Głośne nazwiska to nie wszystko. Osiedlowa Wieczysta Kraków

W 1. lidze, 2. lub jeszcze niższej w zupełności to wystarczało. Osłupić rywali swoją mocą na rynku, przepłacając za kolejne nazwiska i oferując im kontrakty, jak na poziom rozgrywkowy, horrendalne. Udało im się to nawet rok temu, po zawirowaniach na stanowisku trenera. W październiku 2025 roku zwolniony ze swojej funkcji został Przemysław Cecherz – mimo zajmowanego wówczas miejsca wicelidera na zapleczu PKO BP Ekstraklasy i wyraźnego poparcia szatni. – O zakończeniu współpracy poinformował mnie dyrektor Zdzisław Kapka, który obecnie niewiele ma do przekazania. Nie powiedział mi dlaczego, tylko przekazał wiadomość o tym, że się rozstajemy – mówił dla TVP Sport.

Jego następcą został włoski szkoleniowiec, Gino Lettieri. Przybył prosto z ligi tajskiej, gdzie z Uthai Thani nie odniósł ani jednego zwycięstwa. Zresztą, podobnie jak później z Wieczystą. Stracił pracę po zaledwie 24 dniach. W następnych dwóch spotkaniach drużynę poprowadził Rafał Jędrszczyk. Dopiero pod koniec listopada znaleźli trenera, z którym współpraca potrwała dłużej, aż do dziś – Kazimierza Moskala. I pomimo tylu roszad, perturbacji i zamętu, udało im się awansować. Bo jakością kadry przewyższali wszystkich przynajmniej o dwie półki.

Gorące krzesło

– Kazimierz Moskal będzie trenerem Wieczystej co najmniej do końca obecnego sezonu? – Bartosz Gleń pyta Sławomira Peszkę w segmencie „Pomidor” Ligi+ Extra. Peszko jest związany z Wieczystą Kraków od 2020 roku. Najpierw był jej piłkarzem, następnie skautem, przez ponad półtora roku także jej trenerem. Dziś jest jej wiceprezesem. Po obfitych przygodach w 1. lidze można się spodziewać, że Kazimierz Moskal nie powinien być spokojny o swoją posadę. Wystarczy impuls, jedna porażka lub zła decyzja, by ją stracić. Jednak od człowieka zasiadającego w zarządzie trzeba spodziewać się wypowiedzi dyplomatycznej, taktownej, najpewniej krótkiego „tak”, by nie palić mostów z trenerem. – Nie – odpowiada Sławomir Peszko.

Trudno jest to właściwie skomentować. Obranie stanowiska – przypomnijmy, jako wiceprezes klubu – że szkoleniowiec nie dokończy bieżącego sezonu, że zostanie prawdopodobnie zwolniony, zwyczajnie nie przystoi. Nie mam pojęcia, co pomyślałbym sobie na miejscu Moskala. Czy wiązałbym z Wieczystą perspektywy, nawet w obliczu odniesienia potencjalnego sukcesu? Wątpię. Czy zacząłbym się rozglądać za nową pracą? Tak przypuszczam. Złamanie wszelkich standardów.

Klub osiedlowy

Przez ten cały, długaśny tekst, dążę do następującego wniosku – mimo gargantuicznych zasobów finansowych, grania w najwyższej lidze, kadry, o jakiej wszyscy wcześniejsi beniaminkowie nawet nie śnili i nie odważyli się śnić, Wieczysta to nadal jest klub osiedlowy. Za zawodników mogą przepłacać, oferować im gigantyczne pensje, przekonywać kolejnymi banknotami, ale pod kątem zarządzania dalej nie stali się zespołem ekstraklasowym. I nie zmienią tego nawet najgorętsze nazwiska.

Wieczysta Kraków nadal nie ma stadionu spełniającego wymogów do gry w PKO BP Ekstraklasie. By móc w niej występować, musiała wynegocjować swój pobyt przy Reymonta. – Nie da się tego klubu poważnie jednak traktować, jeśli chodzi o negocjacje i ich prowadzenie – pisał w mediach społecznościowych Jarosław Królewski, prezes Wisły Kraków. Wymóg formalny przekształcenia klubu w spółkę akcyjną spełnił dopiero 30 czerwca tego roku, na miesiąc przed startem rozgrywek.

I to jest właściwie odpowiedź na pytanie we wstępie, czy obecność Wieczystej przynosi korzyści lidze. Nie przynosi. Może ściągnąć Mateusza Wieteskę z Włoch, Antonio Milicia z Lecha Poznań, przekonywać wielkich – jak na swoje realia – piłkarzy, ale nie kupi kultury organizacyjnej i charakteru klubu zarządzanego w sposób profesjonalny. Mimo swoich wielkich aspiracji, planów, inwestycji środków w siłę zespołu, pozostaje niegotowa na najwyższy szczebel. Jest nadal „klubem-zabawką”, gdzie wszystko zależy od kaprysu. I jeszcze długo nim pozostanie.

