Ryszard Wieczorek

Pochodzenie

Urodził się 25 stycznia 1962 roku w Wodzisławiu Śląskim. Jako pomocnik grał głównie w Odrze Wodzisław, z krótką przerwą na występy w Niemczech. Z Odrą awansował w 1996 roku do ekstraklasy i w pierwszym meczu klubu na tym poziomie, 27 lipca 1996 roku z Polonią Warszawa (3:1), strzelił dwie bramki. W ekstraklasie rozegrał 50 meczów i zdobył 10 goli, karierę zakończył w 1998 roku.

Kariera trenerska

Trenerską drogę zaczął w małej Przyszłości Rogów, potem pracował z rezerwami Odry, a w latach 1998–2001 był asystentem Jerzego Wyrobka w pierwszej drużynie. 1 lipca 2001 roku przejął po nim Odrę jako młody trener. Prowadził ją do grudnia 2004 roku, w ekstraklasie i w Pucharze Intertoto. Później mówił, że dwa razy skończył sezon na piątym miejscu z drużyną uważaną za skazaną na spadek.

W grudniu 2004 roku objął Koronę Kielce w trakcie sezonu, po Dariuszu Wdowczyku, który odszedł do Legii. Korona była wtedy trzecia w drugiej lidze. Wiosną nie przegrała ani razu, a o awansie przesądził mecz w Bełchatowie, wygrany w dziesiątkę. W 2005 roku klub po raz pierwszy w historii awansował do ekstraklasy. Beniaminek zakończył kolejny sezon w górnej części tabeli i w finale Pucharu Polski 2006/2007 przegrał z Groclinem; Wieczorek uważał, że ten mecz było stać na wygranie. Prowadził Koronę w pierwszym meczu na nowym stadionie przy ulicy Ściegiennego, remisie 1:1 z Zagłębiem Lubin w kwietniu 2006 roku.

Od 1 czerwca 2007 roku pracował w Górniku Zabrze. W sezonie 2007/2008 Górnik zajął ósme miejsce w ekstraklasie, ale po czterech meczach sezonu 2008/2009 i jednym punkcie klub rozstał się z trenerem. Już wtedy pisano o nim „trener Wieczorek z komputerem”, bo uczył się obsługi programów, żeby pokazywać zawodnikom materiał wizualnie. Od listopada 2008 roku ponownie prowadził Odrę, do wrześniowej porażki z GKS Bełchatów w 2009 roku, a w marcu 2010 roku przejął Piasta Gliwice. Oba kluby spadły z ekstraklasy: Wieczorek przejmował je w trudnych momentach i do dziś ma za to łatkę, którą sam odrzuca, mówiąc, że brał to, czego inni nie chcieli.

Potem doradzał Przyszłości Ciochowice, która awansowała do III ligi. We wrześniu 2011 roku objął Energetyk ROW Rybnik, ostatni w tabeli II ligi z trzema punktami po siedmiu meczach. Utrzymał zespół, a w sezonie 2012/2013 awansował z nim do I ligi. Piłkarze żegnali go słowami, że wiele ich nauczył. W listopadzie 2013 roku wrócił do Górnika Zabrze, zastępując Adama Nawałkę, który został selekcjonerem reprezentacji. Klub rozstał się z nim 9 marca 2014 roku.

Kolejne lata to praca w II lidze i niżej. Od września 2014 roku prowadził Limanovię Limanowa, ostatnią w tabeli, i odszedł w kwietniu 2015 roku. Od 2015 roku prowadził Legionovię Legionowo, a w listopadzie 2016 roku rozwiązał z nią kontrakt na własną prośbę, żeby przyjąć ofertę Kotwicy Kołobrzeg, walczącej o utrzymanie. W 2017 roku krótko prowadził Wisłę Puławy, w 2018 roku wrócił do Odry Wodzisław, a w lecie 2019 roku objął trzecioligowy KKS Kalisz.

Do Kalisza przyjechał po rozmowie z Jarosławem Kołakowskim, współwłaścicielem klubu, i w jednym ze swoich pierwszych wystąpień mówił o adrenalinie gry o stawkę, na każdym poziomie. Zbudował zespół od dyscypliny taktycznej, a po rundzie jesiennej 2019 roku podsumował, że zaczynali od zlepka ludzi o dużych umiejętnościach, który nie był zgrany. Spotykał się z zespołem także w niedziele. W 2020 roku KKS awansował z III ligi do II ligi, razem z asystentem Marcinem Woźniakiem. Jako beniaminek II ligi w sezonie 2020/2021 zagrał w barażach o I ligę i w finale przegrał ze Skrą Częstochowa. We wrześniu 2021 roku mówił, że był na rozmowach w kilku poważnych klubach, także ekstraklasowych. W Pucharze Polski Kalisz grał wtedy z ekstraklasową Pogonią Szczecin, a Wieczorek nazywał swój zespół „ligowym szaraczkiem” z małymi szansami. Z Kalisza odszedł jesienią 2021 roku.

W maju 2022 roku po raz czwarty wrócił do Odry, broniącej się przed spadkiem z III ligi, i utrzymał ją, wygrywając cztery z sześciu meczów. Od lipca 2022 roku do stycznia 2023 roku prowadził Polonię Bytom, w marcu 2023 roku Unię Turza Śląska w IV lidze, a 11 kwietnia 2023 roku zastąpił Hermesa w Arce Gdynia, trzeci trener klubu w tym sezonie. Kibice przyjęli ten wybór niechętnie, a on zapowiedział, że w minimum ośmiu meczach, jakie ma do dyspozycji, chce wprowadzić Arkę do ekstraklasy.

W kwietniu 2026 roku, na jubileuszu stadionu w Kielcach, mówił, że czeka na telefon z konkretnym projektem, a na co dzień pomaga synowi w jego firmie.

Styl i metody

Wieczorek stawia na grę do przodu, od Odry i Korony po Kalisz. W Rybniku, jak mówił w 2021 roku, zaczął grać trójką obrońców, wzorując się na Juventusie z Bonuccim i Chiellinim oraz Pirlo jako łącznikiem w całej formacji; w ekstraklasie, gdy trenował, nikt nie grał trzema stoperami. Dopasowywał to do posiadanych zawodników i potrzebował czasu w nowym klubie. W Kaliszu mówił, że po remisie 3:3 ze Stalą Rzeszów cieszy się, że w Polsce coraz więcej zespołów gra ofensywnie.

Duży nacisk kładzie na przygotowanie motoryczne. Korzysta z wiedzy prof. Jana Chmury i dr. Bartosza Ochmana, z badań wysiłkowych i progów diagnostycznych, a limity wysiłkowe zawodnika uważa za rzecz kluczową. Z piłkarzem rozmawia otwarcie, tłumaczy mu, dlaczego trenuje tak, a nie inaczej. Mówi wprost, także o zawodnikach: że ktoś się nie rozwija albo brakuje jakości. Odsuwał z drużyny byłych kolegów z szatni, gdy uznał, że z nimi nie pójdzie do przodu. Lubi zawodników, którzy potrafią się z nim spierać, a asystentom daje coraz trudniejsze zadania.

Wypowiedzi

„Mówię o rzeczach wprost, nie na okrętkę. Jak widzę, że coś jest białe, to mówię, że jest białe.” (Weszło, wrzesień 2021)

„W mojej filozofii ważne było granie do przodu, ofensywnie, ściąganie kibiców na trybuny.” (Echo Dnia, kwiecień 2026)