

Lewonożny ofensywny pomocnik od ostatniego podania i stałych fragmentów, mistrz Polski z Legią i mistrz Holandii z Feyenoordem.
Urodził się 10 maja 1999 roku w Białej Podlaskiej. Pierwsze mecze rozgrywał na osiedlowych boiskach i parkingach, a do piłki zaprowadzili go ojciec i dwaj starsi bracia.
W wieku sześciu lat trafił do Akademii Piłkarskiej TOP 54 Biała Podlaska. Grał z chłopcami o rok starszymi, w grupie rocznika 1998, a jego pierwszym trenerem był Miłosz Storto. Na początku występował na lewej obronie i na skrzydle. Gdy drużynę połączono z rocznikiem 1997, trenerzy przesunęli go na pozycję ofensywnego pomocnika, bo w starciach z dwa lata starszymi rywalami obawiali się o jego bezpieczeństwo. Storto nauczył go zadziorności i walki w starciach z rywalami.
Legia Warszawa zaprosiła go na testy już w piątej klasie podstawówki, razem z Mateuszem Hołownią, ale wtedy do stolicy pojechał tylko kolega. Przeprowadzkę zaplanowaną po skończeniu podstawówki opóźniła śmierć ojca. Szymański myślał wtedy o skończeniu z piłką, ale rodzina, a zwłaszcza brat, przekonała go, żeby grał dalej. Do akademii Legii trafił na początku 2013 roku, pół roku później, niż planowano.
Pierwsze pół roku w Warszawie nie wyszło. Sam przyznawał, że wyglądał wtedy fatalnie i słyszał, że klub chce z niego zrezygnować. Wsparł go Gonçalo Feio, który w akademii przekonywał go, że może daleko zajść. W sezonie 2015/2016 przebił się do Centralnej Ligi Juniorów i trzecioligowych rezerw. W rewanżowym finale CLJ z Pogonią Szczecin, po porażce 0:2 w Warszawie, strzelił dwie bramki, a Legia obroniła tytuł.
Latem 2016 roku pojechał z pierwszym zespołem Legii na obóz do Austrii. Zadebiutował 7 lipca 2016 roku, wchodząc z ławki w meczu o Superpuchar Polski z Lechem Poznań (1:4), a w Ekstraklasie w spotkaniu z Arką Gdynia (1:3). Pierwszego gola strzelił 3 marca 2017 roku w Lubinie, kilka minut po wejściu z ławki, i dołożył go do wygranej 3:1 z Zagłębiem. Sezon zakończył z mistrzostwem Polski.
O regularną grę rozmawiał z Romeo Jozakiem, który obiecał mu szansę. W sezonie 2017/2018 był już podstawowym piłkarzem zespołu, który zdobył mistrzostwo i Puchar Polski. Wiosną 2018 roku dostał powołanie na zgrupowanie Adama Nawałki przed mundialem w Rosji, ale nie zmieścił się w ostatecznej kadrze.
Pod koniec maja 2019 roku przeszedł do Dynama Moskwa. Koledzy z kadry dziwili się temu wyborowi, a wielu młodych Polaków wyjeżdżało wtedy do Włoch. Szymański tłumaczył, że liga rosyjska jest mocniejsza od polskiej, a w klubie z czołowej ligi siedziałby na ławce, podczas gdy on potrzebował grać. Przyznał, że do przyjazdu do Rosji zainspirowała go historia Aleksandra Gołowina, gracza Monaco. Rok wcześniej odrzucił CSKA Moskwa, bo chciał zostać w Legii. Jego agent Mariusz Piekarski widział w Rosji przedsionek jednej z pięciu najmocniejszych lig.
Pierwsze dwa sezony w Moskwie były trudne, a najlepszą rundę rozegrał jesienią 2021 roku. U Sandro Schwarza grał jako prawy środkowy pomocnik w ustawieniu 4-3-3, a czasem jako „ósemka”, przez co więcej biegał od pola karnego do pola karnego.
Pod koniec lutego 2022 roku, tuż po rozpoczęciu rosyjskiej inwazji na Ukrainę, po golu w meczu z Chimkami uklęknął w narożniku boiska i złożył ręce jak do modlitwy. Rosyjska telewizja wycięła ten gest. Dokończył sezon w Dynamie, za co spadła na niego krytyka, a z drużyną pożegnał się po przegranym 1:2 majowym finale Pucharu Rosji. Do Moskwy już nie wrócił. Latem 2022 roku trenował z rezerwami Legii, czekając na transfer.
