Czy Śląsk Wrocław stać na pokonanie Wisły Kraków?

Powrót Banaszaka – narzędzie, którego brakowało

Napastnik Śląska urazu mięśnia dwugłowego nabawił się w spotkaniu z Miedzią Legnica. Na przedmeczowej konferencji trener Wrocławian zdradził, że Przemysław Banaszak zaczął zajęcia z piłką przy nodze. W kadrze na mecz z Chrobrym Głogów zabrakło go w meczowej osiemnastce. Nie oznacza to, że musi go zabraknąć w kadrze na mecz z Wisłą Kraków.

Banaszak w osiemnastce to zmiana jakościowa ławki. To napastnik, który potrafi przytrzymać piłkę, wygrać pojedynek, otworzyć przestrzeń skrzydłowemu i przyjąć kontakt od obrońcy. Daje to, czego nie daje Damian Warchoł, który od dwóch spotkań nie podniósł się nawet z ławki rezerwowych. W meczu, który może być fizyczny, nerwowy i oparty o momenty – Banaszak to wartość dodana w każdym wydaniu: zarówno w podstawowym składzie, jak i z ławki rezerwowych.

Wisła Kraków – zespół, który boleśnie oddycha

Krakowianie wciąż mają potencjał na jeszcze więcej, ale od kilku kolejek coś w tej machinie nie klika. Co prawda są dalej niepokonani na wiosnę, ale dwa zwycięstwa w pięciu spotkaniach na pewno nie satysfakcjonują. Wisła złapała zadyszkę, która uwypukliły problemy Krakowian: proste straty przy wyprowadzaniu, spóźnione reakcje po stracie.

Największy problem? Brak kontroli meczowej

Wisła w tym momencie za często gra „na fragmenty”, nie na pełne 90 minut. To nie jest drużyna, która potrafi zdominować cały mecz – raczej taka, która miewa dobre epizody, ale równie szybko potrafi oddać inicjatywę. Mecz ze Zniczem Pruszków – utrata prowadzenia w 80. minucie. Derby z Wieczystą – utrata prowadzenia w 79. minucie. Spotkanie w Grodzisku – doskoczenie do Pogoni w 75. minucie spotkania. Pokazuje to jedno: Wisła to nie jest monolit, którego nie da się naruszyć. Obóz Wiślaków również nie kryje rozczarowania.

I to jest moment, w którym Śląsk może wejść z pełnym impetem, bo Krakowianie nie wyglądają jak drużyna odporna na intensywność i pełne kontrolowanie spotkania. Trener Ante Simundza na konferencji pomeczowej wskazywał na fakt, że w tej lidze trzeba czasami „cierpieć”, by zyskać korzystny rezultat. Pewne jest, że Śląsk nie zdominuje Wisły od 1. do 90. minuty. Nie znaczy to jednak, że oddając piłkę nie można kontrolować spotkania.

Wrocławski rewanż: pamięć o 5:0 jako ekstra paliwo napędowe

Tego wyniku się nie zapomina. 0:5 w Krakowie to bagaż, który drużyna nosi długo. To nie jest normalna porażka – to „piłkarska rana”, która potrafi dodatkowo podkręcić mecze rewanżowe. Rewanże mają sens tylko wtedy, gdy idą z głową, nie z żyłką na szyi. Śląsk musi zagrać jak drużyna, nie jak zespół polujący na zemstę. Intensywność – tak, chaos i agresja – temu stanowcze nie!