

Napastnik mocny w powietrzu i w grze tyłem do bramki, który na Euro 2024 otworzył głową wynik meczu z Holandią.
Urodził się 12 lipca 1996 roku w Krakowie. Jako chłopiec grał w Wiśle Kraków, z którą jego rocznik wygrywał turnieje w całej Polsce. W wieku 12–13 lat w ciągu roku urósł o 18 centymetrów i pojawiły się u niego ubytki chrząstki w kolanach. Przez dwa lata nie dotykał piłki, nie mógł nawet ćwiczyć na lekcjach wychowania fizycznego i, jak sam mówi, nie wierzył, że jeszcze zagra.
Do piłki wracał powoli jako 14–15-latek w juniorach Garbarni Kraków, a potem znów trafił do Wisły. Jako 16-latek, po udanych eliminacjach młodzieżowych mistrzostw Europy, chciał wyjechać, bo drużyna Młodej Ekstraklasy Wisły nie miała nawet gdzie trenować. Wybrał Novarę zamiast Herthy Berlin i Cornelli, bo miała najlepszy ośrodek treningowy i grała w Primaverze. Po roku w młodzieżowej drużynie Novary wrócił do Polski, do Lechii Gdańsk. Jego brat Aleksander również jest napastnikiem.
W Lechii zadebiutował w ekstraklasie, ale był wtedy chudy i słaby fizycznie. Jerzy Brzęczek często ustawiał go na prawej pomocy. W ciągu dwóch lat w Gdańsku miał sześciu trenerów. Pod koniec sierpnia 2016 roku przeszedł do Zagłębia Lubin, gdzie grał niewiele, miał kłopoty zdrowotne i nie pasował mu styl drużyny.
W grudniu 2017 roku zadzwonił do niego Kosta Runjaić, który poznał go dzięki narzędziom skautingowym. Zimą 2018 roku Buksa trafił na wypożyczenie do zamykającej tabelę Pogoni Szczecin. Na obozie w Turcji odnowił mu się uraz pleców i do składu wszedł dopiero w połowie rundy, ale Pogoń wykupiła go po sezonie. Runjaić wystawiał go nie tylko w ataku, lecz także na skrzydle i jako dziesiątkę. Sam Buksa mówi, że Runjaić wywarł znaczący wpływ na jego dalszą karierę.
Zimą 2020 roku przeniósł się do New England Revolution. Transfer wymyślił Bruce Arena, który zrobił z niego klasyczną dziewiątkę: miał trzymać się między środkowymi obrońcami, utrzymać piłkę, a przy okazji odwrócić się i strzelić. W 2021 roku drużyna wygrała sezon zasadniczy MLS z rekordem punktowym ligi. Odejście z MLS przy dwóch latach kontraktu nie było proste, bo amerykańskie kluby nie godziły się na wypożyczenia. W czerwcu 2022 roku, po serii meczów z golami, podpisał pięcioletni kontrakt z RC Lens.
We Francji się nie przebił. Zmęczeniowe złamanie w stopie, którego początki sięgały jeszcze gry w Ameryce, próbował leczyć bez operacji, żeby zdążyć na mundial w Katarze. Kość się nie zrosła, przeszedł operację, a mistrzostwa oglądał w telewizji z nogą w gipsie. W tym czasie Lens postawiło na Loisa Opendę.
Latem 2023 roku miał już konkretną ofertę z FC Midtjylland, ale wybrał roczne wypożyczenie do Antalyasporu. Przekonał go Nuri Şahin, który przedstawił mu szczegółowy plan gry z jego udziałem, a on sam nie chciał wiązać się na stałe z nowym klubem po straconym sezonie. W Turcji odżył. W lipcu 2024 roku Midtjylland kupiło go z Lens.
W sierpniu 2025 roku przeszedł do Udinese, gdzie znów spotkał Runjaicia, który mocno naciskał na ten transfer. Rok później Udinese wypożyczyło go do RCD Mallorca, spadkowicza z La Liga, z obowiązkiem wykupu po spełnieniu określonych warunków.
Najbliżej mu do typowego target mana: przy przejściu do ataku drużyna opiera na nim grę, a on ma utrzymać piłkę, wygrać główkę, wymusić faul i być skuteczny w polu karnym. Grę głową uważa za swoją mocną stronę, choć nie jedyną. Dobrze zastawia piłkę z obrońcą na plecach i umie znaleźć miejsce w polu karnym, ale rzadko sam tworzy sytuacje.
Grę głową i rolę dziewiątki wypracował dopiero w Ameryce. W Pogoni był bardziej ruchliwym napastnikiem schodzącym na skrzydło, który mało strzelał głową. Sam uważa, że szybko dopasowuje się do pomysłu trenera: w ustawieniu z dwoma napastnikami potrafi schodzić niżej i łączyć grę, a obok Roberta Lewandowskiego, który często cofa się do rozegrania, zostaje między stoperami rywala.
Grał we wszystkich młodzieżowych reprezentacjach od U-17, a ostatni młodzieżowy turniej zagrał na mistrzostwach Europy U-21 w 2019 roku. Pierwsze powołanie do seniorskiej kadry dostał od Jerzego Brzęczka w listopadzie 2018 roku, na towarzyski mecz z Czechami w Gdańsku i spotkanie Ligi Narodów z Portugalią, ale nie zagrał. Drugie powołanie Brzęczka przepadło, bo w czasie pandemii New England nie zgodziło się go puścić.
