Legia wygrywa, ale dwumeczu nie zamyka

Później wszedł w jego miejsce Kacper Chodyna. Od tamtego czasu gra Legii wyglądała już znacznie gorzej – brak było tu pomysłu, finalizacji i tego, co wcześniej dawał Wahan – przebłysków. O ile sama Legia w meczu z Aktobe zdecydowanie zawiodła, o tyle akurat Ormianin nie wyglądał wcale tak źle. Następne tygodnie pewnie zweryfikują. Z efektownych strzałów z dystansu znaliśmy go, gdy ten był jeszcze piłkarzem Pogoni Szczecin. Do tego również niestety znaliśmy go z tego, że w swoim dobrym graniu miał tylko pojedyncze chwile, które zdarzało mu się przeplatać momentami zdecydowanie słabszymi. Kluczem będzie stabilizacja tej formy.

Nowy sezon, stary Gual

Biczachczian zaliczył duży przełom, jeżeli chodzi o w ogóle podejście do meczu. W Legii zmienił się oczywiście trener, a co za tym idzie, filozofia drużyny. Tak jak wspomnieliśmy wcześniej – być może Iordanescu w końcu do Wahana w jakiś sposób trafił i uwolnił „bestię”. Co by nie było, nie zmieniła się jednak jedna kwestia – Marc Gual wciąż pozostaje tym samym Markiem Gualem, który dosłownie każdego irytuje swoim wątpliwej jakości sposobem kreowania akcji, a także częstym traceniem piłki. Szczerze mówiąc, jego obecność w pierwszym składzie na ten mecz była dość mocno podważana od samego początku. Można powiedzieć, że Hiszpan potwierdził słuszność spekulacji.

V

Biorąc to pod uwagę, można powiedzieć, że niczym dziwnym zatem nie jest to, że akurat na napastniku Legia Warszawa ma pobić rekord transferowy całej PKO Ekstraklasy. Mówi się, że już niemal pewne jest to, że za około 3 miliony euro klub wzmocni Mileta Rajović. Powiedzmy sobie szczerze – przyda się. Tym bardziej że poza Gualem, który naprawdę już zbyt wiele razy dostawał tę mityczną „ostatnią szansę”, jest Jean-Pierre Nsame, Migouel Alfarela oraz Ilya Shkurin. Ten pierwszy raczej już nie odpali, Alfarela jest dziś testowany raczej na innych pozycjach, a Shkurin w docelowym ustawieniu raczej będzie sondowany jako opcja rezerwowa.  Co do omawianego Guala – nie wiemy jakie Iordanescu ma wobec niego plany… Cierpliwość się jednak kończy. Za dużo Legia na jego obecności na boisku traci. Jeszcze niedawno można było mówić, że jest nieskuteczny, ale przynajmniej odznacza się jako gracz drużynowy. Dzisiaj nawet tego nie widzimy…

1:0 to niewielka zaliczka. Legia pomęczy się w Kazachstanie

Legia była lepsza i końcowo może nawet zasługiwała na zwycięstwo w meczu z FK Aktobe. Ostatecznie jednak przynajmniej dwubramkowej zaliczki zdobyć się nie udało. Przyczyna? 19 strzałów po stronie gospodarzy na pewno tą przyczyną być nie mogło. Legia atakowała faktycznie dużo, więc tutaj wątpliwości większych nie mamy. Głównie chodzi tu o nieskuteczność plus dobrą postawę rywali w defensywie. Masa przyblokowanych strzałów naprawdę robiła wrażenie. Niech o ich dobrej postawie w tym elemencie świadczy fakt, że jedyny gol padł z dystansu od Wahana Biczachcziana. To był mecz, w którym nie wychodziło ofensywie Legii zbyt dużo. Ogólnie nie dochodzili do dogodnych sytuacji – a nawet jeżeli, szybko zostali gaszeni.

Zaliczka 1:0 naprawdę nie jest zbyt duża i okazała. Dobrze, że i tak udało się zdobyć gola, jednak trudno nie odnieść wrażenia, że Legia była w tym meczu spowolniona, ospała, a gdyby grała z pełnymi siłami, zapewne skończyłoby się tu wynikiem wyższym. Teraz czeka warszawiaków (po Superpucharze z Lechem Poznań) bardzo wymagający rewanż. Dalej nie ma wymówek – awans musi być. Warunki do gry będą jednak znacznie mniej komfortowe niż w Warszawie. Co by nie mówić, Legia tego awansu jest bliżej niż dalej. Może nie tworzyła sobie wielu akcji podbramkowych, ale umówmy się – Aktobe pokazało w ofensywie jeszcze mniej od nich.