
Silny napastnik z Cali, który po latach wypożyczeń rozkwitł w Atalancie Gasperiniego i trafił do jedenastki sezonu 2018/19 Serie A.
Urodził się 1 kwietnia 1991 roku w Cali i wychował w dzielnicy Ciudad Córdoba. Jako czterolatek grał w piłkę z kolegami w wąskim przejściu przed domem, a w podwórkowych meczach już wtedy był większy i silniejszy od rówieśników. Ojciec Óliver był bramkarzem, choć nie został zawodowcem. Duván spróbował stanąć w bramce, ale mu się nie spodobało i od początku chciał grać z przodu. Jako idoli wymieniał Thierry'ego Henry'ego i Didiera Drogbę, którego naśladował jako dziecko.
Gdy osiedlowy klub chciał zatrzymać jego prawa, ojciec odmówił. Cała rodzina kibicowała Américe de Cali i to tam syn miał się sprawdzić. Na testy zabrał go kuzyn, który grał w Américe, a namówiła go do tego matka. Duván miał wtedy 11 lat. Jeden z trenerów w akademii zapamiętał go jako cichego, skromnego chłopaka, który przyjechał z workiem z korkami na ramieniu. Matka zmarła, gdy miał 19 lat; mówił później, że ta strata dała mu więcej siły, by iść dalej.
W pierwszym zespole Amériki zadebiutował w 2008 roku jako 16-latek. Wyszedł w podstawowym składzie, bo przepisy ligi kolumbijskiej wymagały wystawienia młodzieżowca. W 2011 roku przeniósł się do argentyńskiego Estudiantes La Plata. Latem 2013 roku West Ham United wystąpił o pozwolenie na pracę dla niego w Anglii, ale w sierpniu Zapata trafił do Napoli.
W Neapolu przez dwa sezony był zmiennikiem Gonzalo Higuaína. Mówił, że codzienne treningi z Argentyńczykiem i obserwowanie, jak się porusza, wiele go nauczyły; za drugiego mistrza uważał Fabia Quagliarellę, z którym grał później w Sampdorii. W 2015 roku Napoli wypożyczyło go na dwa lata do Udinese. Pierwszy sezon przerwała mu kontuzja uda, ale w drugim, gdy Antonio Di Natale skończył karierę, a Luigi Delneri przeszedł na ustawienie 4-3-3, został pierwszym napastnikiem zespołu. Potem spędził sezon w Sampdorii.
W lipcu 2018 roku Sampdoria wypożyczyła go na dwa sezony do Atalanty. Początek był trudny. Sam mówił, że nie rozumiał gry Gian Piero Gasperiniego i potrzebował kilkunastu meczów, żeby się przełamać. Do 10. kolejki nie strzelił w lidze gola. Potem trafiał w ośmiu kolejnych kolejkach, a 20 stycznia 2019 roku strzelił cztery gole Frosinone w wygranym 5:0 meczu. Żaden piłkarz Atalanty nie zrobił tego w Serie A od 1952 roku. Mówił, że właśnie w tym meczu naprawdę zrozumiał pomysły trenera. Sezon skończył na drugim miejscu w klasyfikacji strzelców, za Quagliarellą, a Atalanta zajęła trzecie miejsce i pierwszy raz awansowała do Ligi Mistrzów.
W Bergamo spędził pięć sezonów. We wrześniu 2023 roku, czując, że jego czas w Atalancie się skończył, przeszedł na wypożyczenie do Torino. Wcześniej nie doszedł do skutku jego transfer do AS Roma; pierwszego gola dla Torino strzelił właśnie Romie. W lipcu 2024 roku, po odejściu Rodrígueza i Buongiorna, został kapitanem zespołu. Mówił, że nigdy wcześniej nim nie był, a jako najstarszy w drużynie ma obowiązek dawać przykład.
Na początku października 2024 roku, w meczu z Interem, doznał uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego i obu łąkotek. Z początku nie czuł, jak poważny jest uraz, ale ból był tak silny, że poprosił kolegę z drużyny, Ricciego, by trzymał go za rękę. Torino przedłużyło z nim kontrakt, gdy jeszcze leczył kontuzję.
To silny, dobrze zbudowany napastnik, który od dziecka górował fizycznie nad rówieśnikami. Jest też szybki, wytrzymały i ma ponadprzeciętną technikę. Uderza obiema nogami i jest groźny w powietrzu. Przy dośrodkowaniach szuka wolnych pozycji, a często strzela też z okolic pola karnego.
U Gasperiniego miał przede wszystkim atakować bramkę i kończyć akcje, a nie grać tyłem do niej. Nauczył się w Bergamo ruchów i zasad, których wcześniej nie miał w swojej grze. Pracuje też w obronie i nie unika kontaktu z rywalami.