• Kazimierz Moskal
• Publicystyka
• Sławomir Peszko
• Wieczysta Kraków
• Lucas Piazón
• Michał Pazdan
• Lisandro Varela Semedo
• Mikkel Maigaard
• Stefan Feiertag
• Mateusz Wieteska
• Polonia Warszawa
• Chrobry Głogów
• Wisła Kraków

W 1. lidze, 2. lub jeszcze niższej w zupełności to wystarczało. Osłupić rywali swoją mocą na rynku, przepłacając za kolejne nazwiska i oferując im kontrakty, jak na poziom rozgrywkowy, horrendalne. Udało im się to nawet rok temu, po zawirowaniach na stanowisku trenera. W październiku 2025 roku zwolniony ze swojej funkcji został Przemysław Cecherz – mimo zajmowanego wówczas miejsca wicelidera na zapleczu PKO BP Ekstraklasy i wyraźnego poparcia szatni. – O zakończeniu współpracy poinformował mnie dyrektor Zdzisław Kapka, który obecnie niewiele ma do przekazania. Nie powiedział mi dlaczego, tylko przekazał wiadomość o tym, że się rozstajemy – mówił dla TVP Sport.

Jego następcą został włoski szkoleniowiec, Gino Lettieri. Przybył prosto z ligi tajskiej, gdzie z Uthai Thani nie odniósł ani jednego zwycięstwa. Zresztą, podobnie jak później z Wieczystą. Stracił pracę po zaledwie 24 dniach. W następnych dwóch spotkaniach drużynę poprowadził Rafał Jędrszczyk. Dopiero pod koniec listopada znaleźli trenera, z którym współpraca potrwała dłużej, aż do dziś – Kazimierza Moskala. I pomimo tylu roszad, perturbacji i zamętu, udało im się awansować. Bo jakością kadry przewyższali wszystkich przynajmniej o dwie półki.

Gorące krzesło

– Kazimierz Moskal będzie trenerem Wieczystej co najmniej do końca obecnego sezonu? – Bartosz Gleń pyta Sławomira Peszkę w segmencie „Pomidor” Ligi+ Extra. Peszko jest związany z Wieczystą Kraków od 2020 roku. Najpierw był jej piłkarzem, następnie skautem, przez ponad półtora roku także jej trenerem. Dziś jest jej wiceprezesem. Po obfitych przygodach w 1. lidze można się spodziewać, że Kazimierz Moskal nie powinien być spokojny o swoją posadę. Wystarczy impuls, jedna porażka lub zła decyzja, by ją stracić. Jednak od człowieka zasiadającego w zarządzie trzeba spodziewać się wypowiedzi dyplomatycznej, taktownej, najpewniej krótkiego „tak”, by nie palić mostów z trenerem. – Nie – odpowiada Sławomir Peszko.

Trudno jest to właściwie skomentować. Obranie stanowiska – przypomnijmy, jako wiceprezes klubu – że szkoleniowiec nie dokończy bieżącego sezonu, że zostanie prawdopodobnie zwolniony, zwyczajnie nie przystoi. Nie mam pojęcia, co pomyślałbym sobie na miejscu Moskala. Czy wiązałbym z Wieczystą perspektywy, nawet w obliczu odniesienia potencjalnego sukcesu? Wątpię. Czy zacząłbym się rozglądać za nową pracą? Tak przypuszczam. Złamanie wszelkich standardów.

Klub osiedlowy

Przez ten cały, długaśny tekst, dążę do następującego wniosku – mimo gargantuicznych zasobów finansowych, grania w najwyższej lidze, kadry, o jakiej wszyscy wcześniejsi beniaminkowie nawet nie śnili i nie odważyli się śnić, Wieczysta to nadal jest klub osiedlowy. Za zawodników mogą przepłacać, oferować im gigantyczne pensje, przekonywać kolejnymi banknotami, ale pod kątem zarządzania dalej nie stali się zespołem ekstraklasowym. I nie zmienią tego nawet najgorętsze nazwiska.

Wieczysta Kraków nadal nie ma stadionu spełniającego wymogów do gry w PKO BP Ekstraklasie. By móc w niej występować, musiała wynegocjować swój pobyt przy Reymonta. – Nie da się tego klubu poważnie jednak traktować, jeśli chodzi o negocjacje i ich prowadzenie – pisał w mediach społecznościowych Jarosław Królewski, prezes Wisły Kraków. Wymóg formalny przekształcenia klubu w spółkę akcyjną spełnił dopiero 30 czerwca tego roku, na miesiąc przed startem rozgrywek.

I to jest właściwie odpowiedź na pytanie we wstępie, czy obecność Wieczystej przynosi korzyści lidze. Nie przynosi. Może ściągnąć Mateusza Wieteskę z Włoch, Antonio Milicia z Lecha Poznań, przekonywać wielkich – jak na swoje realia – piłkarzy, ale nie kupi kultury organizacyjnej i charakteru klubu zarządzanego w sposób profesjonalny. Mimo swoich wielkich aspiracji, planów, inwestycji środków w siłę zespołu, pozostaje niegotowa na najwyższy szczebel. Jest nadal „klubem-zabawką”, gdzie wszystko zależy od kaprysu. I jeszcze długo nim pozostanie.