Maciej Musiał

Pochodzenie

Maciej Musiał urodził się 8 lutego 1977 roku w Krakowie, w rodzinie związanej z Wisłą. Jego ojciec Adam Musiał grał w Wiśle przez dziesięć lat, był mistrzem Polski i brązowym medalistą mistrzostw świata, a później trenerem: w latach 90. prowadził Stal Stalowa Wola i wprowadził ją do Ekstraklasy. Matka Ewa była siatkarką Wisły, a brat Tomasz został sędzią piłkarskim. Maciej wspominał, że jako dziecko chodził oglądać treningi i mecze ojca, a w szkole średniej grał w siatkówkę.

Występował w młodzieżowych zespołach Wisły, ale do pierwszego składu się nie przebił. „Przede wszystkim zabrakło mi talentu i świadomości” – mówił w 2016 roku. Seniorsko grał w niższych ligach, między innymi sześć meczów w Górniku Wieliczka, a przez lata także w futsalu, w Wiśle Krakbet. Skończył Akademię Wychowania Fizycznego w Krakowie. Ma licencję UEFA Pro; wcześniej miał UEFA A. W 2025 roku powiedział, że całe jego życie to wychodzenie z cienia ojca: jako piłkarzowi się nie udało, teraz próbuje jako trener.

Kariera trenerska

W Wiśle pracował pierwszy raz od grudnia 2006 roku, jako kierownik drużyny za trenera Adama Nawałki i asystent fizjologa Andrzeja Bahra. Podczas przygotowań do wiosny 2007 roku zagrał nawet w dwóch sparingach, przeciwko Karpatom Lwów i Worskli Połtawa. Potem zaczął pracę trenerską w Górniku Wieliczka: przez dwa lata był asystentem Roberta Kasperczyka w II lidze, a od czerwca 2009 roku prowadził pierwszą drużynę. Pracował też w Wojewódzkim Ośrodku Szkolenia Młodzieży w Krakowie. W lipcu 2011 roku objął czwartoligowy Lotnik Kryspinów i odszedł po pół roku.

Na początku 2012 roku Kazimierz Moskal, awansowany z asystenta na pierwszego trenera Wisły, zadzwonił do niego tuż przed świętami z propozycją pracy. „Nie było chwili zwątpienia” – mówił Musiał, a o pracy w klubie, któremu kibicował od dziecka, powiedział, że to najlepszy prezent gwiazdkowy. Został w sztabie również za Michała Probierza i Tomasza Kulawika. Od 17 czerwca 2013 roku prowadził rezerwy Wisły w III lidze, w drużynie z roczników, które wygrały mistrzostwa Polski juniorów, i prowadził ją przez trzy sezony. W grudniu 2015 roku wszedł do sztabu pierwszej drużyny u Marcina Broniszewskiego. W 2013 roku prowadził też wykład dla trenerów w Małopolskim Związku Piłki Nożnej o kształtowaniu wytrzymałości specjalnej.

Latem 2016 roku poszedł za Moskalem do Pogoni Szczecin. Wiosną 2017 roku Moskal zrezygnował, a po sezonie obaj wrócili do Krakowa. Od 15 lipca 2017 roku Musiał był dyrektorem sportowym Akademii Piłkarskiej Wisły Kraków; po pół roku, w styczniu 2018 roku, znów dołączył do Moskala, w Sandecji Nowy Sącz. Od czerwca 2018 roku był jego asystentem w ŁKS Łódź, z którym awansował w 2019 roku do Ekstraklasy, i pracował tam do maja 2020 roku, kiedy klub rozwiązał umowy z obydwoma za porozumieniem stron. W listopadzie 2020 roku znów był asystentem Moskala, w Zagłębiu Sosnowiec.

24 czerwca 2021 roku został pierwszym trenerem Garbarni Kraków w II lidze, czyli na trzecim szczeblu. Zapowiedział drużynę, która „nie będzie obawiała się grać w piłkę” i kontroluje środek boiska. W sezonie 2021/2022 Garbarnia zajęła 8. miejsce i odpadła w 1/8 finału Pucharu Polski z Lechem Poznań. Z Lechem zagrał otwartą piłką mimo wysokiej porażki 0:4. Pod koniec sierpnia 2022 roku odrzucił propozycję objęcia Wieczystej Kraków po zwolnieniu Franciszka Smudy. Sezon 2022/2023 Garbarnia skończyła na przedostatnim miejscu i spadła z II ligi, a po sezonie Musiał odszedł z klubu.

