Z ziemi polskiej do Francji

We Francji sił próbowało kilku zawodników wyróżniających się w naszej lidze. Wszem wobec komplementowany przez polskich ekspertów za dryg do kombinacyjnej gry Maor Melikson zamienił Wisłę Kraków na Valenciennes. Przygoda Izraelczyka nad Sekwaną trwała jednak tylko półtora roku. Zakończyła się wraz ze spadkiem „Les Atheniens” z Ligue 1.

Furory we Francji nie zrobili także Dominik Furman oraz Mariusz Stępiński. Obaj z łatką sporych talentów opuszczali ekstraklasę. W obu przypadkach na marzeniach się skończyło. Dominik Furman nie potrafił przebić się do pierwszego składu Toulouse’y, natomiast Mariusz Stępiński nie zachwycał w barwach Nantes. Obaj gracze bardzo szybko pożegnali się z francuskimi zespołami. Po nieudanych próbach zawojowania kraju znad Sekwany przez wspomnianych zawodników liczba transakcji między klubami polskimi a francuskimi znacznie spadła.

– Muszę niestety z przykrością stwierdzić, iż francuskie kluby bardzo rzadko w ostatnim czasie decydują się na transfery zawodników z polskich klubów. Powiem szczerze, że dyskutowałem niedawno na Twitterze z kibicami klubu, któremu kibicuję i któremu prowadzę polski fanpage, czyli FC Girondins de Bordeaux, nad brakiem transferów Polaków do Ligue 1 i trudno znaleźć jednoznaczną odpowiedź. Byłem natomiast zaskoczony znajomością nazwisk młodych polskich piłkarzy przez tychże kibiców, co oznacza, że ich potencjał został dostrzeżony we Francji, lecz brakuje zainteresowania ze strony klubów – komentuje nasz rozmówca.

Łyżka miodu w beczce dziegciu

W ostatnich latach jedynym graczem pozyskanym z polskiej ekstraklasy, który po transferze do klubu z Ligue 1 pełnił ważną funkcję w zespole, był Igor Lewczuk. W sezonie 2016/2017 wystąpił w 25 ligowych spotkaniach, zdobywając jednego gola oraz notując asystę. Były defensor Legii Warszawa w przeciwieństwie do Dominika Furmana czy Mariusza Stępińskiego na podbój Francji wyruszył jednak już jako w pełni ukształtowany zawodnik. Nawet wysoka dyspozycja polskiego gracza nie mogła jednak zainteresować Francuzów polskim rynkiem piłkarskim tak jak przykładowo forma strzelecka Krzysztofa Piątka. Różnica wieku obu graczy zrobiła także swoje.

– W kadrze mojego Bordeaux jest co prawda jeden Polak – Igor Lewczuk, który przyszedł do klubu w 2016 roku z Legii Warszawa, lecz w momencie transferu miał już 31 lat, więc nie można powiedzieć, iż był to młody, perspektywiczny zawodnik, który spowodował zainteresowanie ekstraklasą przez francuskie kluby. Choć mam nadzieję, że nastąpi wkrótce przełom w transferach na linii Polska–Francja, gdyż nie wydaje mi się, aby przeskok z naszego kraju do Ligue 1 był tak duży, żeby sprawdzony gracz w ekstraklasie sobie nie poradził – dodaje Marcin Jabłoński.

Szansą na zmianę obecnej sytuacji może być transfer Djibrila Diawa. Jeśli Senegalczyk pokaże się z jak najlepszej strony w barwach Angers, to francuskie kluby mogą powoli, lecz skrupulatnie pójść drogą obraną przez włoskie zespoły. Zyskałaby na tym polska ekstraklasa. Ceny za największe talenty znacznie poszłyby w górę, gdyż chętnych znalazłoby się więcej niż obecnie. Już nie tylko Serie A byłaby ziemią obiecaną dla graczy z naszej ligi.