W lipcu 2022 roku Feyenoord wypożyczył go z Dynama z opcją wykupu. Szymański wybrał Rotterdam, bo widział tam szansę na grę, podobał mu się styl drużyny Arne Slota i atmosfera na trybunach. Slot widział w nim „dziesiątkę”, ale uprzedzał, że może grać też na skrzydłach. W debiucie w Eredivisie, wygranym 5:2 z Vitesse, najpierw obsłużył Patrika Wålemarka, a potem z rzutu wolnego dośrodkował na głowę Danilo.
W marcu 2023 roku zagrał z Feyenoordem w Warszawie, na stadionie Legii, w meczu Ligi Europy z Szachtarem Donieck. Mówił wtedy, że w tym miejscu wszystko się dla niego zaczęło. Feyenoord zapewnił sobie mistrzostwo Holandii 14 maja 2023 roku. Klub nie skorzystał jednak z opcji wykupu, a Szymański z agentem postawili na stabilizację w nowym klubie.
W lipcu 2023 roku przeszedł z Dynama do Fenerbahçe. Mówił, że przekonało go to, jak bardzo klub go chciał, i rozmowy z prezesem oraz dyrektorem sportowym. Przy prezentacji zaznaczył, że najlepiej czuje się jako „dziesiątka” albo „ósemka”, a gry przy linii bocznej nie lubi.
13 marca 2025 roku na Ibrox w Glasgow strzelił oba gole w wygranym 2:0 rewanżu 1/8 finału Ligi Europy z Rangers, które wyrównały stan dwumeczu, ale Fenerbahçe odpadło po rzutach karnych. Później przyznał, że bez José Mourinho odszedłby z klubu wcześniej, bo trener mu ufał. Gdy Mourinho odszedł latem 2025 roku po zamknięciu okna transferowego, Szymański jesienią grał mało i nie na swojej pozycji. Pożegnał się ze Stambułem Superpucharem Turcji, wygranym w styczniu 2026 roku; w półfinale z Samsunsporem wszedł na końcówkę, a finał z Galatasaray obejrzał z ławki.
22 stycznia 2026 roku podpisał kontrakt ze Stade Rennais. Trener Habib Beye mówił, że może grać w trzyosobowej linii pomocy albo jako „dziesiątka” za dwoma napastnikami, po prawej i po lewej stronie. Zadebiutował dwa dni później, wchodząc z ławki w spotkaniu z FC Lorient (0:2). W lutym, w spotkaniu z Paris Saint-Germain wygranym 3:1, zaliczył pierwszą asystę w Ligue 1, dośrodkowując z rzutu rożnego do Estebana Lepaula.
Ma bardzo dobrą lewą nogę. Od juniorów wyróżniał się ostatnim podaniem i stałymi fragmentami. W Dynamie większość asyst zaliczał po stałych fragmentach, a w Rennes jego rzuty rożne i wolne od pierwszych tygodni zagrażały bramkom rywali. Szuka podań prostopadłych, potrafi zagrać przez dwie linie rywala, a długim podaniem wypuścić napastnika.
Bez piłki jest bardzo ruchliwy, szuka wolnych stref między liniami i wykonuje dużo pracy w defensywie. Sam mówi, że lubi walczyć, pressować i biegać, a w Rennes ceniono jego energię w pressingu po stracie piłki. Najlepiej czuje się w środku pola jako „dziesiątka” lub „ósemka”, choć grał też na skrzydle i jako prawy środkowy pomocnik. Brak warunków fizycznych nadrabia sprytem i zaangażowaniem.
Jako junior był podstawowym zawodnikiem reprezentacji U-17. Na mistrzostwach Europy U-21 w 2019 roku zagrał u Czesława Michniewicza i strzelił gola Belgii w meczu otwarcia, wygranym 3:2.
W pierwszej reprezentacji zadebiutował u Jerzego Brzęczka 9 września 2019 roku w spotkaniu eliminacji Euro 2020 z Austrią (0:0), zmieniając Kamila Grosickiego. Pierwszy raz w podstawowym składzie wyszedł 10 października w Rydze z Łotwą i asystował przy pierwszym golu Roberta Lewandowskiego. Pierwszego gola strzelił 19 listopada 2019 roku w Warszawie w trzeciej minucie meczu ze Słowenią, uderzeniem zza pola karnego po rzucie rożnym.
Paulo Sousa dał mu tylko jeden mecz, 25 marca 2021 roku z Węgrami w Budapeszcie (3:3). Ustawił go na prawym wahadle, gdzie Szymański miał stać przy linii i dośrodkowywać, i zdjął go z boiska przed upływem godziny gry. Na Euro 2020 nie pojechał.
