Wszyscy za jednego

Właśnie gra z kontry jest wyznacznikiem siły Realu. Wtedy trójząb Posejdona może uderzyć z huraganową furią, druzgocząc defensywę rywali, a Cristiano ma miejsce, aby oddawać piorunujące strzały. Czy jednak Portugalczyk jest w stanie samemu rozstrzygnąć losy meczu niczym Zeus? Kiedyś do awansu potrzebna była współpraca Redondo z Raulem czy brazylijskiego Ronaldo z pozostałymi „Galacticos”. Dzisiaj żaden z napastników Realu (poza młodziutkim Moratą) nie jest w formie. Higuain i Benzema plączą się bez celu, tak że siłą rzeczy gra spoczywa na barkach „CR7”. Mecz będzie z pewnością wyrównany, a o końcowym wyniku zadecydują detale, takie jak błędy obrony czy dyspozycja dnia.

Mój typ: Manchester United 1:2 Real Madryt i awans „Królewskich”

2. Ogień prometejski

Valencia uległa na własnym stadionie PSG i przed rewanżem jest w najgorszej sytuacji ze wszystkich drużyn hiszpańskich grających w Lidze Mistrzów. Hiszpanie formą również nie zachwycają. Ostatnie dwa mecze to remisy z drużynami z o wiele mniejszym potencjałem. Czy ekipę „Nietoperzy” stać na zwycięstwo? Wynik 1:2 to nie jest 0:5 i można postarać się w Paryżu o sensację. Wszystko jest w rękach Ernesto Valverde. Jeżeli uda mu się zmobilizować odpowiednio zespół, wzniecić ogień nadziei, to klub z Estadio Mestalla może dokonać przełomu, nawet bez chociażby półbogów w szatni. O ile łatwiej byłoby o remontadę, gdyby w Valencii grali jeszcze David Villa i Silva czy wielki Gaizka Mendieta.

Naprzeciwko staną obrzydliwie bogaci herosi z Carlo Ancelottim, tytanem defensywy na czele. Dużym osłabieniem dla paryżan jest brak Zlatana Ibrahimovicia, kolosa o sile i sprycie Herkulesa. Można się spodziewać jednak Thiago Silvy, który stanowi o sile formacji defensywnej PSG. Zespół Włocha ma kim straszyć w ofensywie. Lavezzi czy Pastore to znane nazwiska, które budzą respekt w Europie. Zespół z Hiszpanii nie ma wyjścia i musi zaatakować od pierwszych minut, nie może się jednak zbyt mocno otworzyć, żeby nie nadziać się na kontrę. Wszyscy pamiętają bowiem niedawną manitę z Realem. Siła Valencii leży w środku pola w duecie Banega – Canales. Jeżeli wejdą na wyżyny swoich umiejętności, a skutecznością popiszą się chimeryczni Soldado i Jonas, to na zespół z Paryża spadną plagi jak z otwartej puszki Pandory. Ancelotti dowodzi jednak bardziej efektywnymi zawodnikami i jest zbyt dobrym trenerem, żeby dać się oszukać.

Mój typ: PSG 2:0 Valencia CF i awans PSG

3. Wojna trojańska

W przyszłym tygodniu zmierzą się ze sobą wielkie drużyny z Hiszpanii i Włoch, które poza trofeami dzieli prawie wszystko. Barcelona od kilku lat wyznacza trendy w światowej piłce. W tak krótkim czasie zdobyła więcej pucharów niż większość klubów w całej swojej historii. To właśnie Katalończyków chcą zepchnąć z piedestału inne światowe mocarstwa z Realem, Manchesterem i Bayernem na czele. Cały świat jeszcze do niedawna zachwycał się „tiki-taką”, która była efektowna i efektywna. Dzisiaj Barcelona straciła to, co fani najbardziej kochali. Straciła piękną grę i chcąc ją odzyskać, szykuje się do wojny z Milanem. Drużyna z Mediolanu dokonała przed sezonem rewolucji. Odradza się teraz jak Feniks z popiołów. To klub z piękną historią i dobrymi, młodymi zawodnikami, który jednakże w ostatnich latach nie potrafi osiągnąć nic znaczącego w Europie.

