Jagiellonia Białystok wykonała swoje zadanie, fajerwerków próżno szukać

Jóźwiak znalazł się na wolnej pozycji i po prostu dobił piłkę, która po strzale wróciła do gry. Był w odpowiednim miejscu, odpowiednim czasie. Niby nic nadzwyczajnego, ale przełamanie tak fatalnej passy może zdjąć kilka blokad mentalnych z Kamila Jóźwiaka. Nie oszukujmy się, nie jest to wybitny piłkarz i bramka strzelona z Araratem-Armenią tego nie zmieni, ale kto wie, może okaże się ważna, by poczynić jakiś progres i wrócić na ekstraklasowy poziom – to Kamil Jóźwiak jest raczej w stanie zrobić.

Pojawił się spokój, ale nie było widać wielkiej różnicy jakości. Jagiellonia Białystok nie wyszła na ten mecz, chcąc zmiażdżyć rywala. Zachowywała spokój. Niemniej, powrót kontroli nad spokojem, doprowadzenie do większego porządku w środku pola, stopniowe budowanie pewności przy piłce – zwłaszcza na własnej połowie sprawiało, że mecz powoli odzyskiwał taki obraz, jaki powinien przedstawiać.

Dwubramkowe prowadzenie. Trafienia dołożyli Rodrigo Conceicao i Ousmane Sow

Kropkę nad „i” w pierwszej połowie postawił Rodrigo Conceicao. Dobrze, za linię obrony podał mu Anders Klynge. Pozostało pokonać bramkarza rywali, kąt dla strzelca był jednak na tyle korzystny, że odpowiednie wykończenie gwarantowało gola. Pojawiło się trochę chaosu w defensywie rywala, „Jaga” dzięki swojej skuteczności to wykorzystała. Na przerwę schodziła z wynikiem 2:1 i pozytywną perspektywą przed otwarciem drugiej części.

A ta rozpoczęła się najlepiej jak mogła. W 51. minucie opieszałość w wyprowadzeniu piłki przez piłkarzy Araratu została ukarana przez profesora Jesusa Imaza. Kapitan Jagiellonii Białystok dokonał świetnego odbioru w ataku, piłkę otrzymał Ousmane Sow i „na pewniaku” przelobował bramkarza rywali. Już było spokojnie – dwubramkowa przewaga była komfortowa, Ararat nie dochodził do głosu na tyle często, by w kategorii realnego zagrożenia przyjmować ewentualny powrót do gry o punkty.

Zadaniem Jagiellonii Białystok na resztę meczu było dowiezienie wyniku. Z przodu nie konstruowała tylu akcji, unikała zbędnego ryzyka, szanowała swoją przewagę. Cofnęła się dość głęboko, postawiła na pragmatyzm i raczej się to opłaciło. Rywale szukali możliwości zaatakowania kontrą tudzież poprzez stały fragment gry. Jagiellonia Białystok dysponowała większą jakością i lepszym pomysłem na resztę meczu – i to już absolutnie wystarczyło.

Jagiellonia po prostu zrobiła swoje, hucznego świętowania raczej nie będzie

Po zwycięstwie Jagiellonii nad Araratem-Armenią nie będziemy otwierać szampanów, świętować, a w piątek leczyć kaca. Póki co Liga Europy uczy nas pokory, a w grze samej „Dumy Podlasia” widać jeszcze parę aspektów do poprawy. Podopieczni Adriana Siemieńca po prostu wykonali swoje zadanie. I bardzo dobrze, bowiem na rozkładzie mają jeszcze mecze z Anderlechtem, Olympique Lyonem czy Crystal Palace, które przed paroma tygodniami jedną polską ekipę – wydaje się, że nieco lepszą niż Jagiellonia – dość ostro skarciło. Trzeba punktować z drużynami słabszymi od siebie, bo – jak widzimy na przykładzie Mistrza Polski – europejska elita aktualnie raczej drobnym pstryknięciem palca zmiata całą naszą siłę bojową z planszy.

Białostoczanie zajmują 17. miejsce w tabeli Ligi Europy. Przypomnijmy, że najlepsze osiem zespołów ma awans do 1/8 finałów, zaś kluby zajmujące lokaty od 9. do 24. wezmą udział w play-offach o grę w dalszych fazach Ligi Europy. Już za tydzień do stolicy Podlasia przyjeżdża Anderlecht.

