Z tej mąki będzie chleb. Młoda Legia zaskakuje w UEFA Youth League

Mówi się, że jeżeli jeden zawodnik z danego rocznika przebija się do pierwszego składu seniorskiej drużyny swojego klubu, to już jest sukces szkoleniowy. W przypadku obecnego zespołu młodzieżowego Legii potencjał na dużą karierę zdaje się mieć znacznie więcej piłkarzy.

Jedna szkoła mówi, że im bardziej wyspecjalizowany zawodnik, tym większa szansa na osiągnięcie przez niego wysokiego poziomu. Druga stanowi zaś, że wielokierunkowe kształcenie gracza znacznie ułatwia późniejszą karierę, bo po takich piłkarzy chętniej sięga sztab szkoleniowy. W przypadku stołecznego klubu bliższa jest chyba dewiza numer dwa.

Nadzieje na przyszłość

Mówi się, że jeżeli jeden zawodnik z danego rocznika przebija się do pierwszego składu seniorskiej drużyny swojego klubu, to już jest sukces szkoleniowy. W przypadku obecnego zespołu młodzieżowego Legii potencjał na dużą karierę zdaje się mieć znacznie więcej piłkarzy. Z „jedynką” trenują już (lub trenowali): Radosław Majecki, Tomasz Nawotka, Sebastian Szymański i Konrad Michalak, w kolejce czekają zaś kolejni zasługujący na szansę juniorzy. Dużo się mówi o Miłoszu Szczepańskim, który nawet na tle rówieśników z Lizbony wyróżniał się zdolnościami technicznymi. Bramkę za bramką zdobywa Sandro Kulenović, a wybitną jak na swój wiek piłkarską inteligencją wykazuje się Bartłomiej Urbański. Każdego z nich zapewne prędzej czy później sprawdzi Jacek Magiera.

Pozytywny kop?

Po wielkim sukcesie szkoleniowym rocznika 1992, z którego mniej więcej połowa zawodników gra lub grała co najmniej na poziomie ekstraklasy, nastały raczej chude lata stołecznej akademii. Kolejni gracze z różnych powodów odbijali się od poważnych rozgrywek, nie mówiąc już o zaistnieniu w samej Legii. Przy odpowiednim podejściu obecne sukcesy młodzieży mogą dać potężnego motywacyjnego kopa rozwijającym się karierom.

Odpowiedź na to, czy dobra gra stołecznej akademii w rozgrywkach UEFA Youth League to miły zbieg okoliczności, czy też wstęp do większych osiągnięć, przyjdzie pewnie poczekać ładnych kilka lat. Nam pozostaje cieszyć się, że  młodzi polscy zawodnicy nie odstają poziomem od najlepszych graczy w swojej grupie wiekowej na świecie i potrafią grać z nimi jak równi z równymi. Daje to podstawy do sądzenia, że powoli skracamy dystans dzielący nas od europejskich potęg w kwestii szkolenia. Takiego kapitału nie sposób zmarnować.

• Młoda Legia
• UEFA Youth League

Mówi się, że jeżeli jeden zawodnik z danego rocznika przebija się do pierwszego składu seniorskiej drużyny swojego klubu, to już jest sukces szkoleniowy. W przypadku obecnego zespołu młodzieżowego Legii potencjał na dużą karierę zdaje się mieć znacznie więcej piłkarzy.

Jedna szkoła mówi, że im bardziej wyspecjalizowany zawodnik, tym większa szansa na osiągnięcie przez niego wysokiego poziomu. Druga stanowi zaś, że wielokierunkowe kształcenie gracza znacznie ułatwia późniejszą karierę, bo po takich piłkarzy chętniej sięga sztab szkoleniowy. W przypadku stołecznego klubu bliższa jest chyba dewiza numer dwa.

Nadzieje na przyszłość

Mówi się, że jeżeli jeden zawodnik z danego rocznika przebija się do pierwszego składu seniorskiej drużyny swojego klubu, to już jest sukces szkoleniowy. W przypadku obecnego zespołu młodzieżowego Legii potencjał na dużą karierę zdaje się mieć znacznie więcej piłkarzy. Z „jedynką” trenują już (lub trenowali): Radosław Majecki, Tomasz Nawotka, Sebastian Szymański i Konrad Michalak, w kolejce czekają zaś kolejni zasługujący na szansę juniorzy. Dużo się mówi o Miłoszu Szczepańskim, który nawet na tle rówieśników z Lizbony wyróżniał się zdolnościami technicznymi. Bramkę za bramką zdobywa Sandro Kulenović, a wybitną jak na swój wiek piłkarską inteligencją wykazuje się Bartłomiej Urbański. Każdego z nich zapewne prędzej czy później sprawdzi Jacek Magiera.

Pozytywny kop?

Po wielkim sukcesie szkoleniowym rocznika 1992, z którego mniej więcej połowa zawodników gra lub grała co najmniej na poziomie ekstraklasy, nastały raczej chude lata stołecznej akademii. Kolejni gracze z różnych powodów odbijali się od poważnych rozgrywek, nie mówiąc już o zaistnieniu w samej Legii. Przy odpowiednim podejściu obecne sukcesy młodzieży mogą dać potężnego motywacyjnego kopa rozwijającym się karierom.

Odpowiedź na to, czy dobra gra stołecznej akademii w rozgrywkach UEFA Youth League to miły zbieg okoliczności, czy też wstęp do większych osiągnięć, przyjdzie pewnie poczekać ładnych kilka lat. Nam pozostaje cieszyć się, że  młodzi polscy zawodnicy nie odstają poziomem od najlepszych graczy w swojej grupie wiekowej na świecie i potrafią grać z nimi jak równi z równymi. Daje to podstawy do sądzenia, że powoli skracamy dystans dzielący nas od europejskich potęg w kwestii szkolenia. Takiego kapitału nie sposób zmarnować.