Adam Buksa w Udinese! Dlaczego Kosta Runjaić stawia na Polaka?

Polska odbudowa i przenosiny na drugi koniec świata

W barwach „Miedziowych” Buksa mimo otrzymywanych szans nie spełnił oczekiwań. Po półtora roku wypożyczony został do Pogoni Szczecin, by ratować swoją karierę. Choć w pierwszych meczach nie zachwycał, rundę zakończył z czterema bramkami i dwiema asystami w 12 spotkaniach. Taką postawą zapracował sobie na wykup. W kolejnym sezonie jego statystyki były jeszcze lepsze – 11 goli i 4 asysty w 22 meczach. Klucz do odblokowania napastnika znalazł ówczesny trener Pogoni Kosta Runjaić. Po tamtym sezonie stało się jasne, że Buksa długo w Szczecinie nie pogra. Kolejny dobry rok zaowocował transferem do amerykańskiego New England Revolution.

Przenosiny, które początkowo wydawały się zaskakujące, szybko okazały się strzałem w dziesiątkę. Buksa od razu wskoczył do podstawowego składu, a pierwszego gola zdobył już w drugim meczu. Choć później nieco wyhamował, to po powrocie do formy strzelał regularnie – niemal w co drugim meczu. Drugi sezon był dla niego jeszcze lepszy. 2021 rok przyniósł mu m.in. serię trzech meczów z rzędu z golem oraz siedem udziałów przy bramkach w ostatnich sześciu kolejkach sezonu. Nazwisko Buksa zaczęło znaczyć coraz więcej i trafiło na radary europejskich klubów. Rok 2022, choć mniej intensywny pod względem liczby meczów, wypadł bardzo dobrze pod względem statystyk: siedem goli i dwie asysty w 10 spotkaniach, w tym sześć ostatnich meczów z co najmniej jednym golem na koncie. Żegnając się w ten sposób, Buksa na stałe zapisał się w historii klubu z USA i ruszył szukać nowych wyzwań – tym razem w jednej z topowych lig europejskich.

Nieudana przygoda we Francji, wypożyczenie do Turcji i transfer do Danii

Wydawało się, że Buksa trafia do jednej z lig z top 5 w idealnym wieku – mając 26 lat, czyli wchodząc w piłkarską dojrzałość. Niestety, pierwsza przygoda z wielką europejską piłką zakończyła się rozczarowaniem. Polak najpierw złamał kostkę, przez co opuścił początek sezonu, a po powrocie nabawił się kolejnego urazu stawu skokowego. Pauzował aż do końcówki rozgrywek. Wrócił na boisko w kwietniu, ale nie otrzymał realnej szansy, głównie z powodu silnej konkurencji, jaka wyrosła mu w tamtym sezonie. W międzyczasie w Lens błyszczeć zaczął Belg Lois Openda, który po zaledwie roku gry we Francji sprzedany został do RB Lipsk.

W tym samym okienku, w którym sprzedano Opendę, zdecydowano się również rozstać z Buksą. Z opcji wypożyczenia Polaka skorzystał turecki Antalyaspor. Co ciekawe, sam zawodnik przyznał w wywiadzie dla Canal+ Sport z września 2024 roku, że miał oferty z innych klubów (m.in. Midtjylland, do którego trafił rok później), ale to rozmowa z ówczesnym trenerem Antalyasporu Nurim Şahinem przekonała go do wyboru oferty z Turcji. Z perspektywy czasu była to trafna decyzja. Buksa odżył – zdobył 16 bramek i dwie asysty w 35 meczach. Mimo dobrej postawy klub nie zdecydował się jednak na jego wykup, co wykorzystało duńskie Midtjylland.

W Danii Buksa nie wyhamował – wciąż strzelał gole, grał w europejskich pucharach i walczył o mistrzostwo kraju. Próba obrony tytułu się nie powiodła. Midtjylland w europejskich pucharach odpadło na etapie fazy play-off, uznawszy wyższość Realu Sociedad. Mimo to 29-latek zanotował kolejny bardzo solidny sezon. Strzelił 17 bramek i zanotował dwie asysty, a to wszystko w 45 meczach. To zaowocowało transferem do Włoch, gdzie bardzo chciał go mieć Kosta Runjaić – obecny trener Udinese.

Adam Buksa w Udinese – dlaczego ten transfer ma sens?

Z perspektywy szans boiskowych, jakie powinien otrzymać Polak, transfer do Udinese wygląda na bardzo przemyślany. Klub gra na dwóch napastników, a latem pożegnał się ze swoją dotychczasową „dziewiątką” – Lorenzo Luccą. Włoch wypożyczony został z obowiązkiem wykupu do Napoli. W zeszłym sezonie to właśnie on był główną siłą ofensywną Udinese, a jego forma przyniosła mu trzy powołania do reprezentacji Włoch, w której zagrał już pięć razy.

To właśnie miejsce Lucci powinien zająć Buksa. Obaj napastnicy są do siebie zbliżeni profilem, a w kadrze Udinese brakuje poważnej konkurencji. Alexis Sanchez to zawodnik bardzo chimeryczny. Keinan Davis poprzedni sezon zakończył z zaledwie trzema bramkami na swoim koncie, a Iker Bravo wciąż uchodzi za młody talent. W kadrze Udinese na ten sezon pojawił się jeszcze Vakoun Bayo, który miniony sezon spędził w partnerskim Watfordzie – zdobył tam 10 bramek w 41 meczach ligowych. To on może zostać partnerem Buksy w ataku.

Kto by jednak nie miał grać w przodzie klubu z Udine, Buksa powinien być jego partnerem. Po pierwsze, ze względu na swoje warunki fizyczne, które odpowiadają wymaganiom tej pozycji. Po drugie, liczy się również rola, jaką odgrywa na boisku – idealnie wpisująca się w system gry Udinese. Co więcej, nie można zapominać o jego relacji z trenerem, który przed laty odbudował go w Polsce. Dlatego też wszystko wskazuje na to, że Buksa trafia do miejsca, w którym będzie mógł liczyć na regularną grę. Dodatkowo zyska prawdopodobnie pełne zaufanie szkoleniowca. W międzyczasie nie można wykluczyć, że Udinese pokusi się o walkę o europejskie puchary. Na taki scenariusz nikt w klubie raczej by się nie obraził. Z drugiej jednak strony, obecne ambicje klubu nie sięgają aż tak wysoko.