
Technik grający między pomocą a atakiem, kupiony przez Atlético za 126 mln euro, najlepszy piłkarz ligi saudyjskiej w sezonie 2025/26.
Urodził się 10 listopada 1999 roku w Viseu. Rodzice są nauczycielami, a ojciec grał też w piłkę w niższych ligach, był trenerem przygotowania fizycznego i szkolił dzieci. Matka wspominała, że w domu trzeba było schować wszystkie bibeloty, bo João i jego brat Hugo bez przerwy grali w piłkę.
Pierwszy klub, Os Pestinhas w Tondeli, prowadził jego ojciec. Jako ośmiolatek trafił do akademii FC Porto. Przez pięć lat rodzice cztery, pięć razy w tygodniu wozili go na treningi i z powrotem, 260 kilometrów w obie strony. W wieku 12 lat zamieszkał w internacie klubu. Matka opowiadała, że raz zadzwonił w środku tygodnia i poprosił, żeby go zabrała do domu; po jednej nocy sam chciał wracać.
W Porto był niski i bardzo szczupły, ale kapitanował drużynie, w której grali Diogo Dalot i Diogo Costa. W ostatnim roku grał mało. Rodzina zaprzecza, że klub go zwolnił: według matki sam postanowił odejść. W 2015 roku przeszedł do akademii Benfiki w Seixal.
We wrześniu 2016 roku, mając 16 lat, zadebiutował w rezerwach Benfiki i był wtedy najmłodszym debiutantem w ich historii. Pierwszego gola dla drugiej drużyny strzelił w rodzinnym Viseu, w meczu z Académico. W pierwszym zespole zadebiutował w sierpniu 2018 roku z Boavistą. Tydzień później w derbach ze Sportingiem wszedł z ławki i w 86. minucie wyrównał głową na 1:1. „Przeszły mnie ciarki” – mówił po meczu.
Za Ruia Vitórii grał niewiele. W styczniu 2019 roku trenerem został Bruno Lage i od tej pory Félix grał w każdym meczu, w ataku obok Harisa Seferovicia. W pierwszym meczu nowego trenera strzelił dwa gole. W kwietniu strzelił trzy gole Eintrachtowi Frankfurt i został najmłodszym autorem hat tricka w historii Ligi Europy. Sezon zakończył z 20 golami w 43 meczach, w tym 15 w lidze, a Benfica została mistrzem Portugalii.
W lipcu 2019 roku Atlético Madryt zapłaciło za niego 126 milionów euro, o 6 milionów więcej niż wynosiła klauzula odstępnego. Był to wtedy piąty najdroższy transfer w historii i drugi najdroższy nastolatka, po Kylianie Mbappé. W listopadzie 2019 roku dostał nagrodę Golden Boy dla najlepszego piłkarza Europy do lat 21.
U Diego Simeone grał nieregularnie, przeszkadzały mu też kolejne kontuzje. W sezonie 2020/21 Atlético zdobyło mistrzostwo Hiszpanii. Najlepiej grał wiosną 2022 roku: w ośmiu meczach z rzędu w pierwszym składzie strzelił siedem goli, a w rewanżu 1/8 finału Ligi Mistrzów na Old Trafford brał udział w akcji, po której Renan Lodi strzelił zwycięskiego gola z Manchesterem United. Simeone mówił wtedy, że Félix daje zespołowi wszystko, czego od niego wymaga, również pracę w obronie.
Jesienią 2022 roku znów grał mało, a jego agent zaczął szukać mu nowego klubu. W styczniu 2023 roku Atlético wypożyczyło go do Chelsea, a w debiucie z Fulham dostał czerwoną kartkę. We wrześniu 2023 roku przeszedł na wypożyczenie do Barcelony. 3 grudnia 2023 roku strzelił jedynego gola w meczu z Atlético, klubem, który wciąż był jego właścicielem, i świętował, stojąc na bandzie reklamowej.
W sierpniu 2024 roku Chelsea kupiła go od Atlético, a do Madrytu przeszedł Conor Gallagher. Félix grał w Londynie rzadko, więc w lutym 2025 roku Chelsea wypożyczyła go do Milanu, którego trenerem był Sérgio Conceição. Latem 2025 roku przeszedł do Al-Nassr za 30 milionów euro plus bonusy. W pierwszym meczu ligi saudyjskiej strzelił trzy gole Al-Taawoun (5:0). W sezonie 2025/26 zdobył 20 goli i miał 13 asyst, najwięcej w lidze. Al-Nassr zostało mistrzem, a Félix najlepszym piłkarzem sezonu, wyprzedzając Cristiano Ronaldo. „Trener dał mi dużo zaufania, kazał mi prowadzić grę zespołu” – mówił po zdobyciu tytułu.
To ofensywny pomocnik lub cofnięty napastnik, „dziewiątka” i „dziesiątka” jednocześnie. W Benfice grał jako drugi napastnik: łączył pomoc z atakiem, ale też sam wchodził na ostatnią linię i strzelał gole. Dobrze wyczuwa wolne przestrzenie przy ostatniej linii obrony, strzela obiema nogami i mimo drobnej budowy dobrze gra głową. Rui Costa chwalił jego rozumienie gry i to, że wie, gdzie stanąć przed bramką.
Jest szybki na pierwszych metrach, dobrze radzi sobie na małej przestrzeni, a jego zwody są trudne do przewidzenia. Może grać na obu skrzydłach i w środku ataku. Jego trener z juniorów Benfiki João Tralhão mówił, że Félix rozumie ustawienie jak mało kto na świecie i zawsze znajduje wolne miejsce. W Atlético bywał też fałszywą dziewiątką, a jego technika i podanie pomagały w kontratakach.
W kadrze Portugalii zadebiutował 5 czerwca 2019 roku na Estádio do Dragão, w półfinale Ligi Narodów ze Szwajcarią (3:1). Kilka dni później Portugalia wygrała ten turniej. Pierwszego gola strzelił 5 września 2020 roku, uderzeniem z dystansu w wygranym 4:1 meczu z Chorwacją.
Grał na Euro 2020 i Euro 2024 oraz na mundialach w Katarze i w Ameryce Północnej. Na mundialu 2026 grał od początku w przegranym 0:1 meczu 1/8 finału z Hiszpanią.
278
z 360 możliwych
3
co 93 minut
1
7,7
Łącznie · Na 90 min
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2026Mistrzostwa Świata | Portugalia | Mistrzostwa Świata | 3 | 204 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Portugalia | Eliminacje MŚ | 5 | 192 | 2 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | AC Milan | Liga Mistrzów | 2 | 180 | 0 | 0 |
| 2024/2025Liga Konferencji | Chelsea | Liga Konferencji | 5 | 328 | 4 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Portugalia | Mistrzostwa Europy | 2 | 105 | 0 | 0 |
| 2023Eliminacje ME | Portugalia | Eliminacje ME | 8 | 511 | 3 | 1 |
| 2022/2023Premier League | Chelsea | Premier League | 1 | 86 | 1 | 0 |





