Mistrzostwa świata 2006. Na niemieckich boiskach błyszczą takie gwiazdy, jak: Zinedine Zidane, Ronaldo, Thierry Henry oraz wielu innych. Włosi zdobywają czwarty tytuł, zaś Fabio Cannavaro zostaje wybrany najlepszym obrońcą mundialu, a następnie zdobywcą Złotej Piłki. Cichym bohaterem turnieju był jednak lewy obrońca „Azzurich”, Fabio Grosso. Człowiek, który dopiero w wieku 23 lat zadebiutował w Serie A. Jako lewy pomocnik.
Fabio Grosso urodził się 28 listopada 1977 roku w Rzymie. Pierwsze piłkarskie kroki stawiał w amatorskiej drużynie Renato Curi Angolana. Grywał tam jako skrzydłowy lub napastnik. Przez cztery sezony zdobył blisko 110 bramek. Imponujące statystyki zaowocowały transferem do profesjonalnej drużyny Serie C – Calcio Chieti. W momencie przejścia do czwartoligowca Fabio miał już 20 lat. W 50-tysięcznym mieście w regionie Abruzji spędził kolejne trzy lata, występując jako lewy pomocnik.
XXI wiek początkiem wielkiej kariery
Latem 2001 roku Włoch przeniósł się do występującej w Serie A Perugii. Zadebiutował już w 1. kolejce na słynnym Giuseppe Meazza w starciu z Interem Mediolan. Nie był to jednak udany występ, gdyż Grosso zszedł z boiska przedwcześnie w konsekwencji otrzymania dwóch żółtych kartek. W następnych spotkaniach wchodził zazwyczaj na końcówki lub w ogóle nie meldował się na murawie.
Przełom nastąpił 6 stycznia 2002 roku, gdy pierwszy raz po długiej przerwie znalazł się w wyjściowym składzie na mecz z Fiorentiną. Otrzymaną szansę wykorzystał i zwycięskie spotkanie zwieńczył pierwszą bramką w Serie A. W Perugii spędził w sumie niespełna trzy sezony, w których występował głównie jako lewy pomocnik sporadycznie ustawiany na lewej stronie defensywy.
Ryzykowny transfer
Zimą 2004 roku Fabio Grosso postanowił zamienić walczącą o utrzymanie Perugię na walczące o awans do elity Palermo. Ryzykowny transfer opłacił się. „Rosanero” bez większych problemów zajęli pierwsze miejsce w lidze i powrócili na najwyższy poziom we Włoszech. Grosso odegrał w sukcesie ważną rolę, gdyż we wszystkich 21 spotkaniach znajdował się w wyjściowej jedenastce. W tym samym czasie Perugia borykająca się z wieloma problemami spadła z Serie A.
Pierwszy sezon w elicie Palermo zakończyło szóstą lokatą na koniec kampanii. Grosso był kluczową postacią drużyny i coraz częściej pojawiał się na murawie jako lewy defensor. Sezon 2005/2006 miał decydujący wpływ na dalsze piłkarskie losy Fabio Grosso. Regularne występy w Serie A oraz zajęcie przez Palermo wysokiej piątej lokaty na koniec rozgrywek przykuły uwagę Marcelo Lippiego, selekcjonera reprezentacji Włoch, który powołał Grosso na mistrzostwa świata w Niemczech.
Turniej życia
Mundial w 2006 roku był pierwszym wielkim turniejem, na który pojechał Grosso. W reprezentacji Włoch zadebiutował już w 2003 roku, lecz nie wystąpił na Euro 2004 w Portugalii. Marcelo Lippi od początku widział w nim lewego obrońcę i to właśnie na tej pozycji zaczął pierwszy mecz Włochów na mundialu, wygrany 2:0 z Ghaną. Rzymianin przez cały turniej opuścił jedynie drugie grupowe spotkanie z reprezentacją USA (1:1). Po bezproblemowym wyjściu z grupy Włosi w fazie pucharowej ograli Australię (1:0) oraz Ukrainę (3:0).
