Maciej Stolarczyk

Pochodzenie

Urodził się 15 stycznia 1972 roku w Słupsku i tam zaczął grać, w Gryfie. Do Pogoni Szczecin sprowadził go Włodzimierz Obst, wychowawca młodzieży, który wypatrzył go na turnieju. Młody Stolarczyk nie wytrzymał początkowo internatu, w którym pobudka była o szóstej, i chciał wracać do Słupska. Obst załatwił mu stancję u starszej pani, którą się opiekował, a w zamian miał własny pokój. W szatni Pogoni obowiązywała hierarchia: młodszy zawodnik biegał do kiosku po gazetę dla starszego.

Debiut w seniorach dał mu Aleksander Brożyniak, a Eugeniusz Różański przesunął go z pomocy do obrony. W ekstraklasie zadebiutował w 1992 roku. W Pogoni grał do 1999 roku i jeszcze w sezonie 2001/2002, potem był w Widzewie Łódź. Z Wisłą Kraków w latach 2002–2007 zdobył mistrzostwo Polski w sezonach 2002/2003, 2003/2004 i 2004/2005 oraz Puchar Polski w 2003 roku, a w Pucharze UEFA 2002/2003 Wisła wyeliminowała Parmę i Schalke. Karierę skończył w GKS Bełchatów w 2009 roku; do Bełchatowa namówił go Orest Lenczyk. Zagrał osiem razy w reprezentacji Polski, debiutując w 1994 roku, a ostatni mecz rozegrał w maju 2005 roku w Szczecinie. Henryk Kasperczak wspominał, że po treningach Stolarczyk schodził z boiska, jakby wyszedł spod prysznica. W 2015 roku studiował na Wydziale Kultury Fizycznej i Promocji Zdrowia Uniwersytetu Szczecińskiego.

Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery został w Szczecinie jako trener juniorów starszych Pogoni, a w 2010 roku asystentem Piotra Mandrysza w pierwszej drużynie. W sierpniu 2010 roku Mandrysz stracił pracę po porażce z Flotą Świnoujście i 38-letni Stolarczyk przejął pierwszoligową Pogoń. Po niespełna trzech miesiącach było po wszystkim, a on sam mówił później, że takich szans się nie odrzuca: trener musi być zuchwały. Został w klubie jako asystent Dariusza Wdowczyka, a krótko także Jana Kociana. W 2015 roku został dyrektorem sportowym Pogoni i pracował na tym stanowisku do czerwca 2018 roku. Jeszcze w 2015 roku ukończył pierwszą edycję kursu UEFA Pro w Szkole Trenerów PZPN w Białej Podlaskiej.

Od 2014 roku współpracował z PZPN w kadrach młodzieżowych, prowadził między innymi reprezentację U-20.

W czerwcu 2018 roku objął Wisłę Kraków i był to jego pierwszy samodzielny sezon w ekstraklasie. Poprzednio klub prowadzili Hiszpanie Kiko Ramirez i Joan Carrillo, a po nich tymczasowo Kazimierz Kmiecik i Radosław Sobolewski. Sobolewski odmówił stałej pracy, bo był wtedy na kursie UEFA Pro, i został asystentem Stolarczyka razem z Mariuszem Jopem. We wrześniu 2018 roku Wisła była liderem ekstraklasy. Wcześniej straciła Carlitosa, który przeszedł do Legii, i w sumie z kadry odeszło dziesięciu zawodników. W sezonie 2018/2019 miała najskuteczniejszy atak w lidze, ale i jedną z najgorszych obron. Latem 2019 roku Stolarczyk postawił na szczelniejszą defensywę i próbował ustawienia 4-3-3, które jeszcze nie działało. Pracę w Wiśle skończył 14 listopada 2019 roku, po serii ośmiu porażek z rzędu. Jak mówił potem, jego zadaniem było wprowadzić młodych zawodników na wyższy poziom, a przez rok z klubu odeszło jedenastu ważnych piłkarzy, więc dołek był nieunikniony.

