John Carver

Pochodzenie

John Carver urodził się 16 stycznia 1965 roku w Newcastle upon Tyne i wychował w dzielnicy Cruddas Park, niecałe dwa kilometry od St James' Park. Jako dziewięciolatek trafił do chłopięcego klubu Montagu and North Fenham, a jako szesnastolatek został stypendystą Newcastle United. Zawodowy kontrakt podpisał w styczniu 1983 roku, ale nigdy nie zagrał w lidze i w 1985 roku klub go zwolnił. Sezon spędził w Cardiff City, gdzie zagrał trzynaście meczów, a kontuzja uda zakończyła jego zawodową karierę, gdy miał dwadzieścia lat.

Potem grał półamatorsko w Gateshead, a równolegle zaczynał jako trener w szkołach. W 1992 roku został dyrektorem akademii Newcastle, School of Excellence, gdzie pracował między innymi z Sholą Ameobim i Stevenem Taylorem.

Kariera trenerska

W 1999 roku Ruud Gullit awansował go na asystenta pierwszego trenera Newcastle. Został w sztabie, gdy klub prowadził Sir Bobby Robson, i stał się jego zaufanym współpracownikiem w czasach gry w Lidze Mistrzów. Po zwolnieniu Robsona w sierpniu 2004 roku poprowadził drużynę jako tymczasowy trener w jednym meczu, wygranym 3:0 z Blackburn Rovers, i zadedykował zwycięstwo Robsonowi. Nowy menedżer Graeme Souness przyprowadził własny sztab, więc Carver odszedł.

W latach 2005-2006 pracował w Leeds United u Kevina Blackwella. We wrześniu 2006 roku, po zwolnieniu Blackwella, tymczasowo prowadził pierwszy zespół. Odszedł 23 października 2006 roku po serii porażek, w tym 1:5 z Luton Town. Blackwell zabrał go potem do Luton jako asystenta.

W lutym 2008 roku został pierwszym trenerem Toronto FC w MLS, a Mo Johnston pozostał dyrektorem sportowym. Kilka dni po tym, jak liga ukarała go grzywną za krytykę sędziów po meczu z FC Dallas, 25 kwietnia 2009 roku zrezygnował z powodów osobistych. Od grudnia 2009 roku był asystentem Paula Marinera w Plymouth Argyle i w styczniu 2010 roku odrzucił ofertę Burnley, tłumacząc to lojalnością wobec Marinera. W 2010 roku Gary Speed, który grał w Newcastle za jego czasów asystenta, zabrał go do Sheffield United. Gdy Speed odszedł do reprezentacji Walii, Carver krótko prowadził zespół jako tymczasowy trener.

W styczniu 2011 roku wrócił do Newcastle jako asystent Alana Pardew i został w tej roli do stycznia 2015 roku. W styczniu 2015 roku, gdy Pardew odszedł do Crystal Palace, objął drużynę do końca sezonu 2014/2015. Jego zespół przegrał osiem kolejnych meczów Premier League, co jest rekordem klubu, a on sam stwierdził wtedy, że jest najlepszym trenerem w lidze. Newcastle utrzymało się w ostatniej kolejce po wygranej 2:0 z West Hamem, a w czerwcu 2015 roku klub rozwiązał z nim umowę. W październiku 2015 roku Carver przyznał, że „nie był wystarczająco dobry” i że ten okres bardzo go poturbował.

W czerwcu 2016 roku został trenerem Omonii Nikozja, a do przeprowadzki namówił go dyrektor sportowy Nikos Dabizas. Klub rozstał się z nim w lutym 2017 roku, gdy drużyna traciła do APOEL-u dwanaście punktów, a w meczu Pucharu Cypru z Apollonem kibice rzucali race na boisko. Od sierpnia 2020 roku do wiosny 2025 roku był asystentem Steve'a Clarke'a w reprezentacji Szkocji, która w tym czasie zagrała na Euro 2020 i Euro 2024.

W listopadzie 2024 roku objął Lechię Gdańsk, przedostatnią w tabeli i z sześciopunktową stratą do bezpiecznego miejsca. Klub miał zakaz transferów i zaległości w wypłatach, a Carver dołączył do swojego dawnego szefa Kevina Blackwella, który był tam dyrektorem technicznym. Do marca 2025 roku równolegle pracował jako asystent w Szkocji. Policzył, że do utrzymania potrzeba wygrać co najmniej połowę meczów. Lechia wyszła ze strefy spadkowej i zapewniła sobie utrzymanie w maju 2025 roku zwycięstwem 3:2 z Koroną Kielce, a wcześniej w kwietniu odwróciła wynik ze Stalą Mielec z 0:2 na 3:2. Kacper Sezonienko, wcześniej wyśmiewany przez kibiców, zagrał u niego cztery ostatnie mecze sezonu i miał udział w bramkach we wszystkich. Carver trafił do grona nominowanych do tytułu trenera sezonu Ekstraklasy.

Sezon 2025/2026 Lechia zaczęła z karą pięciu punktów za naruszenia z poprzedniego sezonu. Wiosną 2026 roku drużyna strzeliła najwięcej goli w lidze, ale też należała do tych, które traciły ich najwięcej. Spadła z Ekstraklasy 23 maja 2026 roku po porażce 2:3 z Bruk-Bet Termalicą Nieciecza. Carver ogłosił odejście na konferencji prasowej, a później tłumaczył, że jego umowa zawierała klauzulę o automatycznym rozwiązaniu po spadku i że nie odszedł z własnej woli.

29 września 2026 roku został trenerem Radomiaka Radom, który po dziewięciu kolejkach miał osiem punktów. Powiedział, że powrót do Ekstraklasy zawsze był jego ambicją.

Styl i metody

Carver mówi, że jego filozofia jest prosta: utrudniać życie przeciwnikowi i strzelić o jednego gola więcej. Deklaruje wysoki pressing i odbiór piłki w ostatniej tercji. Jego zespoły zwykle zdobywają i tracą dużo goli. W Lechii w pierwszych miesiącach grał najczęściej 4-4-2, w sezonie 2025/2026 4-2-3-1, przy czym ustawienie zmieniało się w zależności od fazy gry i rywala, z Bogdanem Wjunnykiem jako cofniętym napastnikiem za Tomasem Bobckiem. W pierwszych trzech meczach w Radomiaku grał 4-2-3-1.

W Polsce zwraca uwagę na intensywność, która jego zdaniem jest za niska, dlatego zimą Lechia ciężko pracowała na obozie w Turcji. Dla drużyny ważniejsza od schematu jest atmosfera. Pracownicy klubu opisują go jako trenera z otwartymi drzwiami gabinetu, który pamięta o ludziach spoza szatni i dba o swój sztab. Potrafi spokojnie wyciągać zawodników z kryzysu: gdy Tomas Bobcek przez dwa miesiące nie strzelał, zaproponował mu rozmowę z Alanem Shearerem, a Sezonienkę celowo przez kilka meczów trzymał na ławce bez rozgrzewki, żeby wrócił do składu w momencie, którego nikt się nie spodziewa.

Wypowiedzi

„Moja filozofia jest prosta: utrudniać życie przeciwnikowi i próbować strzelić o jednego gola więcej niż rywal.” (30 września 2026, po objęciu Radomiaka)

„Pochodzę z Newcastle, miasta, w którym piłka nożna jest dla ludzi wszystkim.” (maj 2025, o pracy w Lechii)