Rok po odrzuceniu tej propozycji, latem 2023 roku, objął Wieczystą, wtedy trzecioligową. 18 września 2023 roku klub zwolnił go po ośmiu kolejkach, kilka dni po zwycięstwie 3:2 z Orlętami Radzyń Podlaski. Tymczasowo zespół przejął Sławomir Peszko, który jeszcze w lipcu zakończył karierę piłkarską w tym klubie.

27 marca 2024 roku objął II-ligowy Hutnik Kraków, zastępując zwolnionego Bartłomieja Boblę, którego zespół zremisował pięć meczów w 2024 roku. Sezon 2023/2024 skończył na 8. miejscu. W sezonie 2024/2025 Hutnik zajmował jesienią drugie miejsce w lidze pod względem posiadania piłki i był jednym z najlepszych zespołów w liczbie podań, a w seniorskim zespole zadebiutowali młodzi wychowankowie akademii. Wiosną drużyna zaczęła tracić punkty; 18 maja 2025 roku przegrała 3:5 u siebie z Polonią Bytom, która wywalczyła awans do I ligi. 19 maja, na trzy kolejki przed końcem sezonu i punkt od strefy barażowej, klub zwolnił Musiała razem z asystentem Łukaszem Woźniakiem i trenerem przygotowania motorycznego Wojciechem Żuchowiczem. Jego następcą został Krzysztof Świątek, legenda klubu.

15 października 2025 roku zastąpił w Stali Stalowa Wola Marcina Płuskę po trzech porażkach z rzędu. Telefon od dyrektora sportowego Jakuba Kowalskiego przyszedł po kilku miesiącach bez pracy; zdecydował się, bo uznał to za „jeden z najciekawszych projektów w tej lidze”. W debiucie Stal pokonała 2:0 Zagłębie Sosnowiec, a Musiał żartował, że musiał wyrwać się z Krakowa, żeby przełamać „klątwę debiutów”. Jesień skończył na szóstym miejscu w tabeli. W marcu 2026 roku, po porażce 0:1 ze Śląskiem II Wrocław, nazwał pierwszą połowę „żenującą”, przeprosił kibiców i złożył dymisję, którą zarząd odrzucił. Na początku kwietnia Stal wygrała 2:0 w Bełchatowie z ŁKS II Łódź, gdy zmienił strategię na grę w niskiej obronie. „Tonący brzytwy się chwyta” – wyjaśnił. 27 kwietnia 2026 roku klub rozstał się z nim po słabym początku wiosny, a jego następcą został Dariusz Kantor.

Styl i metody

Musiał deklaruje się jako zwolennik ataku pozycyjnego i gry od tyłu. Przy objęciu Garbarni mówił, że wtedy rozwój zawodników jest szczególnie wysoki, i trzymał się tego także w trudnych meczach: po porażce z Lechem w Pucharze Polski powiedział, że gdyby miał „murować bramkę”, nie mieściłoby się to w jego idei grania. W Stali, po zwycięstwie z Zagłębiem w październiku 2025 roku, wyjaśniał, że zwykle kładzie nacisk na atakowanie, ale tym razem zespół wygrał dzięki obronie i dużej pracy bez piłki. Trener Lecha Poznań II, Artur Węska, opisywał jego Hutnika jako zespół ofensywny, który po jego przyjściu strzelał więcej goli, a przy tym skutecznie bronił i łączył doświadczonych piłkarzy z młodymi.

Do młodych podchodzi twardo. W 2015 roku, jako trener rezerw Wisły, mówił, że trzeba traktować zawodników indywidualnie, ale nie można być za miękkim, bo „współczesna generacja potrzebuje twardej ręki”. Wymagał jasnych reguł i konsekwencji, a po przegranej z rezerwami Korony Kielce ostro krytykował swoich piłkarzy w mediach. Uważał, że młodzi mają za mało pracy nad obroną, bo trenerzy koncentrują się na ataku. W Wiśle pomagał fizjologowi Andrzejowi Bahrowi w organizacji przygotowań, korzystając z wiedzy ze studiów na AWF. O sobie mówił, że prywatnie jest spokojny i wyciszony, a zawodowo ożywiony i bardzo emocjonalny.

Wypowiedzi

„Całe moje życie to wychodzenie z cienia ojca.” (Stal Stalowa Wola, październik 2025)

„Gdybym miał murować bramkę, to nie mieściłoby się to mojej idei grania, dlatego mimo porażki tego pomysłu nie żałuję.” (Interia, listopad 2021)