Na Camp Nou obraz gry się nie zmieni. „Duma Katalonii” zaatakuje już od pierwszych minut, a Milan postawi „autobus” i będzie liczył na kontrataki. Być może w składzie Barcelony od pierwszych minut pojawią się Villa i Tello, którzy mogą rozruszać zakurzoną już grę skrzydłami. Zamiast Xaviego Jordi Roura może wystawić albo Fabregasa, który jest w katastrofalnej formie, albo Thiago. Najsłabiej jednak wyglądają szyki obronne wicemistrza Hiszpanii. Mecze z Realem pokazały, że nie ma znaczenia, kogo się tam wystawi, i tak każdy popełnia błędy. Obecnie najpewniejszy zawodnik to Bartra, który nie miał okazji się pomylić, gdyż siedzi na trybunach. Pozostał jeszcze casus Messiego, który nieustraszony niczym Achilles pędzi na bramkę rywala. I podobnie jak Achilles ma jeden słaby punkt. Zespół uzależniony jest od jego goli aż do tego stopnia, że inni zawodnicy, którzy znajdą się w polu karnym przeciwnika, z reguły głupieją do reszty i kopią się w czoło. Skoro ja to wiem, to Allegri też to wie i zrobi wszystko, aby zatrzymać „La Pulgę”. Barcelonie jest potrzebna zmiana gry, plan B. Taki koń trojański, którym zaskoczą przeciwnika. Być może Roura powinien ustawić Villę na środku, a Messiego przesunąć na prawe skrzydło, na którym hasał w przeszłości u boku Eto’o i Ronaldinho. Warto byłoby również spróbować zagrać dwoma defensywnymi pomocnikami, aby neutralizować kontrataki Milanu. Czy na Camp Nou zobaczymy konia trojańskiego, który zaskoczy rywala? Bez tego nie ma szans na awans, gdyż drużyna z Mediolanu pewnie strzeli bramkę.

Mój typ: FC Barcelona 3:1 AC Milan i awans „Rossonerich”

4. Podróż w nieznane

Na pewno 0:1 nie jest zadowalającym wynikiem dla Malagi. Tym bardziej, że obecnie obniżyła swój ofensywny poziom. W meczu z Porto i Atletico gra zespołu z Andaluzji była zachowawcza. W lidze udało się jej nie stracić bramki, natomiast w Lidze Mistrzów już nie, chociaż zawodnik FC Porto był na spalonym. To i tak był najmniejszy wymiar kary dla Malagi. W przyszłym tygodniu okaże się, czy klub, w którym najjaśniejszą gwiazdą jest szkoleniowiec, będzie w stanie awansować do ćwierćfinału Ligi Mistrzów.

Z rozmysłem napisałem, że największymi talentami nie są Isco czy Joaquin, gdyż jeden jest jeszcze młodzieńcem, który może, lecz nie musi, pociągnąć drużynę do zwycięstw. Drugi z kolei to wielki zawodnik, jednak już bliżej niż dalej ma do zawieszenia butów na kołku. Nie grał w dodatku w klubie z najwyższej półki. Pellegrini może nie zachowuje się jak Mourinho, ale swoje potrafi. Jest żeglarzem, który dryfuje w nieznane niczym dzielny Odyseusz. Teraz znajduje się gdzieś między dwoma greckimi potworami – Scyllą a Charybdą. Z jednej strony kłopoty z wypłacalnością klubu spowodowane brakiem inwestycji katarskiego księcia, z drugiej słaba postawa drużyny, której jednym z elementów składowych są właśnie pieniądze. Chilijczyk ma wpływ na tylko jeden czynnik i tego kursu powinien się trzymać. Malaga jest w stanie zwyciężyć u siebie, pytanie tylko: jakim wynikiem? Isco i spółka będą musieli zaatakować od pierwszych minut. Moim zdaniem dobrze spisałoby się ustawienie z dwójką napastników – Saviolą i Santa Cruzem – oraz mocnym środkiem pola, które musi neutralizować ataki Porto. Przy odpowiedniej motywacji i dobrych zmianach zespół z Hiszpanii ma szansę wydłużyć swój udział w turnieju i zarobić kilka dodatkowych milionów euro.

