Włochy
Napastnik, który w Lazio zdobył Europejski Złoty But, a z reprezentacją Włoch wygrał mistrzostwa Europy w 2021 roku.
Urodził się w Torre Annunziata, na południu Włoch. Jest wychowankiem Sorrento Calcio, skąd w 2008 roku trafił do Juventusu.
Na regularne strzelanie czekał do wypożyczenia do Pescary w sezonie 2011/12. U Zdenka Zemana, w drużynie z Marco Verrattim i Lorenzo Insigne, zdobył 28 bramek w Serie B. W sezonie 2013/14 został królem strzelców Serie A w barwach Torino, po czym Borussia Dortmund ogłosiła jego transfer.
W Niemczech i później w Sevilli nie odnalazł skuteczności znanej z Torino. Powrót do tego klubu na wypożyczenie pomógł mu odbudować grę. W 2016 roku przeniósł się do Lazio, gdzie Simone Inzaghi ustawił zespół tak, by wykorzystywać jego szybkość i ruch za linią obrońców.
W sierpniu 2017 roku strzelił Juventusowi dwa gole w wygranym 3:2 meczu o Superpuchar Włoch. W 2019 roku zdobył Puchar Włoch: w finale z Atalantą zaczął w podstawowym składzie i zszedł w 66. minucie. W wygranej edycji pucharu strzelił też dwa gole Novarze w 1/8 finału. W grudniu Lazio ponownie pokonało Juventus w meczu o Superpuchar.
Sezon 2019/20 zakończył z 36 golami w Serie A i Europejskim Złotym Butem. Podkreślał, że atakujący sposób gry Inzaghiego dawał napastnikom więcej okazji. Cenił gole wypracowane zespołowo, ale mówił też o instynkcie, który każe strzelać natychmiast po znalezieniu się przed bramką.
Najgroźniejszy był, gdy mógł zaatakować przestrzeń za obroną i wykończyć szybkie podanie w biegu. W Lazio Inzaghiego korzystał z podań z drugiej linii i płynnych kontrataków. Immobile sam zwracał uwagę, że napastnik musi zachować koncentrację także w dni, gdy nie trafia do siatki, i wtedy pomagać drużynie w innych fazach gry.
Na Euro 2020, rozegranym w 2021 roku, zdobył bramki w grupowych meczach z Turcją i Szwajcarią. W fazie pucharowej nie strzelał, ale pozostawał w drużynie, która 11 lipca wygrała finał z Anglią. Pomagał wtedy zespołowi pressingiem i pracą bez piłki.
