Jak powinny zachowywać się kluby z Premier League, grając w europejskich pucharach?

Jedyne, czego nie nauczyli się jeszcze wszyscy angielscy napastnicy, to spryt, przebiegłość i nurkowanie. Tacy zawodnicy, jak wcześniej wspomniany Harry Kane, rzadko kiedy upadają na ziemię, wymuszając faul. Kibice w Anglii nienawidzą takich zagrań, które wypaczają wynik spotkania. Dla tamtejszych fanów głównie liczy się walka i brak oszustwa.
Za takie zachowanie można bardzo szybko wyrobić sobie złe imię nie tylko w gronie arbitrów, ale także u kibiców.

Jak do takich meczów powinni podchodzić sędziowie?

Arbitrzy muszą się solidnie przygotowywać do meczów europejskich pucharów. Nie ma tam miejsca na popełnienie błędu, ponieważ każdy mecz toczy się o niezwykłą stawkę, jakim jest awans do kolejnej rundy.

Głównym problemem sędziego jest prowadzenie spotkania między drużyną z kontynentu a Anglii. Podczas takiego spotkania arbiter musi znaleźć złoty środek, czyli nie pozwalać zawodnikom z Wysp na zbyt ostrą grę, a z kolei przeciwnikom na teatralne upadanie i potykanie się.
Taki system sędziowania nie spowoduje buntu ani z jednej, ani z drugiej strony boiska.

Ostatnim takim spotkaniem było wtorkowe starcie Juventusu Turyn z Tottenhamem Hotspur. Obrońcy przyjezdnych przyjechali z myślami, że grają w Premier League i od początku spotkania nie oszczędzali przeciwników.
Takie wejścia skutkowały oczywiście konsekwencjami, zostały odgwizdane dwa rzuty karne przeciwko drużynie wicemistrza Anglii. Tym razem uszło to na sucho podopiecznym Pochettino, ponieważ tylko jedna z „jedenastek” została wykorzystana przez Gonzalo Higuaina, przy drugiej chybił. Końcowy wynik spotkania to 2:2, a rezultatem tego było oddanie inicjatywy przez zespół mistrza Włoch po dziewiątej minucie spotkania, kiedy prowadził już 2:0.

Podsumowując dwa faule, zarówno Davies, jak i Aurier powinni zachować się lepiej w tamtej sytuacji. Najwidoczniej nie widzieli innej wątpliwości niż sfaulowanie przeciwnika. Przy jednym i drugim wejściu zawodnicy nie trafili w piłkę, tylko w nogi przeciwnika. Bezdyskusyjnie należał się za to rzut karny, być może na Wyspach sędziowie podeszliby do tego inaczej.

Jak powinna zmienić się taktyka angielskich klubów na Ligę Mistrzów/Europy

Przede wszystkim zawodnicy powinni mniej faulować i podejmować rozsądne decyzje. Wejście obrońcy, które w Premier League nie zostałoby skomentowane i potraktowane jako coś normalnego, na kontynencie może zostać odebrane jako faul.

Jeżeli zespoły z Brytanii chcą odnosić triumfy w europejskich pucharach, muszą przede wszystkim dostosować taktykę do przeciwnika i sędziego, który będzie gwizdał w danym meczu. Wiadomo, że inaczej sędziuje Hiszpan, Niemiec, Włoch, a tym bardziej Anglik, którego w tym przypadku i tak nie bierzemy pod uwagę przy meczach międzynarodowych.
Do takich zmian potrzebują przede wszystkim ambitnego trenera z doświadczeniem w innych klubach z kontynentu. Nauczyłby on swoich zawodników, jak powinni się zachowywać podczas spotkań z drużynami z innych lig.
Jeżeli menedżer wytłumaczy zawodnikom, jaka jest różnica pomiędzy Premier League a Ligą Mistrzów czy Ligą Europy, to kwestia czasu, ogrania się zespołu i z czasem powinny przyjść sukcesy.

Gorzej będzie, jeżeli w klubie są prawie sami Anglicy. Nauczenie zawodników, którzy od juniorów szkolili się na angielskim trybie, będzie bardzo trudne do wykonania i będzie potrzebowało więcej czasu.
Jeśli pojedynczy zawodnicy nie potrafią odróżnić meczów krajowych i międzynarodowych oraz taktyki w nich stosowanej, to potrzebne będą wzmocnienia. Idealnym w takiej sytuacji będzie gra Anglików w rozgrywkach ligowych, a obcokrajowców na arenie międzynarodowej.

Manchester City

Pep Guardiola był jednym z pierwszych trenerów, którzy kontynuowali w FC Barcelona taktykę „tiki-taka”, którą wynalezienie przypisuje się Johanowi Cruyffowi. Guardiola ulepszył tą taktykę, wprowadzając zasadę „sześciu sekund”. Polega ona na wysokim pressingu rywala, w celu jak najszybszego odzyskania piłki.
Co do „tiki-taki”, polegała głównie na efektownej grze, z naciskiem na techniczne zagrania, drybling, grę kombinacyjną i posiadanie piłki.

Czym różni się ona od taktyki angielskiej? W żadnym stopniu nie jest tak bardzo siłowa i nie polega na posyłaniu długich piłek na napastnika z pola bramkowego lub linii obrony. Kibice „Dumy Katalonii” zwyzywaliby trenera za taką piłkę, najważniejsze dla nich jest piękno tego sportu, a więc zagrania techniczne. Trudno dla tych dwóch systemów znaleźć wspólną cechę.

Guardiola wprowadził ją również do później zarządzanego Bayernu Monachium.
Obecnie planuje zmienić system Premier League, a przynajmniej na razie Manchesteru City, wprowadzając „tiki-takę” również na Wyspy.

Takie przedsięwzięcie było bardzo ryzykowne, ponieważ tamtejsi kibice uwielbiają twardą grę, a nie zagrania techniczne. Jak widać po dwóch sezonach Hiszpana w zespole „Obywateli”, taktyka spisuje się bardzo dobrze, spotkała się ona z zaskoczeniem nie tylko kibiców, ale i przeciwników, bo nie wiedzieli, jak sobie z nią poradzić.
Drugi sezon jest jeszcze lepszy w wykonaniu Manchesteru, zajmuje obecnie fotel lidera Premier League, spisuje się równie dobrze w Champions League. Chyba nikt nie będzie zdziwiony, jeżeli przerwie passę wygrywania tego trofeum przez hiszpańskie drużyny.

Podsumowując – zarząd klubu z Manchesteru postawił właściwego człowieka na właściwym miejscu. Zaryzykował on wprowadzeniem nowinek taktycznych już w pierwszym sezonie, a podczas letniego okienka transferowego ściągnął zawodników, którzy będą mu do tej układanki pasować.

• Europa League
• Harry Kane
• Premier League
• Sędziowie
• UEFA Champions League