• Ararat Armenia
• Jagiellonia Białystok
• Kamil Jóźwiak
• Liga Europy
• Rodrigo Fernandes da Conceição
• Ousmane Sow
• Jesús Imaz
• Zidane Banjaqui
• Taras Romanczuk

Jóźwiak znalazł się na wolnej pozycji i po prostu dobił piłkę, która po strzale wróciła do gry. Był w odpowiednim miejscu, odpowiednim czasie. Niby nic nadzwyczajnego, ale przełamanie tak fatalnej passy może zdjąć kilka blokad mentalnych z Kamila Jóźwiaka. Nie oszukujmy się, nie jest to wybitny piłkarz i bramka strzelona z Araratem-Armenią tego nie zmieni, ale kto wie, może okaże się ważna, by poczynić jakiś progres i wrócić na ekstraklasowy poziom – to Kamil Jóźwiak jest raczej w stanie zrobić.

Pojawił się spokój, ale nie było widać wielkiej różnicy jakości. Jagiellonia Białystok nie wyszła na ten mecz, chcąc zmiażdżyć rywala. Zachowywała spokój. Niemniej, powrót kontroli nad spokojem, doprowadzenie do większego porządku w środku pola, stopniowe budowanie pewności przy piłce – zwłaszcza na własnej połowie sprawiało, że mecz powoli odzyskiwał taki obraz, jaki powinien przedstawiać.

Dwubramkowe prowadzenie. Trafienia dołożyli Rodrigo Conceicao i Ousmane Sow

Kropkę nad „i” w pierwszej połowie postawił Rodrigo Conceicao. Dobrze, za linię obrony podał mu Anders Klynge. Pozostało pokonać bramkarza rywali, kąt dla strzelca był jednak na tyle korzystny, że odpowiednie wykończenie gwarantowało gola. Pojawiło się trochę chaosu w defensywie rywala, „Jaga” dzięki swojej skuteczności to wykorzystała. Na przerwę schodziła z wynikiem 2:1 i pozytywną perspektywą przed otwarciem drugiej części.

A ta rozpoczęła się najlepiej jak mogła. W 51. minucie opieszałość w wyprowadzeniu piłki przez piłkarzy Araratu została ukarana przez profesora Jesusa Imaza. Kapitan Jagiellonii Białystok dokonał świetnego odbioru w ataku, piłkę otrzymał Ousmane Sow i „na pewniaku” przelobował bramkarza rywali. Już było spokojnie – dwubramkowa przewaga była komfortowa, Ararat nie dochodził do głosu na tyle często, by w kategorii realnego zagrożenia przyjmować ewentualny powrót do gry o punkty.

Zadaniem Jagiellonii Białystok na resztę meczu było dowiezienie wyniku. Z przodu nie konstruowała tylu akcji, unikała zbędnego ryzyka, szanowała swoją przewagę. Cofnęła się dość głęboko, postawiła na pragmatyzm i raczej się to opłaciło. Rywale szukali możliwości zaatakowania kontrą tudzież poprzez stały fragment gry. Jagiellonia Białystok dysponowała większą jakością i lepszym pomysłem na resztę meczu – i to już absolutnie wystarczyło.

Jagiellonia po prostu zrobiła swoje, hucznego świętowania raczej nie będzie

Po zwycięstwie Jagiellonii nad Araratem-Armenią nie będziemy otwierać szampanów, świętować, a w piątek leczyć kaca. Póki co Liga Europy uczy nas pokory, a w grze samej „Dumy Podlasia” widać jeszcze parę aspektów do poprawy. Podopieczni Adriana Siemieńca po prostu wykonali swoje zadanie. I bardzo dobrze, bowiem na rozkładzie mają jeszcze mecze z Anderlechtem, Olympique Lyonem czy Crystal Palace, które przed paroma tygodniami jedną polską ekipę – wydaje się, że nieco lepszą niż Jagiellonia – dość ostro skarciło. Trzeba punktować z drużynami słabszymi od siebie, bo – jak widzimy na przykładzie Mistrza Polski – europejska elita aktualnie raczej drobnym pstryknięciem palca zmiata całą naszą siłę bojową z planszy.

Białostoczanie zajmują 17. miejsce w tabeli Ligi Europy. Przypomnijmy, że najlepsze osiem zespołów ma awans do 1/8 finałów, zaś kluby zajmujące lokaty od 9. do 24. wezmą udział w play-offach o grę w dalszych fazach Ligi Europy. Już za tydzień do stolicy Podlasia przyjeżdża Anderlecht.