W 2020 roku PZPN powierzył mu kadry U-19 i U-17, ale z powodu pandemii nie poprowadził ich w żadnym meczu. W październiku 2020 roku przejął reprezentację U-21 po Czesławiu Michniewiczu, który odszedł do Legii. W listopadzie 2021 roku jego drużyna wygrała w eliminacjach mistrzostw Europy 4:0 z Niemcami w Aspach: dwa gole strzelił Adrian Benedyczak, po jednym Michał Skóraś i Kacper Kozłowski. Wcześniej, z kadrą U-20, wygrał z Niemcami 3:0. Kadra nie awansowała na mistrzostwa Europy, a w czerwcu 2022 roku PZPN poinformował o rozstaniu z selekcjonerem. W czasie pracy z U-21 współpracował z Paulo Sousą przy przygotowaniach do Euro 2020.

14 czerwca 2022 roku został trenerem Jagiellonii Białystok po zwolnionym Piotrze Nowaku. Zespół odpadł z Pucharu Polski z trzecioligową Lechią Zielona Góra, a w lidze zbliżał się do strefy spadkowej. Wiosną 2023 roku Stolarczyk mówił, że w klubie było czterech trenerów i każdy miał swój koncept, że żaden nie dostał szerszego zaufania i że trenerów traktuje się tam przedmiotowo. Jagiellonia rozstała się z nim 4 kwietnia 2023 roku po remisie ze Stalą Mielec; do końca sezonu drużynę poprowadził Adrian Siemieniec.

Potem był ekspertem i komentatorem Polsatu Sport, a wiosną 2025 roku pracował z juniorami młodszymi Pogoni. 17 czerwca 2025 roku został trenerem pierwszoligowego Górnika Łęczna, mówiąc, że przemówił do niego projekt wprowadzania młodych zawodników. Start był nieudany i klub rozstał się z nim 30 września 2025 roku, po porażce 0:2 z Chrobrym Głogów. Drużynę przejął jego asystent Daniel Rusek.

Styl i metody

W Wiśle w sezonie 2018/2019 grał najczęściej 4-2-3-1, z epizodami 4-4-2 i 4-3-3. Zespół opierał się na utrzymywaniu piłki i szybkiej wymianie podań, z naciskiem na przewagę w środku pola: skrzydłowi schodzili do środka, a boczni obrońcy włączali się w akcje. Na początku sezonu 2022/2023 Jagiellonia grała najczęściej trójką obrońców, 3-4-2-1 i 3-4-3.

Stolarczyk uchodził za trenera przygotowanego teoretycznie. Sam mówił, że zawsze chciał poznać piłkę analitycznie, a w tym pomogli mu Marcin Dorna, Miłosz Stępiński i Dariusz Wdowczyk. U Wdowczyka jako asystent dyskutował o ustawieniu i analizie przedmeczowej oraz o elementach siłowych w przygotowaniu zawodników. Uważał też, że w sztabie trudno o omnibusa, który zna się na wszystkim, i że liczy się fachowość w jakiejś dziedzinie. Od swoich zespołów oczekiwał bezwzględności w szansach, których nie wolno marnować, i nie lubił podejścia „przeanalizujemy porażkę i wyciągniemy wnioski”.

W okresie przygotowawczym mieszał składy w sparingach tak, żeby wszyscy grali po równo i ławka była mocna. W reprezentacji U-21 stawiał na agresywną grę od pierwszej minuty i ofensywne nastawienie.

Wypowiedzi

„Trzeba zachłannie brać to, co daje los. Trener musi być zuchwały i pewny siebie.” (Przegląd Sportowy, wrzesień 2014)

„Nie chcę roztaczać tęczowych wizji. Nie chcę opowiadać o tym, jak pięknie będziemy grali. Chciałbym, żeby moja Wisła obroniła się sama na boisku.” (Meczyki, lipiec 2018)