Klub z Torres Vedras, który w 2026 roku jako drugoligowiec wygrał Puchar Portugalii, pokonując w finale Sporting.
Od 1926 roku klub gra w miejscu, gdzie dziś stoi Estádio Manuel Marques. Wcześniej mecze i treningi odbywały się na Campo da Várzea, które w niedziele zajmowały targi bydła, więc mecze rozgrywano w poniedziałki.
Barwy klubu to niebieski i bordowy (azul-grená). Media nazywają Torreense „Dumą Zachodu” (Orgulho do Oeste).
Klub założyła w 1917 roku grupa młodych mieszkańców Torres Vedras, którzy poznali piłkę dzięki Anglikom pracującym przy wydobyciu ropy. Do 1945 roku nazywał się Sport União Torreense, a słowo „Clube” dodano z powodów prawnych. Przez lata Torreense nie mógł zapisać się do związku w Lizbonie, który uznawał Torres Vedras za zbyt odległe. Od 1937 roku grał w rozgrywkach związku z Leirii.
W sezonie 1954/55 Torreense wygrał drugą ligę i pierwszy raz awansował do pierwszej. Już w debiutanckim sezonie doszedł do finału Pucharu Portugalii, który w 1956 roku przegrał na Estádio Nacional z FC Porto 0:2, i zajął siódme miejsce w lidze. Po czterech sezonach spadł, a do najwyższej ligi awansował ponownie w sezonach 1963/64 i 1990/91.
24 maja 2026 roku Torreense, grający w drugiej lidze, pokonał w finale Pucharu Portugalii na Jamor Sporting 2:1 po dogrywce. Prowadzenie dał mu w 4. minucie Zohi, Luis Suárez wyrównał po przerwie, a w 109. minucie rzut karny wykorzystał kapitan Stopira. Finał obejrzało ponad 35 tysięcy widzów. Był to pierwszy Puchar Portugalii w historii klubu i pierwszy triumf w tych rozgrywkach drużyny z drugiego poziomu. Kilka dni później Torreense przegrał baraż o awans z Casa Pia (0:0 i 0:2), ale dzięki Pucharowi zapewnił sobie pierwszy w historii start w Lidze Europy.
