Maltańczycy już mogą być dumni z występów w Europie

Właściciel przedsiębiorstwa, Joseph Portelli, jest obecnie jednym z najbogatszych ludzi na Malcie. Kwota wydawana przez niego na finansowanie zespołu nie powala na kolana. W jednym z wywiadów Portelli powiedział, że rocznie przekazuje na Hamrun Spartans 1,5 miliona euro. Uważa je za „najlepiej wydane pieniądze w życiu”, a jego celem jest zbudowanie finansowej samowystarczalności klubu. 

Maltańczycy (nie tylko) obcokrajowcami stoją

Na Malcie można to osiągnąć praktycznie tylko na dwa sposoby: poprzez dobre występy w Europie oraz promocję utalentowanych zawodników. Jedną z pierwszych decyzji podjętych przez Portelliego po zakupie Hamrun Spartans było więc pozyskanie trzech obiecujących reprezentantów Malty: Juana Corbalana, Matthew Guillaumiera oraz Josepha Mbonga. Drugi z nich spędził ostatnie pół roku we włoskiej Sienie, natomiast ostatni jeszcze przed meczami w LKE został wypożyczony do izraelskiego Hapoelu Ironi Kirjat Szemona.

Guillaumier po spotkaniu z Lewskim podkreślił w rozmowie z „Times of Malta”, że tegoroczne sukcesy maltańskich zespołów „pokazały, iż Malta ma swoje własne talenty i może rywalizować z najlepszymi klubami w Europie”. Zawodnik „Tas-Sikkina” jest zresztą najskuteczniejszym strzelcem swojej drużyny w eliminacjach do LKE, mając na koncie trzy bramki zdobyte w sześciu spotkaniach.

Trzeba jednak zaznaczyć, że Guillaumier nieco przesadził. Maltańczycy chętnie korzystają bowiem z usług zagranicznych zawodników. W podstawowym składzie jego drużyny w rewanżu z Lewskim znalazło się więc miejsce tylko dla czterech maltańskich zawodników. Gżira przystąpiła do rywalizacji z Rygą z zaledwie trzema Maltańczykami w wyjściowej jedenastce, z kolei Hibernians FC z pięcioma.

W barwach ostatniego z wymienionych zespołów zagrał zresztą najmłodszy maltański piłkarz. 21-letni prawy obrońca Zachary Grech wystąpił łącznie w trzech meczach eliminacji do LKE, a na co dzień jest podstawowym zawodnikiem maltańskiej młodzieżówki. Pozostałych Maltańczyków trudno zaliczyć do młodych talentów. We wszystkich czterech zespołach grających w europejskich pucharach to właśnie oni nosili jednak kapitańską opaskę.

Rozwiązać problemy

Słabe wyniki reprezentacji Malty wywołały w ubiegłym roku dyskusję dotyczącą kondycji tamtejszej piłki. Narzekano zwłaszcza na młodych zawodników, którzy zdaniem części ekspertów rzadko wyjeżdżają z krajowej ligi. Polemiści odrzucali jednak ten argument, bo ich zdaniem nie wszyscy utalentowani piłkarze oparliby się pokusie gry na wyższym poziomie.

Dużo poważniejszym problemem wydaje się być w tej chwili finansowanie maltańskiego futbolu. Chociażby we wspomnianym wywiadzie zwracał na to uwagę właściciel Hamrun Spartans. Obecnie na zamieszkiwanej przez pół miliona osób wyspie działa aż 50 klubów piłkarskich, które tym samym muszą rywalizować o mocno ograniczoną liczbę potencjalnych sponsorów.

Bez pieniędzy trudno tymczasem rozwinąć infrastrukturę pozwalającą na lepsze szkolenie zawodników. Boleśnie niedawno przekonał się o tym klub Pembroke Athleta SC. Pomimo uzyskania awansu do maltańskiej ekstraklasy zagra on ostatecznie w trzeciej lidze, bo musi spłacić długi zaciągnięte właśnie na modernizację swojego zaplecza.

Rosnące koszty gry w lidze Malty są jednak związane z modernizacją rozpoczętą przez maltańską federację. Ma ona coraz większe wymagania dotyczące między innymi zaplecza finansowego tamtejszych klubów. Jak widać, przyniosło to efekt w europejskich pucharach, lecz przed Maltańczykami jeszcze sporo do zrobienia.