Frederik Rønnow

Pochodzenie

Urodził się 4 sierpnia 1992 roku w Horsens. Zaczynał w Stensballe IK, a w 2008 roku trafił do młodzieżowej drużyny AC Horsens. Już jako dwudziestolatek był wyróżniającym się bramkarzem Superligi: w sezonie 2012/2013 został wybrany piłkarzem roku w Horsens. Klub spadł wtedy z ligi, a Rønnow mówił, że nagroda niewiele dla niego znaczy, bo rozczarowanie spadkiem wciąż siedzi w nim głęboko. Odchodzący dyrektor sportowy Jesper Hansen mówił o nim, że jest „reprezentantem Danii w powijakach” i bramkarzem o największym potencjale w duńskiej piłce.

Kariera

Na sezon 2013/2014 Horsens wypożyczyło go do Esbjerg fB. W lidze zagrał tam 18 razy, a w Lidze Europy osiem. W 2015 roku przeszedł do Brøndby IF. W sezonie 2017/2018 wygrał z nim Puchar Danii: w finale 10 maja 2018 roku Brøndby pokonało Silkeborg IF 3:1 po tym, jak przegrywało 0:1. Był to pierwszy puchar klubu od dziesięciu lat.

W kwietniu 2018 roku Eintracht Frankfurt ogłosił, że latem pozyska go z Brøndby. Podpisał czteroletni kontrakt. Zadebiutował w sierpniu 2018 roku w Superpucharze Niemiec w przegranym meczu z Bayernem Monachium. Mówił później, że nie zagrał w nim najlepiej. Eintracht ściągnął z Paris Saint-Germain Kevina Trappa i Rønnow został rezerwowym. W grudniu 2018 roku przyznał, że start we Frankfurcie nie był taki, jak sobie wyobrażał: borykał się z problemami z kolanem, a przeprowadzka do większego klubu w nowym kraju była dla niego dużą zmianą. Do tego czasu zagrał w dwóch meczach Bundesligi, dwóch w Lidze Europy i jednym w Pucharze Niemiec.

30 września 2020 roku został wypożyczony do Schalke 04 do końca sezonu 2020/2021, a w zamian do Frankfurtu poszedł Markus Schubert.

20 lipca 2021 roku przeszedł do Unionu Berlin. Klub kompletował wtedy trio bramkarzy z Andreasem Luthe i Jakobem Buskiem, a Rønnow mówił, że ubiegły sezon nie był dla niego łatwy i że chce go zostawić za sobą. Do drużyny dołączył z opóźnieniem, 25 lipca, bo był na Euro 2020. W sierpniu 2023 roku w pierwszym meczu sezonu Bundesligi z Mainz, wygranym przez Union 4:1, obronił dwa rzuty karne Ludovica Ajorque'a i za każdym razem zatrzymał piłkę w rękach. Był to pierwszy mecz w historii Bundesligi, w którym ten sam zawodnik zmarnował dwie jedenastki.

Sukcesy

• 2018 Puchar Danii z Brøndby IF

Styl gry

Ma 190 cm wzrostu i szybki refleks. Jesper Hansen chwalił go za techniczne umiejętności bramkarskie i siłę psychiczną.

Reprezentacja

W kadrze Danii zadebiutował w 2016 roku. Do listopada 2024 roku zagrał w niej dziesięć razy i nie przegrał żadnego meczu. W czerwcu 2018 roku był w 23-osobowej kadrze Danii na mistrzostwa świata w Rosji. Na Euro 2020 należał do drużyny, która dotarła do półfinału i odpadła z Anglią.

5 listopada 2024 roku ogłosił na Instagramie, że po dłuższym namyśle kończy grę w reprezentacji. Powiedział, że zawsze lubił być częścią kadry i uważał za wielki zaszczyt reprezentować kraj. W marcu 2026 roku trener Brian Riemer, po tym, jak kontuzje wykluczyły Kaspera Schmeichela i Filipa Jörgensena, zadzwonił do niego i powołał go na baraże o mistrzostwa świata. Riemer mówił, że brakowało mu bramkarza z doświadczeniem i że przez cały ten czas szanował decyzję Rønnowa.