Łukasz Skorupski

Pochodzenie

Urodził się 5 maja 1991 roku w Zabrzu. Zaczynał w miejscowej Pogoni, a jako dwunastolatek trafił do Górnika Zabrze. Bramkarzem został w wieku ośmiu lat, a wzorował się nie na Buffonie czy Casillasie, tylko na Janie Tomaszewskim.

Kariera

Do pierwszej drużyny Górnika włączono go przed sezonem 2008/2009, ale przez trzy lata mógł grać tylko w Młodej Ekstraklasie. W 2011 roku został na pół roku wypożyczony do Ruchu Radzionków. To był zwrot w jego karierze: po powrocie do Zabrza został numerem jeden i bronił przez dwa sezony.

Jak opowiadał po latach, w Zabrzu bardziej niż o sport dbał o życie towarzyskie. Zdarzało się, że wracał z imprezy o ósmej rano, a o dziesiątej był już w szatni. Zaproszenie od AS Roma dostał na zgrupowaniu Górnika w Słowenii, w lipcu 2013 roku podpisał czteroletni kontrakt. W Rzymie był zmiennikiem Morgana De Sanctisa. Po mniej więcej pół roku usłyszał w klubie, że jest za gruby. Zmienił dietę i przez dwa lata nie pił alkoholu. Mówił później, że bez wyjazdu z Polski mógłby wpaść w poważne kłopoty.

W 2015 roku Roma wypożyczyła go do Empoli, gdzie przez dwa lata był podstawowym bramkarzem. Po powrocie do Rzymu nie miał szans na regularną grę, więc w czerwcu 2018 roku przeniósł się do Bologny.

W Bolonii początkowo uchodził za bramkarza mocnego między słupkami, ale słabszego w wyjściach i grze nogami. Poprawił się po przyjściu Thiago Motty, a potem Vincenzo Italiano. Konkurencję w osobie Federico Ravaglii wykorzystał do pracy nad tym, co mu brakowało. Latem 2024 roku zamienił numer 28, z którym grał od początku kariery, na jedynkę. W sezonie 2024/2025 Bologna grała w Lidze Mistrzów, a w maju 2025 roku w Rzymie pokonała Milan 1:0 w finale Pucharu Włoch. To było jej pierwsze trofeum od 51 lat i pierwsze w karierze Skorupskiego. W finale dwukrotnie obronił strzały z bliska: po rykoszecie od Beukemy i przy dobitce Joviča.

Styl gry

Mocną stroną Skorupskiego jest refleks i gra między słupkami: potrafi wykonać serię interwencji pod presją. W pierwszych sezonach w Bologni słabiej wypadał w wyjściach i z piłką przy nodze. Pod wodzą Thiago Motty poprawił grę nogami i wyjścia, a za Italiano stał się pewny także w przedpolu.

Reprezentacja

W reprezentacji Polski zadebiutował 14 grudnia 2012 roku w towarzyskim meczu z Macedonią w Antalyi (4:1). Przez lata był w kadrze trzecim bramkarzem, w epoce Wojciecha Szczęsnego i Łukasza Fabiańskiego. Na Euro 2020 i mundial 2022 pojechał jako rezerwowy i w Katarze nie zagrał ani minuty.

Na Euro 2024 w dwóch pierwszych spotkaniach turnieju bronił Szczęsny. W ostatnim, z Francją w Dortmundzie (1:1), wystąpił Skorupski, dla którego był to pierwszy mecz na wielkim turnieju. Obronił siedem strzałów, zatrzymał między innymi Theo Hernandeza i Ousmane'a Dembélé, a Kylian Mbappé pokonał go dopiero z rzutu karnego. Organizatorzy turnieju wybrali Skorupskiego piłkarzem meczu.

Po zakończeniu reprezentacyjnej kariery przez Wojciecha Szczęsnego to Skorupski został pierwszym bramkarzem kadry. W marcu 2026 roku kontuzja wykluczyła go z baraży o mistrzostwa świata.