Carlos Vicens

Pochodzenie

Juan Carlos Vicens Gómez, czyli Carlos Vicens, urodził się 12 lutego 1983 roku w Colònia de Sant Jordi, w gminie Ses Salines na Majorce. W wieku 14 lat trafił do akademii Mallorki. Pierwszy trener nazwał go tam „Pep” z powodu stylu gry, a Pep Guardiola był wtedy jednym z jego idoli.

Piłkarsko nie zaszedł wyżej niż do hiszpańskiej Tercera División. Grał w Ferriolense, Santanyí, Atlético Baleares i Cala d'Or, a równolegle studiował ekonomię na Uniwersytecie Balearów. Ostatni rok studiów, sezon 2007/2008, spędził na University of Texas w Austin, gdzie występował w uniwersyteckiej drużynie. Karierę zakończył w 2010 roku.

Kariera trenerska

Pierwszą pracę dostał natychmiast po zakończeniu gry, w 2010 roku w Ses Salines, klubie z najniższej, regionalnej ligi. Prowadził go przez trzy lata i dwa razy awansował. Od lipca 2013 roku trenował Santanyí. W pierwszym sezonie spadł z ligi, a w kolejnych dwóch przegrał awans w barażach. W sezonie 2015/2016 był też asystentem Nica Lópeza w Llosetense i pracował w jego dziale młodzieży. W sezonie 2016/2017 pojechał do Sevilli, by poznać metody Juanmy Lillo i Jorge Sampaolego, a w 2016 roku wysłał CV do Manchesteru City.

W 2017 roku City zaprosiło go do pracy w akademii. W pierwszym sezonie asystował w zespołach U12 i U13, w następnym w U18, u boku Gareth Taylora. W sierpniu 2020 roku Vicens przejął U18 jako pierwszy trener. W jego pierwszym roku drużyna z Colem Palmerem, Liamem Delapem, Tommym Doyle'em i Oscarem Bobbem wygrała Puchar Anglii Juniorów (FA Youth Cup, listopad 2020), a potem północną grupę U18. 21 maja 2021 roku pokonała w finale krajowym Fulham 3:1 i została mistrzem Anglii do lat 18.

W lipcu 2021 roku Txiki Begiristain, ówczesny dyrektor City, zaproponował mu miejsce w sztabie pierwszej drużyny Guardioli. Odpowiadał głównie za stałe fragmenty gry. Przez cztery lata należał do sztabu, który w 2023 roku zdobył z City potrójną koronę. W 2022 roku Heracles Almelo ogłosiło, że zatrudni go jako trenera od lipca, ale po spadku klubu z Eredivisie umowa upadła i Vicens został w City. Vicens opowiadał, że Guardiola dawał mu dużo swobody, ale trzeba było nadążać za tempem, w jakim on myśli.

Kiedy zgłosiła się Braga, Vicens rozmawiał z ówczesnym dyrektorem City Txikim Begiristainem i z Guardiolą, a obaj go poparli. 28 maja 2025 roku Braga ogłosiła go trenerem w miejsce Carlosa Carvalhala. Pracę zaczął w trakcie lata, w kwalifikacjach Ligi Europy: najpierw 0:0 na wyjeździe z Levskim Sofia, potem dogrywka u siebie, awans nad Cluj (4:1 w dwumeczu) i Lincoln Red Imps. We wrześniu 2025 roku Braga nie wygrała pięciu meczów ligowych z rzędu, a kibice machali chusteczkami po domowej porażce z Nacionalem. Kalendarz był gęsty: do początku lutego 2026 roku drużyna rozegrała 42 oficjalne mecze.

Z czasem zespół znalazł tożsamość. Braga wyeliminowała w ćwierćfinale Ligi Europy Betis (1:1 u siebie i 4:2 w Sewilli), a w półfinale wygrała z Freiburgiem 2:1, po czym w rewanżu przegrała 1:3 po 85 minutach gry w dziesiątkę. Była pierwszą portugalską drużyną w europejskim półfinale od 12 lat. W lidze zajęła czwarte miejsce i miała najwięcej posiadania piłki, doszła też do finału Pucharu Ligi, przegranego z Vitórią Guimarães, a w Pucharze Portugalii odpadła w ćwierćfinale z Fafe.

20 października 2026 roku, po domowej porażce 1:2 z Gil Vicente w ósmej kolejce nowego sezonu, Braga rozstała się z nim i jego sztabem.

Styl i metody

Braga Vicensa grała najczęściej 3-4-2-1. W kwalifikacjach i na początku pracy zdarzało się też 4-3-3, a w sezonie 2026/2027 także 3-4-3. Zespół budował grę asymetrycznie: lewy środkowy obrońca schodził szeroko, lewy wahadłowy wysoko, a w środku pola powstawał kwadrat z dwoma defensywnymi pomocnikami i dwoma ofensywnymi między liniami. Bramkarz często dołączał do obrońców. Przeciwko wysokiemu pressingowi człowiek na człowieka Braga rotowała pozycjami, szukała wolnego zawodnika i wygrywała skrzydłami. Dwanaście goli w Lidze Europy padło po akcjach bocznymi sektorami, z odwróconymi skrzydłowymi i wysoko ustawionymi bocznymi obrońcami. Dyrygentem środka pola był Portugalczyk João Moutinho, 39-letni wówczas pomocnik, o którym Vicens mówił, że ma wszystko, by zostać trenerem.

Zespół naciskał wysoko, a trener dużo wagi przykładał do stałych fragmentów, które znał z Manchesteru. Mówi, że nie wierzy w zamknięte modele i woli drużynę z osobowością, grającą z każdym jak równy z równym. Podkreśla, że futbol należy do zawodników: dopasowuje treningi, składy i plany meczowe do tego, jak ludzie ze sobą współpracują, i nie zapomina, kogo trenuje.

Jednym z głównych celów w Braga uznał zbudowanie kultury zespołu opartej na szacunku, zaangażowaniu i odpowiedzialności, czyli na wartościach miasta. Wierzy, że wszystko zaczyna się od małych nawyków i szczegółów, a taktyka i styl gry mają sens dopiero na silnym fundamencie. Przy objęciu klubu mówił, że jest obsesyjnie nastawiony na wydobycie z każdego piłkarza maksimum, i że codzienna praca ma dla niego największe znaczenie. Zapowiadał też, że będzie stawiał na młodych z akademii Braga.

Wypowiedzi

„Staraliśmy się być zespołem, który gra z osobowością, jak równy z równym z każdym rywalem i zawsze z zamiarem wygrania meczu.” (Radio Marca, czerwiec 2026)

„Porażki prawdopodobnie definiują naszą tożsamość bardziej niż zwycięstwa.” (Coaches' Voice, wrzesień 2026)