Zadebiutował u Paulo Sousy 2 września 2021 roku w eliminacjach mistrzostw świata z Albanią. Zagrał od początku i w 44. minucie strzelił głową gola na 2:1, a Polska wygrała 4:1. Trzy dni później w San Marino zdobył hat tricka w meczu eliminacji wygranym 7:1.
W październiku 2023 roku, w pierwszym meczu Michała Probierza, wszedł z ławki i strzelił gola Wyspom Owczym. Na Euro 2024 Probierz wystawił go od początku w meczu otwarcia z Holandią w Hamburgu, bo kontuzjowany był Lewandowski. Buksa strzałem głową dał Polsce prowadzenie, ale mecz skończył się porażką 1:2. Przez cały mecz walczył z Virgilem van Dijkiem, a w przerwie Lewandowski podpowiadał mu, jak ustawiać się przy dośrodkowaniach przeciw takiemu obrońcy. Zagrał też od początku z Austrią, a Polska odpadła po fazie grupowej.
2
co 102 minut
0
6,7
Minuty w sezonie
204′9 z 13 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/2026Serie A | Udinese Calcio | Serie A | 25 | 926 | 3 | 0 |
| 2025/2026Puchar Włoch | Udinese Calcio | Puchar Włoch | 2 | 136 | 0 | 0 |
| 2025/2026Liga Europy | FC Midtjylland | Liga Europy | 3 | 167 | 1 | 0 |
| 2025/2026Superliga | FC Midtjylland | Superliga | 3 | 209 | 1 | 0 |
| 2025Mecze towarzyskie reprezentacji | Polska | Mecze towarzyskie reprezentacji | 1 | 74 | 0 | 1 |
| 2024Eliminacje MŚ | Polska | Eliminacje MŚ | 4 | 37 | 0 | 0 |
| 2024/2025Superliga | FC Midtjylland | Superliga | 24 | 1701 | 12 | 1 |
| 2024/2025Liga Europy | FC Midtjylland | Liga Europy | 8 | 720 | 2 | 1 |
| 2024/2025Liga Mistrzów | FC Midtjylland | Liga Mistrzów | 6 | 449 | 1 | 0 |
| 2024Mistrzostwa Europy | Polska | Mistrzostwa Europy | 2 | 150 | 1 | 0 |
| 2023/2024Süper Lig | Antalyaspor | Süper Lig | 33 | 2925 | 16 | 2 |
| 2023Eliminacje ME | Polska | Eliminacje ME | 4 | 113 | 1 | 0 |
| 2023/2024 | RC Lens | – | – | – | – | |
| 2022/2023Ligue 1 | RC Lens | Ligue 1 | 8 | 94 | 0 | 0 |
| 2021/2022 | New England Revolution | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | New England Revolution | – | – | – | – | |
| 2019/2020PKO BP Ekstraklasa | Pogoń Szczecin | PKO BP Ekstraklasa | 18 | 1549 | 7 | 3 |
| 2019/2020Puchar Polski | Pogoń Szczecin | Puchar Polski | 2 | 51 | 0 | 0 |
| 2018/2019PKO BP Ekstraklasa | Pogoń Szczecin | PKO BP Ekstraklasa | 22 | 1825 | 11 | 3 |
| 2017/2018 | Pogoń Szczecin | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Zagłębie Lubin | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – | |
| 2014/2015 | Lechia Gdańsk | – | – | – | – |
Adam Buksa ma 30 lat. Urodził się 12 lipca 1996 roku (Kraków).
Adam Buksa jest zawodnikiem klubu Mallorca (Segunda División).
Adam Buksa jest napastnikiem i gra z numerem 16.
W sezonie 2026/2027 we wszystkich rozgrywkach: 11 meczów, 3 gole, 0 asyst (stan na 21 listopada 2026).
Adam Buksa wystąpił od początku w meczu otwarcia Euro 2024 z Holandią w Hamburgu, bo kontuzjowany był Robert Lewandowski. Strzałem głową dał Polsce prowadzenie, ale mecz skończył się porażką 1:2. Zagrał też od początku z Austrią.
Adam Buksa zadebiutował w reprezentacji Polski 2 września 2021 roku w eliminacjach mistrzostw świata z Albanią. W 44. minucie strzelił głową gola na 2:1, a Polska wygrała 4:1. Trzy dni później zdobył hat tricka w wygranym 7:1 meczu w San Marino.
Adam Buksa podpisał z RC Lens w czerwcu 2022 roku pięcioletni kontrakt, ale we Francji się nie przebił. Zmęczeniowe złamanie stopy próbował leczyć bez operacji, żeby zdążyć na mundial w Katarze. Kość się nie zrosła, a Lens postawiło na Loisa Opendę.
Adam Buksa jest najbliżej typowego target mana: ma utrzymać piłkę, wygrać główkę, wymusić faul i być skuteczny w polu karnym. Dobrze zastawia piłkę z obrońcą na plecach, a grę głową uważa za swoją mocną stronę.





