
Rozgrywający mistrzowskich drużyn Levadii i Flory, w Polsce związany z Piastem Gliwice oraz Jagiellonią Białystok.
Konstantin Vassiljev urodził się 16 sierpnia 1984 roku. Szkolił się w Tallinna Jalgpallikool, która później nosiła nazwę TJK Legion.
W 2003 roku dołączył do Levadii Tallinn, z którą zdobywał mistrzostwo Estonii. Następnie grał w słoweńskich zespołach Nafta Lendava i Koper oraz rosyjskim Amkarze Perm.
Do Piasta Gliwice trafił w 2014 roku, a od sezonu 2015/2016 reprezentował Jagiellonię Białystok. W Gliwicach Ángel Pérez García wykorzystywał go jako cofniętego rozgrywającego, odpowiedzialnego za podania otwierające drogę do bramki. W Jagiellonii Michała Probierza należał do głównych kreatorów gry, a w sezonie 2016/2017 pomógł zespołowi zdobyć wicemistrzostwo Polski. Już w poprzednich rozgrywkach zdobywał ważne bramki z dystansu, a w meczu z Podbeskidziem do gola z rzutu wolnego dołożył asystę z rzutu rożnego.
W 2017 roku wrócił do Piasta, ale drugi pobyt zakończył grą w rezerwach. W lutym 2019 roku przeniósł się do Flory Tallinn. Wybór uzasadniał profesjonalnym zapleczem i konkretnym zainteresowaniem ze strony klubu. Z Florą w 2021 roku dotarł do fazy grupowej Ligi Konferencji, do której zespół awansował jako pierwszy klub z Estonii. Jako doświadczony zawodnik pomagał Jürgenowi Hennowi w analizie przeciwników, pozostawiając trenerowi ostateczne decyzje.
W listopadzie 2024 roku zakończył karierę klubową, pojawiając się w końcówce wygranego 5:1 spotkania Flory z tallińskim Kalevem. W tym samym miesiącu Flora powierzyła mu funkcję pierwszego trenera. Obejmując drużynę, zapowiadał budowanie sposobu gry na mocnych stronach piłkarzy oraz bliski kontakt sztabu z zespołem.
Jego atutami były prostopadłe podania, przerzuty na skrzydła i stałe fragmenty gry. Potrafił uderzać z dystansu obiema nogami i szukał ryzykownych podań w pole karne.
W seniorskiej reprezentacji Estonii zadebiutował 31 maja 2006 roku w zremisowanym 1:1 meczu z Nową Zelandią. W eliminacjach Euro 2012 zdobył dwa gole w wygranym 2:1 spotkaniu z Irlandią Północną w Belfaście, pomagając Estonii wywalczyć miejsce w barażach. W sierpniu 2012 roku jego gol z rzutu wolnego w doliczonym czasie rozstrzygnął towarzyski mecz z Polską, wygrany przez Estończyków 1:0. We wrześniu 2013 roku strzelił obie bramki Estonii w remisie 2:2 z Holandią w eliminacjach mistrzostw świata. W maju 2024 ogłosił zakończenie kariery reprezentacyjnej, lecz we wrześniu 2025 ponownie wystąpił przeciw Andorze.
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2024/2025Liga Konferencji | Flora Tallinn | Liga Konferencji | 3 | 162 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | Flora Tallinn | Liga Mistrzów | 1 | 16 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Estonia | Eliminacje ME | 5 | 388 | 0 | 0 |










