Mateusz Wieteska

Pochodzenie

Urodził się 11 lutego 1997 roku. Wychowywał się w Pogoni Grodzisk Mazowiecki, gdzie od początku grał z chłopcami starszymi o pięć lat i występował na wielu pozycjach, także jako napastnik i pomocnik. Był regularnie powoływany do kadry Mazowsza. Po jednym z meczów do jego taty zadzwonił przedstawiciel Legii i zaprosił na testy. Spodobał się, ale rodzice kazali mu najpierw skończyć podstawówkę i do Warszawy przeniósł się dopiero pół roku później, w 2010 roku. Legii kibicował od dziecka.

Kariera

W akademii Legii najpierw grał w ataku, potem jako defensywny pomocnik. Do obrony przesunął go trener Tomasz Sokołowski, argumentując to jego warunkami fizycznymi i zmysłem do rozgrywania piłki. Z juniorami dwa razy wygrał Centralną Ligę Juniorów, w 2014 i 2015 roku. W 2014 roku awansował do rezerw, w czerwcu dołączył do pierwszego zespołu, a 9 lipca 2014 roku, mając 17 lat, zadebiutował w meczu o Superpuchar Polski z Zawiszą Bydgoszcz. Dziesięć dni później zagrał pierwszy mecz ligowy, z GKS-em Bełchatów, pod wodzą Henninga Berga.

Przez kolejne lata wchodził do składu powoli. Po sparingu z Arminią Bielefeld trener Jacek Magiera uznał, że to jeszcze nie jego czas, i Wieteska poszedł na wypożyczenie do Dolcanu Ząbki, a potem do Chrobrego Głogów. W Chrobrym rozegrał pierwszą pełną rundę w seniorskiej piłce i, jak mówił, nabrał spokoju w wyprowadzaniu piłki. W międzyczasie zdążył zadebiutować w Lidze Mistrzów, wchodząc na ponad dwadzieścia minut w wyjazdowym meczu z Borussią Dortmund. Latem 2017 roku przeszedł do Górnika Zabrze, gdzie od razu wywalczył miejsce w składzie, grał na stoperze i prawej obronie i strzelał gole.

W 2018 roku Legia go odkupiła. W sezonie 2018/2019 miał dobry start, ale w końcówce, w przedostatniej kolejce, strzelił samobójczego gola w Białymstoku z Jagiellonią (0:1), a Legia skończyła rozgrywki na drugim miejscu, za Piastem. Miesiąc później dobrze wypadł na młodzieżowych mistrzostwach Europy we Włoszech, gdzie włoskie media wymieniały go wśród najlepszych stoperów turnieju. Mimo to żaden transfer nie doszedł do skutku. Wieteska mówił później, że spodziewał się szybszego wyjazdu na Zachód, ale nie żałuje lat w Legii.

W Legii mierzył się z krytyką, która czasem zamieniała się w hejt, i z kontuzjami. Mówił, że zaczął wtedy pracować z trenerem przygotowania fizycznego i skupił się na drodze do celu. Wiosną 2021 roku Czesław Michniewicz, który znał go z kadry do lat 21, ustawił go w trójce środkowych obrońców. Wieteska zyskał zaufanie, był ważnym ogniwem mistrzowskiego składu, a w 2022 roku został kapitanem zespołu.

Latem 2022 roku Legia sprzedała go do francuskiego Clermont Foot. Rozmawiał z dyrektorem sportowym i prezesem, bo chciał spróbować sił za granicą, mimo że namawiano go na przedłużenie kontraktu. Debiutował w Clermont w meczu z Paris Saint-Germain (0:5). W Ligue 1 grał regularnie, a Clermont zajęło ósme miejsce w sezonie 2022/2023. Trener zauważył, że po przejściu na trzech obrońców Wieteska czuje się pewniej. W sierpniu 2023 roku przeszedł do Cagliari i zadebiutował w Serie A. Z czasem stracił miejsce w składzie i był wypożyczany: w styczniu 2025 roku do PAOK-u Saloniki, a w sezonie 2025/2026 do tureckiego Kocaelisporu, gdzie w sierpniu 2025 roku zerwał więzadło krzyżowe w prawym kolanie. W lipcu 2026 roku wrócił do Polski, do beniaminka Ekstraklasy Wieczystej Kraków. Tłumaczył, że czasem trzeba zrobić krok w tył, żeby później zrobić dwa kroki do przodu.

Styl gry

Wieteska dobrze rozgrywa piłkę, świetnie czuje dystans, skraca i wydłuża pole gry. Najpewniej czuje się w trzyosobowej obronie, w której zaczął regularnie grać wiosną 2021 roku.

Reprezentacja

Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach Polski (ponad 70 spotkań), a w 2019 roku wystąpił na mistrzostwach Europy do lat 21 we Włoszech, gdzie zagrał we wszystkich meczach fazy grupowej.

W seniorskiej reprezentacji zadebiutował 14 czerwca 2022 roku w przegranym meczu Ligi Narodów z Belgią w Warszawie (0:1). Selekcjonerem był wtedy Czesław Michniewicz, a Wieteska znalazł się też w kadrze na mistrzostwa świata w Katarze w tym samym roku.