Katarsko-kataloński spisek?

Proszę mnie źle nie zrozumieć – jestem fanem mundialu w Zatoce Perskiej i jako jeden z niewielu (może i jedyny?) broniłem w ubiegłym tygodniu decyzji FIFA.

Ale na dzisiejsze doniesienia o podpisaniu umowy sponsorskiej między Qatar Foundation a FC Barcelona trudno nie patrzeć w cyniczny sposób. Spiskowa teoria? Być może. Ale rolą dziennikarzy jest takie teorie badać, bo często mają w sobie choćby ziarnko prawdy.

Qatar Foundation to charytatywna non-profit organizacja założona przez Emira Kataru, aby propagować wiedzę na temat tego kraju za granicą, a także rozwijać badania naukowe oraz edukację w jego ojczyźnie. Można tutaj w jakiś sposób porównać rolę tej fundacji do Alliance française czy British Council.

Dlaczego taka organizacja sięgałaby tak głęboko do kieszeni, aby zasponsorować jeden z najpopularniejszych klubów piłkarskich na świecie?

Na długo przed ubiegłotygodniowym głosowaniem nad wyborami gospodarzy mistrzostw świata w latach 2018 oraz 2022 głośno mówiło się, że mogło dojść do potajemnej i nielegalnej współpracy pomiędzy Hiszpanią oraz Portugalią a Katarem. Choć nic nie ujawniono, a „europejskie” MŚ ostatecznie odbędą się w Rosji, Katar swoje dostał – głównie za sprawą mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego oraz ich „przyjaciół” z Ameryki Łacińskiej.

Jak natychmiast zauważył Martyn Ziegler z agencji informacyjnej Press Association, prezydent Barcelony, Sandro Rosell, od lat ma piłkarską akademię Aspire Football Dreams w Katarze, która wyszukuje młodych piłkarzy po całym świecie i szkoli ich w Zatoce Perskiej na wzór barcelońskiej La Masi, wykorzystując jej pracowników. Paul Kelso z angielskiego „Daily Telegraph” przypomina, że skaut Josep Colomer, który odkrył Lionela Messiego, jest teraz jednym z odpowiedzialnych za sukces owej akademii.

Rosell to piwotalna dla sprawy osoba. To on namówił Pepa Guardiolę na przyjęcie funkcji ambasadora kandydatury Kataru na MŚ 2022, mimo że trener FC Barcelona jest zazwyczaj pasywny marketingowo i nie zaprząta sobie głowy sprawami nie dotyczącymi pracy w klubie.

Co więcej, pracując wcześniej dla Nike, Rosell załatwił dla Brazylijskiej Federacji Piłkarskiej (CBF) lukratywną umową na dostarczanie sprzętu sportowego oraz dobre zarobki z meczów towarzyskich przeciwko wybranym rywalom. Prezydentem CBF jest Ricardo Teixeira. Ten zamieszany w wiele afer działacz rozdaje karty w południowoamerykańskim futbolu oraz zasiada w Komisji Wykonawczej FIFA, która to zadecydowała o przyznaniu organizacji MŚ 2022 dla Kataru.

Sieć kontaktów, mniejszych lub większych uzgodnień i znajomości, jest szeroka i głęboka. Jeżeli FC Barcelona chciała zakończyć 111-letnią tradycję nieczerpania zysków ze sprzedaży powierzchni na swoich słynnych koszulkach, nie mogła tego zrobić w bardziej kontrowersyjny i prawdopodobnie niechlubny sposób.

O ile płacenie przez kataloński klub za umieszczenie na koszulkach loga UNICEF-u to szczytna inicjatywna, nowy rekord reklamy w futbolu nie zostałby pobity, gdyby nie sieć znajomości oraz obietnic Rosella. Niewykluczone również, iż jesteśmy świadkami bezprecedensowej w piłkarskim świecie korupcji, która zapewniła mistrzostwa świata dla Kataru oraz 150 milionów euro przez najbliższe pięć lat dla borykającego się z finansowymi problemami katalońskiego klubu. Żaden powód do Dumy.

FC Barcelona