Wszystko zaczynało się tak jak powinno. Jeden z najlepiej zapowiadających się juniorów ze szkółki Ajaxu, dorastał razem z takimi tuzami jak Rafael van der Vaart czy Zlatan Ibrahimovic. Wszystkim im wróżono wielkie kariery, on wybił się jako pierwszy, jednak również jako pierwszy się skończył. Dziś Andy van der Meyde ma już 28 lat i jego kariera chyba się już skończyła.
Wyszkolony został na typowego holenderskiego skrzydłowego. Szybki, dynamiczny i obunożny. W juniorskich drużynach Ajaxu zachwycał wszystkich, a w pierwszej drużynie zadebiutował w wieku zaledwie 18 lat przeciwko Twente (1:0). Miało to miejsce 12. listopada 1997 roku. I właśnie do tego klubu został wypożyczony, gdzie rozegrał 32 z 34 spotkań i dwukrotnie wpisał się na listę strzelców. Wszystko w jego karierze wyglądało tak jak powinno. Powrócił do Ajaxu, w ciągu 6 lat rozegrał w nim prawie sto spotkań, strzelił 18 bramek i regularnie grał w Lidze Mistrzów.
Początek końca
To oczywiście z miejsca zaowocowało zainteresowaniem silnych i bogatych klubów. I tak oto 24-letni Holender trafił na Giuseppe Meazza do Interu Mediolan za sumę czterech milionów funtów. Wiązano z nim spore nadzieję, jednak van der Meyde nie mógł się rozegrać w barwach włoskiego klubu. Przez dwa lata rozegrał ledwie 32 spotkania i zdobył jednego, pamiętnego gola przeciwko Arsenalowi Londyn w Lidze Mistrzów. Jednak po zakończeniu tego sezonu piłkarz dostał informację, że ma się zacząć rozglądać za innym klubem. I to był początek końca Andy’ego van der Meyde.
Mimo oferty powrotu do Ajaxu, czy przeprowadzki do Francji, holenderski skrzydłowy zdecydował się przenieść do Evertonu za sumę dwóch milionów funtów. Transakcję przeprowadzono w ostatni dzień letniego okna transferowego. Początkowo wydawało się, że to dobra decyzja. Przeprowadzka do solidnego klubu z Premiership, gdzie wciąż młody van der Meyde mógłby podnieść swoje umiejętności, odbudować formę i jeszcze raz spróbować sił w klubie z europejskiej czołówki.
Tak się oczywiście nie stało. Dotychczas rozegrał zaledwie 18 spotkań w drużynie, nie strzelił żadnej bramki, czasami nie łapie się nawet na ławkę rezerwowych i ma odejść z klubu w zimowym oknie transferowym.
Od początku w drużynie „The Toffees” miał problemy. Najpierw otrzymał czerwoną kartkę w derbach Liverpoolu, co pewnie na długo pozostanie w pamięci kibiców (tym bardziej, że „The Reds” wygrali spotkanie 3:1), do tego ciągle łapał kolejne kontuzje i coraz częściej pojawiały się doniesienia, że piłkarz ma problemy z alkoholem. To był pierwszy sygnał, że trzeba się go pozbyć z klubu. Van der Meyde nie tracił jednak nadziei:
– Chcę zostać, podoba mi się tutaj. Styl gry Evertonu bardzo mi pasuje. Jestem szczęśliwy w Anglii i chcę wszystkim pokazać, że potrafię grać w piłkę. Tylko najpierw musze dostać szansę.
Alkoholik
I może by tą szansę otrzymał, gdyby jej wcześniej nie zmarnował. Jeszcze przed początkiem nowego sezonu, 7 sierpnia 2006 roku do szpitala w Liverpoolu w godzinach porannych trafił właśnie van der Meyde, który skarżył się na problemy z oddychaniem. Powód był prosty: pomieszał alkohol z narkotykami. Został oczywiście za to ukarany zawieszeniem przez klub. I wtedy stało się jasne, że jego dni na Goodison Park są już policzone.
