„Kosmiczny mecz” we Włoszech. Umrze król, niech żyje król?

Juventus – zabiera „umiejętności” innym

Drużyna „Monsters” była tak świetna, ponieważ ukradła talenty najlepszym zawodnikom NBA. W realnym świecie włodarze Juventusu nie mogą biegać ze świecącą piłką i zabierać graczom ich umiejętności. Ale nikt nie zabroni im latać po Europie samolotami i zabierać samych piłkarzy. Tym samym, jeżeli założyć, że dana drużyna i jej zawodnicy to zbiór umiejętności, to w zabieraniu najlepszych turyńczycy są mistrzami świata. Cannavaro, Toni, Pirlo, Pogba, Llorente, Coman, Khedira, Dani Alves, Rabiot, Ramsey. To nie tylko dziesiątka jednych z najlepszych piłkarzy świata w ostatnich latach. To przede wszystkim zawodnicy, których Juventus zabierał za darmo z różnych drużyn. Kiedy jakiemuś czołowemu zawodnikowi nie świecie kończy się kontrakt i może odejść za darmo, wiedz, że włodarze „Starej Damy” albo już z nim rozmawiają, albo właśnie są w drodze.

Drużyna i kolektyw – to są idealne słowa opisujące ten dominujący przez ostatnie dziewięć lat Juventus. Fakt, że grali i wciąż grają w jego szeregach wielcy zawodnicy. Jednak ciekawostką jest to, że przez prawie dekadę panowania ani razu żaden z graczy ofensywnych nie został królem strzelców. Ostatnią koronę w Turynie przywdział Alessandro Del Piero w sezonie 2007/2008. Później w Turynie brakowało typowych lisów pola karnego. Matri, Quagliarella, Toni, Iaquinta, Vucinić, Anelka, Giovinco, Tevez, Osvaldo, Mandżukić, Higuain. Lista nazwisk jest jeszcze dłuższa, choć te wymienione mogą robić największe wrażenie. Jednak żaden z tych zawodników szczytu swojej formy nie przeżywał w Turynie. Przed poprzednim sezonem do Juventusu trafił Cristiano Ronaldo. Pojawiła się nadzieja na to, że wreszcie jest strzelec wyborowy w szeregach „Starej Damy”. Ale „CR7” trafił na wybitną formę Immobile i mimo 31 trafień nie wygrał z nim w klasyfikacji. Co ciekawe, ten wynik dałby Portugalczykowi zwycięstwo w 12 z poprzednich 13 sezonów Serie A.

Decydujący cios

W meczu z naszego filmu najważniejszą akcję przeprowadził Michael Jordan w ostatniej sekundzie. Wyskoczył na swojej połowie i mimo dalekiej odległości jego ręka wyciągnęła się jak z gumy i trafił, przesądzając o zwycięstwie. Oczywiście takiego rozwiązania nikt o zdrowych zmysłach się nie spodziewa, jednak szczypta magii przydałaby się na boisku obu drużynom. Mecz wydaje się na remis, jednak przyjrzyjmy się jeszcze raz, która z ekip ma większe szanse na triumf. Ewentualne zwycięstwo Milanu dałoby dużą przewagę psychologiczną tej drużynie. A zaraz wróci Zlatan i przerwanie hegemonii Juventusu może stać się realne.

Umarł król, niech żyje król. Tak mogą brzmieć nagłówki największych włoskich gazet w przypadku zwycięstwa „Rossonerich”. W przypadku wygranej „Starej Damy” media napiszą, że po prostu wszystko wróciło do normy. Już dawno mecz tych dwóch drużyn nie znaczył tak wiele. I nie elektryzował tak bardzo całych Włoch, a może nawet Europy czy świata. Więcej do stracenia ma Juventus, bo to na nim ciąży presja. To on ma wygrywać wszystko i ze wszystkimi. Milan nie był przez nikogo uważany przed sezonem za faworyta do zdobycia mistrzostwa. Dlatego może, a nie musi. A to daje większy luz i komfort do rozgrywania takich spotkań.

