Kilka słów z Rosji: Liga na półmetku

Rubin znajduje się obecnie w takiej samej sytuacji jak Zenit Sankt Petersburg przed rokiem. Wtedy to z drużyną znad Newy rozstali się tacy piłkarze, jak Andriej Arszawin, Anatolij Tymoszczuk i Paweł Pogriebniak, co niewątpliwie negatywnie wpłynęło na słabsze wyniki Zenitu. Ekipę mistrza Rosji opuścili w ciągu pół roku mózg zespołu, Alejandro Dominguez, oraz najskuteczniejszy napastnik Aleksandr Bucharow. Następcy Argentyńczyka nie znaleziono do dziś, natomiast konkurentami do przejęcia schedy po Rosjaninie są Obafemi Martins i Daniel Guiza. Na domiar złego z powodu kontuzji Romana Szaronowa rozbita została linia obrony, najlepsza formacja Rubinu. O ile jednak do Siergieja Ryżykowa czy Cesara Navasa nie można mieć większych pretensji, gdyż „Tatarzy” stracili tylko pięć bramek, to już większym kłopotem jest trafianie do siatek rywala. Fatih Tekke i Bebars Natcho w Kazaniu głównie się leczą, a Kurban Bierdyjew z konieczności musiał często grać bez napastnika. Rubin musi się wzmocnić, ponieważ w przypadku urazów podstawowych zawodników, rezerwowi nie są w stanie podołać ich obowiązkom.

Czwarte miejsce w tabeli okupuje obecnie Spartak Nalczik. Postawa podopiecznych Jurija Krasnożana zasługuje na głęboki podziw. Oto typowy ligowy średniak, wzmocniony solidnym golkiperem Otto Fredriksonem oraz młodym napastnikiem Władimirem Diadiunem, ogrywa rywali dysponujących sporo większymi budżetami. Skromny zespół z Kabardo-Bałkarii ma ogromne szanse na zakwalifikowanie się do europejskich pucharów, co powinno zawstydzić szczególnie moskiewskich mocarzy. Letnie transfery Spartaka nie powalają na kolana, ale doskonale wpisują się w strategię Krasnożana, czyli budowę zespołu bez rozkapryszonych gwiazd.

Jak na razie swą grą nie imponują moskiewskie zespoły: Lokomotiw, Spartak i Dynamo. Trener „Loko” Jurij Siomin może się za to pochwalić najlepszym tegorocznym transferem w Rosji. Oleksandr Alijew, który za osiem milionów euro został pozyskany z Dynama Kijów, zdobył jedenaście bramek (55% wszystkich trafień Lokomotiwu), dołożył do tego kilka asyst i sam stara się pracować za całą drużynę. Niestety, koledzy nie zbliżyli się nawet do poziomu Ukraińca. Dmitrij Syczow chciałby znów spróbować sił na zachodzie Europy, podobnie Peter Odemwingie, Charles i Wagner najchętniej wróciliby do Brazylii, a Maicon dopiero uczy się gry na Starym Kontynencie. Lokomotiw zapewne zakwalifikuje się do Ligi Europejskiej, ale lokalni rywale, Spartak i Dynamo, mogą mieć z tym więcej problemów.

Jeszcze kilka miesięcy temu „Miaso” cieszyli się z wicemistrzostwa kraju, a trener Walery Karpin otwarcie zapowiadał walkę o tytuł w kolejnym sezonie. Cóż z tego, jeśli poza tercetem: Żano Ananidze – Alex – Welliton, pozostali gracze Spartaka popadli w przeciętność. Wystarczy popatrzyć na obronę ekipy z Łużnik, która w pięć miesięcy wyczerpała limit błędów na cały sezon. Kupienie w zeszłym tygodniu Nicolasa Pareję z Espanyolu Barcelona to dobry manewr, ale spóźniony. Straty do Zenitu nie da się już odrobić i czas się skupić na występach w Lidze Mistrzów, a także wprowadzaniu do drużyny kolejnych młodych graczy.

Jeszcze gorzej sytuacja ma się z Dynamem. Zimą Andriej Kobieliew wydał na nowych piłkarzy niemal 20 milionów euro, ale ponieważ wyniki nie odpowiadały włodarzom klubu, trener szybko pożegnał się ze stanowiskiem. Jego miejsce zajął Miodrag Bożović, który wsławił się w zeszłym sezonie tym, że prowadząc borykający się z olbrzymimi problemami zespół FK Moskwa, zakończył sezon na szóstym miejscu. Czarnogórzec na rezultaty swej pracy będzie musiał poczekać chyba jeszcze kolejny rok, ponieważ w bieżących rozgrywkach Dynamo wiele nie zwojuje. Czas pokaże również, jak w nowej rzeczywistości odnajdzie się Kevin Kuranyi.

Na koniec należy wspomnieć o trzech polskich zawodnikach, którzy bronią barw rosyjskich klubów. Zdecydowanie najlepiej prezentuje się Rafał Murawski z Rubinu Kazań. Były kapitan poznańskiego Lecha wygryzł ze składu McBetha Sibayę i Kurban Bierdyjew rzadko pomija go przy ustalaniu wyjściowej jedenastki. Rywalizacja przeciwko takim graczom, jak Alex, Danny czy Ałan Dzagojew wychodzi „Murasiowi” na dobre. Drugim Polakiem, który regularnie gra w swoim klubie, jest Wojciech Kowalewski. Niestety, jego Sibir Nowosybirsk zajmuje ostatnie miejsce w tabeli, a „Gibon” już 31 razy musiał wyciągać futbolówkę z siatki, dzięki czemu przoduje w niechlubnej ligowej klasyfikacji. Doświadczonemu bramkarzowi trzeba jednak oddać, że przy tak grającej obronie nawet Iker Casillas nie pomógłby Sibirowi. Zdecydowanie najgorzej rysuje się przyszłość Marcina Kowalczyka. Obrońca reprezentacji Polski zagrał tylko siedem razy dla Dynama Moskwa (z czego dwukrotnie przez 90 minut), więc prawdopodobnie jeszcze w tym okienku transferowym były piłkarz GKS-u Bełchatów zmieni pracodawcę.