Sławomir Abramowicz zalicza dziś swój debiutancki mecz w reprezentacji Polski. Występuje naprzeciw Szwecji w ostatnim dla Polaków spotkaniu Ligi Narodów 2026/2027. Mówimy tu o ważnym dniu, ponieważ to on może zaważyć na przyszłości „Biało-czerwonych” w kolejnych edycjach tych rozgrywek. Ale w tym artykule nie o tym, a o pozycji golkipera. Przypomnimy sobie o debiutach bramkarzy, którzy przewijali się przez kadrę w ostatnich dziesięciu latach. U których trenerów? W jakich spotkaniach? Jak na ich tle wypada dzisiejszy debiutant, Sławomir Abramowicz?
Bramkarz to pozycja, na której nieczęsto dochodzi do zmian. Tym bardziej jak mówimy o ważniejszych spotkaniach niż zwykłe mecze towarzyskie, bez żadnej dużej stawki. Przez ostatnie dziesięć lat można odnieść nawet wrażenie, że pozycja ta była zabetonowana przez obecność Wojciecha Szczęsnego, Łukasza Fabiańskiego czy później Łukasza Skorupskiego, Marcina Bułki oraz Kamila Grabary. To i tak dużo w porównaniu do innych nacji… A co jeśli powiemy Wam, że było ich jeszcze więcej? Którzy bramkarze otrzymywali w ostatnich dziesięciu latach debiuty w reprezentacji Polski? Z jakimi skutkami?
Bartosz Białkowski
Po latach naprawdę owocnej gry na poziomie Championship, szansę w 2018 roku dostał od Adama Nawałki Bartosz Białkowski. Nie dość, że pierwsze powołanie, to jeszcze debiut. Fakt faktem każdy wiedział, że przy złotym czasie Wojciecha Szczęsnego i Łukasza Fabiańskiego, ówczesny golkiper Ipswich Town, nie miał żadnych szans na rywalizację o pierwszy skład. Typowy trzeci bramkarz, do pomocy w treningu. Szansa na debiut była czysto symboliczna – wszedł w towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Nigerii (przegranym 0:1) na drugą połowę, za Łukasza Fabiańskiego. Niestety nie zachował czystego konta, a golem z rzutu karnego popisał się Victor Moses.
To był jedyny występ w barwach reprezentacyjnych tego piłkarza. Warto dodać, że miał on już wtedy 30 lat, więc raczej nie był też postrzegany jako przyszłość kadry, a jako po prostu na tamten moment, trzeci najlepszy bramkarz w kraju. Z pozytywnych akcentów, pojechał na mistrzostwa świata w Rosji. Wszystkie trzy mecze przesiedział na ławce rezerwowych.

Bartłomiej Drągowski
Bramkarz, który występuje w kadrze do dzisiaj. Debiutował w 2020 roku, jeszcze jako dobrze zapowiadający się piłkarz Fiorentiny. Tak jak Białkowski, dostał szansę w meczu towarzyskim. On wystąpił przeciwko Finlandii, w wygranym 5:1 starciu – również w meczu sparingowym (za kadencji Jerzego Brzęczka). Choć jego staż w reprezentacji może robić wrażenie, bo teoretycznie z małymi przerwami, jest w kadrze od sześciu lat, wystąpił jednak tylko pięć razy.
Raczej jako Polacy nie mamy z nim szczególnie pozytywnych wspomnień. U żadnego trenera nie udało mu się przebić, choć też spowodowane jest to oczywiście trudniejszą sytuacją klubową wychowanka Jagiellonii Białystok od jego konkurentów. Poza wspomnianym spotkaniem z Finlandią, wystąpił jeszcze w niechlubnym meczu przegranym przez naszą kadrę 1:6 przeciwko Belgii, a także w zwyciężonym 3:2 spotkaniu z Maltą. Do tego w międzyczasie mecz towarzyski z Australią i ostatni przegrany pojedynek z Rumunią.

Radosław Majecki
Jeden mecz w polskiej kadrze zaliczył Radosław Majecki – w 2021 roku. W zasadzie to nawet niecały i zasadniczo nie był on najważniejszym polskim bramkarzem tego wieczoru. Ówczesny golkiper Monaco został doceniony za swoje występy w Ligue 1 i dostał powołanie od Paulo Sousy. Wszedł w 57. minucie za Łukasza Fabiańskiego, w starciu z San Marino, wygranym przez Polaków 5:0. Było to starcie w ramach eliminacji do mistrzostw świata. Mówi Wam to coś? Oczywiście był to pożegnalny mecz z kadrą Łukasza Fabiańskiego. Tego dnia zakończyła się kariera reprezentacyjna legendarnego Fabiańskiego.

Kamil Grabara
Ale czy Sławomir Abramowicz jest jedynym bramkarzem, który w ostatnich dziesięciu latach debiutował w meczu o stawkę? Otóż nie! Szansę w meczu z Walią w Lidze Narodów w 2022 roku dostał Kamil Grabara. Jeszcze wtedy, kiedy graliśmy w dywizji A, a naszym selekcjonerem był Czesław Michniewicz. Sam Grabara nieszczególnie zachwycił, ale nie grał też źle. Niestety, później nie dostawał szans na grę, a po zwolnieniu Czesława Michniewicza, nie dostawał też powołań do kadry.
Nawet pomimo tego, że ówczesny bramkarz Kopenhagi, a później Wolfsburga, naprawdę bronił się swoją grą w piłce klubowej. Pojawiły się wówczas plotki, jakoby miało trenerom bardziej niż o kwestie sportowe, chodzić o jego trudny charakter. Dał mu szansę dopiero Jan Urban, w 2025 roku. Na tę chwilę ma rozegranych łącznie sześć występów w barwach narodowych. Do momentu kontuzji, wydawał się być „jedynką” w bramce Polaków.

Marcin Bułka
Za świetne występy w barwach francuskiej Nicei wyróżniony został Marcin Bułka. Zadebiutował w starciu towarzyskim przeciwko reprezentacji Łotwy i zachował czyste konto, w wygranym 2:0 meczu przez Polaków. Tu niewiele więcej musimy pisać. To dobrze znana osobistość. Obok wspomnianego wcześniej Kamila Grabary, przyszłość i teraźniejszość naszej kadry. Gdyby nie uraz, dzisiaj grałby ze Szwecją.

Sławomir Abramowicz
Mu przypadł debiut w chyba najważniejszym meczu spośród wszystkich wspomnianych bramkarzy w ostatnich dziesięciu latach. Czy to sprawi też, że zagości tu na dłużej? Nigdy Abramowicza nie postrzegaliśmy jako jednego z tych istotniejszych młodych polskich bramkarzy. A może właśnie to będzie jego mecz założycielski? Mimo niezłego występu w pierwszej połowie przeciwko Szwecji (1:1), się na to nie zapowiada. Fakty też są takie, że gdyby Bułka i Grabara byli dostępni, ten nie dostałby szansy – nie oszukujmy się. Jednak czas pokaże.












