesienią 2024 roku w Lidze Narodów Skorupski i Bułka bronili praktycznie na zmianę, a przed eliminacjami mistrzostw świata 2026 Probierz wybrał Skorupskiego jako pierwszego bramkarza.
3
9
0,9 na mecz
7,3
Minuty w sezonie
900′10 z 12 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 4 | 360 | 0 | 0 |
| 2026Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2025/2026 | NEOM | – | – | – | – | |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 0 | – | 0 | 0 |
| 2024/2025Ligue 1 | OGC Nice | Ligue 1 | 34 | 3060 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Europy | OGC Nice | Liga Europy | 6 | 540 | 0 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 0 | – | 0 | 0 |
| 2023/2024Ligue 1 | OGC Nice | Ligue 1 | 34 | 3060 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 0 | – | 0 | 0 |
| 2022/2023Ligue 1 | OGC Nice | Ligue 1 | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2021/2022Ligue 1 | OGC Nice | Ligue 1 | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021Segunda División | FC Cartagena | Segunda División | 3 | 270 | 0 | 0 |
| 2020/2021Puchar Hiszpanii | FC Cartagena | Puchar Hiszpanii | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2020/2021Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2019/2020Ligue 1 | Paris Saint-Germain | Ligue 1 | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2018/2019Puchar Ligi Angielskiej | Chelsea | Puchar Ligi Angielskiej | 0 | – | 0 | 0 |
| 2017/2018 | Chelsea | – | – | – | – |
Marcin Bułka ma 27 lat. Urodził się 4 października 1999 roku (Płock).
Marcin Bułka jest zawodnikiem klubu NEOM (Saudi Pro League).
Marcin Bułka jest bramkarzem i gra z numerem 1.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 10 meczów (stan na 22 listopada 2026).
Marcin Bułka zadebiutował w reprezentacji Polski 21 listopada 2023 roku w towarzyskim meczu z Łotwą na PGE Narodowym. Po przerwie zmienił Łukasza Skorupskiego i zachował czyste konto, a Polska wygrała 2:0.
Marcin Bułka pojechał w 2016 roku na testy do Barcelony i dostał ofertę, ale wybrał Chelsea. Uznał, że w Anglii zainteresowanie jego osobą jest większe, a warunki lepsze.
Przełomem był dla Marcina Bułki Puchar Francji w 2022 roku, gdy w serii rzutów karnych z PSG obronił strzały Leandro Paredesa i Xaviego Simonsa. Latem 2023 roku trener Francesco Farioli postawił na niego jako na numer jeden, a we wrześniu 2023 roku związek UNFP wybrał go piłkarzem miesiąca Ligue 1.





