Reda Belahyane

Pochodzenie

Urodził się 1 czerwca 2004 roku w Aubervilliers pod Paryżem. Wychowywał się w Île-de-France, trenował m.in. w Red Star i w centrum szkoleniowym INF Clairefontaine. Latem 2019 roku trafił do OGC Nice. Jego rodzice pochodzą z Maroka.

Kariera

W Nice grał w rezerwach w piątej lidze francuskiej, a potem został włączony do pierwszej drużyny. W Ligue 1 zadebiutował w marcu 2023 roku. W meczu z Brestem wyszedł w pierwszym składzie i klub uznał go tam za zawodnika spotkania. W styczniu 2024 roku przeszedł na stałe do Hellasu Werona.

W sezonie 2024/2025 zaczął w pierwszym składzie Hellasu. W meczu z Napoli wszedł na boisko w 20. minucie za kontuzjowanego Serdara, a w kolejnych spotkaniach trener Paolo Zanetti wystawiał go od początku. Po meczu z Genuą Zanetti mówił, że od początku zrobił na nim wrażenie osobowością i śmiałością, z jaką wychodzi na każde boisko, i dodał, że to kolejny „crack” wyłowiony przez klub, o którym jeszcze usłyszymy.

3 lutego 2025 roku Lazio ogłosiło jego transfer z Hellasu. Na prezentacji mówił, że Lazio było pierwszym klubem, z którym rozmawiał, a trener Marco Baroni dał mu zaufanie i wskazał, nad czym musi pracować, żeby zająć miejsce w składzie. W Lazio zadebiutował 22 lutego 2025 roku w bezbramkowym meczu z Venezią. Baroni mówił po nim, że jest bardzo młody, ma osobowość i się nie boi, i że to daje mu przyszłość.

1 lutego 2026 roku Lazio wypożyczyło go do końca sezonu do Hellasu Werona. Po sezonie wrócił do Lazio, którym od czerwca 2026 roku kieruje Gennaro Gattuso.

Sukcesy

• 2022 Złoty medal igrzysk śródziemnomorskich z reprezentacją Francji U-18

Styl gry

O sobie mówił, że jest defensywnym pomocnikiem: agresywnym, solidnym, odbierającym piłkę i lubiącym ją utrzymać pod presją rywala. To, jak sam uważa, robi najlepiej. W pojedynku, jak mówił, nie pozwala się pokonać. Wzorem jest dla niego N'Golo Kanté, za sposób gry i skromność. W trójce pomocników woli grać w środku, ale mówił, że w parze też da sobie radę. Do poprawy wskazywał grę głową i siłę fizyczną.

Jest też zawodnikiem technicznym i kreatywnym z piłką, a przy tym nie boi się odbioru. W meczu z Genuą w 2024 roku dryblował pod własnym polem karnym, zamiast po prostu wybijać piłkę.

Reprezentacja

W 2022 roku grał w reprezentacji Francji U-18, z którą wygrał igrzyska śródziemnomorskie w Oranie, a w finale Francja pokonała Włochy 1:0. Potem wybrał Maroko. Mówił, że od dziecka wiedział, że zagra dla kraju swoich rodziców, i zawsze chciał godnie reprezentować rodzinę.

Pierwsze powołanie od selekcjonera Walida Regragui dostał na początku października 2024 roku. W meczu eliminacji Pucharu Narodów Afryki z Republiką Środkowoafrykańską 12 października został na ławce, a debiutował trzy dni później, 15 października 2024 roku, w rewanżu z tym samym rywalem, wygranym 4:0. Wszedł na boisko za Nayefa Aguerda.