Juergen Elitim

Pochodzenie

Urodził się 13 lipca 1999 roku w Cartagenie w Kolumbii. Imię dostał po Jürgenie Klinsmannie, którego grą zachwycał się jego ojciec. Przodkowie ojca pochodzili z Turcji i Libanu. Ma też hiszpański paszport.

W wieku 10 lat zaczął grać w szkółce Ciclones, a jako 12-latek wyprowadził się z domu do Cali, do filii tej szkółki. Na popularnym w Cali turnieju Las Américas wypatrzyli go łowcy talentów, wśród nich Luis Felipe Posso, który razem ze swoimi współpracownikami przygotowywał go do wyjazdu do Europy po osiągnięciu pełnoletności. Jako 17-latek zadebiutował w seniorach Itagüí Leones.

Kariera

Po osiemnastych urodzinach przeniósł się do juniorów Granady. Klub należał wtedy do rodziny Pozzo, właścicieli m.in. Udinese i Watfordu, i miał zostać sprzedany chińskim inwestorom. Prawa do Elitima zatrzymała ta sama grupa, więc w 2019 roku jego kartę przejął Watford. W Anglii trenował głównie z drużyną U-23, a przez kolejne lata grał w Hiszpanii na wypożyczeniach.

Dwa sezony spędził w trzecioligowej Marbelli, gdzie był podstawowym zawodnikiem. W sezonie 2020/21 grał w Segunda División w Ponferradinie, a w kolejnym w Deportivo La Coruña na trzecim poziomie rozgrywkowym. Latem 2022 roku trafił do Racingu Santander. W październiku złamał kość łódkowatą lewej stopy i pauzował trzy miesiące. Po powrocie był jednym z najlepszych piłkarzy zespołu, a 6 maja 2023 roku strzelił Mirandésowi gola z rzutu wolnego.

Pod koniec czerwca 2023 roku podpisał trzyletni kontrakt z Legią Warszawa. Dyrektor sportowy Jacek Zieliński mówił, że klub szukał piłkarza o takim profilu. Elitim zadebiutował 15 lipca w Częstochowie, w meczu o Superpuchar Polski z Rakowem. Po bezbramkowym remisie Legia wygrała w rzutach karnych, a Kolumbijczyk był jednym z wyróżniających się piłkarzy. W pierwszym sezonie, licząc wszystkie rozgrywki, w Legii więcej minut od niego rozegrał tylko Josué.

Latem 2024 roku doznał kontuzji na zgrupowaniu przed sezonem i do gry wrócił dopiero po pół roku, w zimowych sparingach. 2 maja 2025 roku zagrał od początku w finale Pucharu Polski z Pogonią Szczecin na Stadionie Narodowym. Legia wygrała 4:3, a Elitim zszedł w 82. minucie. W tym samym sezonie Legia doszła do ćwierćfinału Ligi Konferencji, w którym zagrał w obu meczach z Chelsea.

13 lipca 2025 roku w Poznaniu Legia wygrała 2:1 z Lechem mecz o Superpuchar Polski. Elitim podał przed przerwą do Ilji Szkurina, który strzelił drugiego gola. Cztery dni później, w rewanżu pierwszej rundy eliminacji Ligi Europy z Aktobe w Kazachstanie, w 90. minucie wpadł w pole karne, minął dwóch obrońców i płaskim strzałem dał Legii zwycięstwo 1:0. 9 listopada 2025 roku w przegranym 1:2 meczu z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza doznał urazu więzozrostu piszczelowo-strzałkowego II stopnia i nie zagrał już do końca roku.

W maju 2026 roku, po trzech latach w Warszawie, odszedł z Legii i jako wolny zawodnik podpisał kontrakt z Bursasporem, beniaminkiem drugiej ligi tureckiej. Był pierwszym zagranicznym piłkarzem sprowadzonym przez ten klub od przerwy zimowej sezonu 2021/22. Żegnając się z Legią, dziękował kibicom, że nie zostawiali drużyny samej, gdy najbardziej ich potrzebowała.

Sukcesy

• 2025 Superpuchar Polski z Legią Warszawa
• 2025 Puchar Polski z Legią Warszawa
• 2023 Superpuchar Polski z Legią Warszawa

Styl gry

To lewonożny środkowy pomocnik, który może grać na kilku pozycjach w drugiej linii. Zieliński wymieniał jego dobre podanie, technikę i zmysł do rozegrania. Mimo niewysokiego wzrostu, 173 cm, angażuje się też w grę w obronie. Juan Carlos Álvarez, trener z Leones, chwalił jego technikę i wizję gry oraz to, że rozumie zarówno fazę ataku, jak i obrony.