Do kadry przywrócił go Michniewicz, który znał go z reprezentacji U-21. 29 marca 2022 roku Szymański wyszedł w podstawowym składzie wygranego 2:0 finału baraży ze Szwecją, który dał awans na mundial. Przyznawał później, że nie spodziewał się, że selekcjoner postawi na niego od pierwszej minuty w trudnym dla niego czasie. Na mistrzostwach świata w Katarze zagrał od początku z Meksykiem i w 1/8 finału z Francją.
Pod wodzą Michała Probierza wszedł na dogrywkę finału baraży z Walią w Cardiff 26 marca 2024 roku i jako drugi wykorzystał rzut karny w serii, która dała awans na Euro 2024. Na turnieju w Niemczech wyszedł w podstawowym składzie z Holandią i Francją. Jesienią 2024 roku w Lidze Narodów strzelił gola Szkocji, a w meczu z Chorwacją wyrównał na 3:3.
Przez lata w kadrze rzadziej pokazywał to, co w klubach, a kolejni selekcjonerzy ustawiali go na skrzydle, w głębi pola i na wahadle. W marcu 2026 roku, u Jana Urbana, w półfinale baraży o mundial z Albanią (2:1) dośrodkował z rzutu rożnego na głowę Lewandowskiego i podał do Piotra Zielińskiego przy zwycięskim golu. Pięć dni później Polska przegrała 2:3 finał baraży ze Szwecją.
4
co 123 minut
1
7,2
Minuty w sezonie
493′8 z 10 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Liga Narodów | Polska | Liga Narodów | 6 | 504 | 1 | 1 |
| 2026Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 2 | 108 | 0 | 0 |
| 2025/2026Ligue 1 | Stade Rennais | Ligue 1 | 16 | 786 | 1 | 3 |
| 2025/2026Süper Lig | Fenerbahçe | Süper Lig | 14 | 447 | 1 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | Fenerbahçe | Liga Europy | 5 | 196 | 1 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 2 | 91 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Mistrzów | Fenerbahçe | Liga Mistrzów | 4 | 360 | 0 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 9 | 706 | 1 | 3 |
| 2024/2025Süper Lig | Fenerbahçe | Süper Lig | 35 | 2309 | 3 | 5 |
| 2024/2025Liga Europy | Fenerbahçe | Liga Europy | 12 | 964 | 2 | 3 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Fenerbahçe | Liga Mistrzów | 4 | 390 | 1 | 1 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 2 | 113 | 0 | 0 |
| 2023/2024Süper Lig | Fenerbahçe | Süper Lig | 37 | 2916 | 10 | 11 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 10 | 425 | 2 | 0 |
| 2022/2023Eredivisie | Feyenoord Rotterdam | Eredivisie | 29 | 1973 | 9 | 4 |
| 2021/2022 | Dynamo | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Dynamo | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | Dynamo | – | – | – | – | |
| 2018/2019PKO BP Ekstraklasa | Legia Warszawa | PKO BP Ekstraklasa | 34 | 2717 | 2 | 6 |
| 2017/2018 | Legia Warszawa | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Legia Warszawa | – | – | – | – |
Sebastian Szymański ma 27 lat. Urodził się 10 maja 1999 roku (Biała Podlaska).
Sebastian Szymański jest zawodnikiem klubu Stade Rennais (Ligue 1).
Sebastian Szymański jest pomocnikiem i gra z numerem 17.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 12 meczów, 4 gole, 1 asysta (stan na 22 listopada 2026).
Sebastian Szymański przeszedł do Dynama Moskwa pod koniec maja 2019 roku. Tłumaczył, że liga rosyjska jest mocniejsza od polskiej, a w klubie z czołowej ligi siedziałby na ławce, podczas gdy on potrzebował grać.
Sebastian Szymański zdobył mistrzostwo Holandii z Feyenoordem, który zapewnił je sobie 14 maja 2023 roku. Do Rotterdamu trafił w lipcu 2022 roku na wypożyczenie z Dynama Moskwa, bo widział tam szansę na grę, a podobał mu się styl drużyny Arne Slota.
Sebastian Szymański strzelił gola dla reprezentacji Polski 19 listopada 2019 roku w Warszawie, w trzeciej minucie meczu ze Słowenią, uderzeniem zza pola karnego po rzucie rożnym. W kadrze zadebiutował 9 września 2019 roku w meczu z Austrią.
Sebastian Szymański ma bardzo dobrą lewą nogę i od juniorów wyróżniał się ostatnim podaniem i stałymi fragmentami. Najlepiej czuje się w środku pola jako „dziesiątka” lub „ósemka”, jest ruchliwy i dużo pracuje w defensywie.