W reprezentacji Kolumbii zadebiutował 23 marca 2017 roku w wygranym meczu eliminacji mistrzostw świata z Boliwią. Selekcjoner José Pékerman wpuścił go z ławki, gdy zespół nie mógł strzelić gola. Zagrał też od pierwszej minuty w ostatnim meczu eliminacji, ale nie znalazł się w kadrze na mundial w Rosji; mówił, że było to dla niego rozczarowanie. Na Copa América 2019 w Brazylii wszedł z ławki w meczu z Argentyną i w końcówce ustalił wynik na 2:0, co dało Kolumbii pierwsze od 12 lat zwycięstwo nad tym rywalem.
0
0
6,5
Minuty w sezonie
56′4 z 11 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Torino FC | Serie A | 28 | 1125 | 3 | 1 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 2 | 25 | 0 | 0 |
| 2024/2025Serie A | Torino FC | Serie A | 7 | 589 | 3 | 0 |
| 2024/2025Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 2 | 135 | 1 | 0 |
| 2023/2024Serie A | Torino FC | Serie A | 37 | 3005 | 13 | 4 |
| 2023/2024Puchar Włoch | Torino FC | Puchar Włoch | 1 | 79 | 0 | 0 |
| 2022/2023Serie A | Atalanta Bergamo | Serie A | 25 | 1393 | 2 | 2 |
| 2022/2023Puchar Włoch | Atalanta Bergamo | Puchar Włoch | 2 | 118 | 0 | 2 |
| 2021/2022Serie A | Atalanta Bergamo | Serie A | 24 | 1732 | 10 | 4 |
| 2020/2021Serie A | Atalanta Bergamo | Serie A | 37 | 2396 | 15 | 9 |
| 2020/2021Puchar Włoch | Atalanta Bergamo | Puchar Włoch | 4 | 291 | 1 | 2 |
| 2019/2020Serie A | Atalanta Bergamo | Serie A | 28 | 2036 | 18 | 6 |
| 2019/2020Puchar Włoch | Atalanta Bergamo | Puchar Włoch | 0 | – | 0 | 0 |
| 2018/2019Serie A | Atalanta Bergamo | Serie A | 37 | 2870 | 23 | 7 |
| 2018/2019Puchar Włoch | Lazio Rzym | Puchar Włoch | 5 | 439 | 3 | 1 |
| 2017/2018Serie A | Sampdoria | Serie A | 31 | 2113 | 11 | 4 |
| 2017/2018Puchar Włoch | Sampdoria | Puchar Włoch | 1 | 90 | 0 | 0 |
| 2016/2017Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 38 | 3153 | 10 | 3 |
| 2015/2016Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 25 | 1514 | 8 | 2 |
| 2014/2015Serie A | SSC Napoli | Serie A | 21 | 611 | 6 | 1 |
| 2013/2014Serie A | SSC Napoli | Serie A | 15 | 540 | 5 | 2 |
| 2012/2013 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – | |
| 2011/2012 | Estudiantes L.P. | – | – | – | – | |
| 2010/2011 | América de Cali | – | – | – | – | |
| 2009/2010 | América de Cali | – | – | – | – | |
| 2008/2009 | América de Cali | – | – | – | – |
Duván Zapata ma 35 lat. Urodził się 1 kwietnia 1991 roku.
Duván Zapata jest zawodnikiem klubu Torino FC (Serie A).
Duván Zapata jest napastnikiem i gra z numerem 91.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 5 meczów, 0 goli, 0 asyst (stan na 17 listopada 2026).
Duván Zapata trafił do Atalanty w lipcu 2018 roku na dwuletnie wypożyczenie z Sampdorii. Początek był trudny: do 10. kolejki nie strzelił w lidze gola. W sezonie 2018/2019 zajął drugie miejsce w klasyfikacji strzelców Serie A, a Atalanta po raz pierwszy awansowała do Ligi Mistrzów.
Duván Zapata przeszedł do Torino na wypożyczenie we wrześniu 2023 roku, bo czuł, że jego czas w Atalancie się skończył. Wcześniej nie doszedł do skutku jego transfer do AS Roma. W lipcu 2024 roku został kapitanem Torino.
Duván Zapata zadebiutował w reprezentacji Kolumbii 23 marca 2017 roku w wygranym meczu eliminacji mistrzostw świata z Boliwią. Selekcjoner José Pékerman wpuścił go z ławki. Na Copa América 2019 strzelił w końcówce gola na 2:0 w meczu z Argentyną.
Duván Zapata to silny, dobrze zbudowany napastnik, który uderza obiema nogami i jest groźny w powietrzu. Jest też szybki, wytrzymały i ma ponadprzeciętną technikę. U Gian Piero Gasperiniego miał przede wszystkim atakować bramkę i kończyć akcje.