Kosmiczny mecz z jednym kosmitą

Milan jest liderem. Nie przegrał jeszcze ani razu w lidze w tym sezonie. Jednak będzie bez Ibrahimovicia, który już wrócił do treningów, ale zagrać na pewno jeszcze nie da rady. A od kogo, jak nie od niego, mielibyśmy się spodziewać magii w takim spotkaniu w postaci bramki z przewrotki z 40 metrów czy też zdobytej „skorpionem”, stojąc tyłem na 20. metrze. Statystycznie nie jest tak źle, bo, jak wcześniej pisaliśmy, same zwycięstwa i dwa remisy ze Zlatanem i taki sam bilans bez niego. Jednak weźmy pod lupę rywali. „Ibracadabra” na boisku prowadził Milan przeciw Romie, Interowi czy Napoli. Bez Szweda „Rossoneri” wygrywali z Crotone, Sampdorią, Fiorentiną, Spezią, Parmą, Genoą czy Benevento. Są to głownie zespoły z dołu tabeli. Najlepsi rywale, z którymi Milan mierzył się bez Zlatana, to Sassuolo i Lazio. Dodajmy, że oba mecze mediolańczycy wygrali.

Delikatnym faworytem jest jednak Juventus. Mimo że w lidze poniósł tylko jedną porażkę, to do lidera z Mediolanu traci aż dziesięć punktów. Jest to spowodowane jednym meczem zaległym oraz dużą liczbą remisów (aż sześć). Jednak wygrana dzisiaj oraz w meczu nierozegranym przybliżyłyby go do Milanu na cztery punkty, a to już tak naprawdę żadna przewaga. Tym bardziej dla takiej drużyny jak Juventus. W tym sezonie nadal Ronaldo jest głodny strzelania bramek i bicia kolejnych rekordów. Przegonił Pele i został mu tylko Josef Bican, jeśli chodzi o liczbę strzelonych goli w historii. W 11 spotkaniach trafił już 14 razy do siatki rywali i wydaje się, że to on może być kluczowym zawodnikiem w dzisiejszym meczu. A, jak wiemy, on kocha wielkie spotkania. W barwach Realu potrafił wygrywać sam mecze z Barceloną, Bayernem czy… Juventusem. Szkoda, że po drugiej stronie zabraknie „Ibrakadabry”, bo to na pewno dałoby nam prawdziwy kosmiczny mecz.

• AC Milan
• Cristiano Ronaldo
• Juventus Turyn
• Zlatan Ibrahimović

Juventus – zabiera „umiejętności” innym

Drużyna „Monsters” była tak świetna, ponieważ ukradła talenty najlepszym zawodnikom NBA. W realnym świecie włodarze Juventusu nie mogą biegać ze świecącą piłką i zabierać graczom ich umiejętności. Ale nikt nie zabroni im latać po Europie samolotami i zabierać samych piłkarzy. Tym samym, jeżeli założyć, że dana drużyna i jej zawodnicy to zbiór umiejętności, to w zabieraniu najlepszych turyńczycy są mistrzami świata. Cannavaro, Toni, Pirlo, Pogba, Llorente, Coman, Khedira, Dani Alves, Rabiot, Ramsey. To nie tylko dziesiątka jednych z najlepszych piłkarzy świata w ostatnich latach. To przede wszystkim zawodnicy, których Juventus zabierał za darmo z różnych drużyn. Kiedy jakiemuś czołowemu zawodnikowi nie świecie kończy się kontrakt i może odejść za darmo, wiedz, że włodarze „Starej Damy” albo już z nim rozmawiają, albo właśnie są w drodze.

Drużyna i kolektyw – to są idealne słowa opisujące ten dominujący przez ostatnie dziewięć lat Juventus. Fakt, że grali i wciąż grają w jego szeregach wielcy zawodnicy. Jednak ciekawostką jest to, że przez prawie dekadę panowania ani razu żaden z graczy ofensywnych nie został królem strzelców. Ostatnią koronę w Turynie przywdział Alessandro Del Piero w sezonie 2007/2008. Później w Turynie brakowało typowych lisów pola karnego. Matri, Quagliarella, Toni, Iaquinta, Vucinić, Anelka, Giovinco, Tevez, Osvaldo, Mandżukić, Higuain. Lista nazwisk jest jeszcze dłuższa, choć te wymienione mogą robić największe wrażenie. Jednak żaden z tych zawodników szczytu swojej formy nie przeżywał w Turynie. Przed poprzednim sezonem do Juventusu trafił Cristiano Ronaldo. Pojawiła się nadzieja na to, że wreszcie jest strzelec wyborowy w szeregach „Starej Damy”. Ale „CR7” trafił na wybitną formę Immobile i mimo 31 trafień nie wygrał z nim w klasyfikacji. Co ciekawe, ten wynik dałby Portugalczykowi zwycięstwo w 12 z poprzednich 13 sezonów Serie A.

Decydujący cios

W meczu z naszego filmu najważniejszą akcję przeprowadził Michael Jordan w ostatniej sekundzie. Wyskoczył na swojej połowie i mimo dalekiej odległości jego ręka wyciągnęła się jak z gumy i trafił, przesądzając o zwycięstwie. Oczywiście takiego rozwiązania nikt o zdrowych zmysłach się nie spodziewa, jednak szczypta magii przydałaby się na boisku obu drużynom. Mecz wydaje się na remis, jednak przyjrzyjmy się jeszcze raz, która z ekip ma większe szanse na triumf. Ewentualne zwycięstwo Milanu dałoby dużą przewagę psychologiczną tej drużynie. A zaraz wróci Zlatan i przerwanie hegemonii Juventusu może stać się realne.

Umarł król, niech żyje król. Tak mogą brzmieć nagłówki największych włoskich gazet w przypadku zwycięstwa „Rossonerich”. W przypadku wygranej „Starej Damy” media napiszą, że po prostu wszystko wróciło do normy. Już dawno mecz tych dwóch drużyn nie znaczył tak wiele. I nie elektryzował tak bardzo całych Włoch, a może nawet Europy czy świata. Więcej do stracenia ma Juventus, bo to na nim ciąży presja. To on ma wygrywać wszystko i ze wszystkimi. Milan nie był przez nikogo uważany przed sezonem za faworyta do zdobycia mistrzostwa. Dlatego może, a nie musi. A to daje większy luz i komfort do rozgrywania takich spotkań.

Kosmiczny mecz z jednym kosmitą

Milan jest liderem. Nie przegrał jeszcze ani razu w lidze w tym sezonie. Jednak będzie bez Ibrahimovicia, który już wrócił do treningów, ale zagrać na pewno jeszcze nie da rady. A od kogo, jak nie od niego, mielibyśmy się spodziewać magii w takim spotkaniu w postaci bramki z przewrotki z 40 metrów czy też zdobytej „skorpionem”, stojąc tyłem na 20. metrze. Statystycznie nie jest tak źle, bo, jak wcześniej pisaliśmy, same zwycięstwa i dwa remisy ze Zlatanem i taki sam bilans bez niego. Jednak weźmy pod lupę rywali. „Ibracadabra” na boisku prowadził Milan przeciw Romie, Interowi czy Napoli. Bez Szweda „Rossoneri” wygrywali z Crotone, Sampdorią, Fiorentiną, Spezią, Parmą, Genoą czy Benevento. Są to głownie zespoły z dołu tabeli. Najlepsi rywale, z którymi Milan mierzył się bez Zlatana, to Sassuolo i Lazio. Dodajmy, że oba mecze mediolańczycy wygrali.

Delikatnym faworytem jest jednak Juventus. Mimo że w lidze poniósł tylko jedną porażkę, to do lidera z Mediolanu traci aż dziesięć punktów. Jest to spowodowane jednym meczem zaległym oraz dużą liczbą remisów (aż sześć). Jednak wygrana dzisiaj oraz w meczu nierozegranym przybliżyłyby go do Milanu na cztery punkty, a to już tak naprawdę żadna przewaga. Tym bardziej dla takiej drużyny jak Juventus. W tym sezonie nadal Ronaldo jest głodny strzelania bramek i bicia kolejnych rekordów. Przegonił Pele i został mu tylko Josef Bican, jeśli chodzi o liczbę strzelonych goli w historii. W 11 spotkaniach trafił już 14 razy do siatki rywali i wydaje się, że to on może być kluczowym zawodnikiem w dzisiejszym meczu. A, jak wiemy, on kocha wielkie spotkania. W barwach Realu potrafił wygrywać sam mecze z Barceloną, Bayernem czy… Juventusem. Szkoda, że po drugiej stronie zabraknie „Ibrakadabry”, bo to na pewno dałoby nam prawdziwy kosmiczny mecz.