Mój typ: Malaga CF 1:0 FC Porto i rzuty karne, w których lepsi okażą się gospodarze

• AC Milan
• FC Barcelona
• FC Porto
• Malaga CF
• Manchester United
• Paris Saint-Germain
• Real Madryt
• Valencia CF

Właśnie gra z kontry jest wyznacznikiem siły Realu. Wtedy trójząb Posejdona może uderzyć z huraganową furią, druzgocząc defensywę rywali, a Cristiano ma miejsce, aby oddawać piorunujące strzały. Czy jednak Portugalczyk jest w stanie samemu rozstrzygnąć losy meczu niczym Zeus? Kiedyś do awansu potrzebna była współpraca Redondo z Raulem czy brazylijskiego Ronaldo z pozostałymi „Galacticos”. Dzisiaj żaden z napastników Realu (poza młodziutkim Moratą) nie jest w formie. Higuain i Benzema plączą się bez celu, tak że siłą rzeczy gra spoczywa na barkach „CR7”. Mecz będzie z pewnością wyrównany, a o końcowym wyniku zadecydują detale, takie jak błędy obrony czy dyspozycja dnia.

Mój typ: Manchester United 1:2 Real Madryt i awans „Królewskich”

2. Ogień prometejski

Valencia uległa na własnym stadionie PSG i przed rewanżem jest w najgorszej sytuacji ze wszystkich drużyn hiszpańskich grających w Lidze Mistrzów. Hiszpanie formą również nie zachwycają. Ostatnie dwa mecze to remisy z drużynami z o wiele mniejszym potencjałem. Czy ekipę „Nietoperzy” stać na zwycięstwo? Wynik 1:2 to nie jest 0:5 i można postarać się w Paryżu o sensację. Wszystko jest w rękach Ernesto Valverde. Jeżeli uda mu się zmobilizować odpowiednio zespół, wzniecić ogień nadziei, to klub z Estadio Mestalla może dokonać przełomu, nawet bez chociażby półbogów w szatni. O ile łatwiej byłoby o remontadę, gdyby w Valencii grali jeszcze David Villa i Silva czy wielki Gaizka Mendieta.

Naprzeciwko staną obrzydliwie bogaci herosi z Carlo Ancelottim, tytanem defensywy na czele. Dużym osłabieniem dla paryżan jest brak Zlatana Ibrahimovicia, kolosa o sile i sprycie Herkulesa. Można się spodziewać jednak Thiago Silvy, który stanowi o sile formacji defensywnej PSG. Zespół Włocha ma kim straszyć w ofensywie. Lavezzi czy Pastore to znane nazwiska, które budzą respekt w Europie. Zespół z Hiszpanii nie ma wyjścia i musi zaatakować od pierwszych minut, nie może się jednak zbyt mocno otworzyć, żeby nie nadziać się na kontrę. Wszyscy pamiętają bowiem niedawną manitę z Realem. Siła Valencii leży w środku pola w duecie Banega – Canales. Jeżeli wejdą na wyżyny swoich umiejętności, a skutecznością popiszą się chimeryczni Soldado i Jonas, to na zespół z Paryża spadną plagi jak z otwartej puszki Pandory. Ancelotti dowodzi jednak bardziej efektywnymi zawodnikami i jest zbyt dobrym trenerem, żeby dać się oszukać.

Mój typ: PSG 2:0 Valencia CF i awans PSG

3. Wojna trojańska

W przyszłym tygodniu zmierzą się ze sobą wielkie drużyny z Hiszpanii i Włoch, które poza trofeami dzieli prawie wszystko. Barcelona od kilku lat wyznacza trendy w światowej piłce. W tak krótkim czasie zdobyła więcej pucharów niż większość klubów w całej swojej historii. To właśnie Katalończyków chcą zepchnąć z piedestału inne światowe mocarstwa z Realem, Manchesterem i Bayernem na czele. Cały świat jeszcze do niedawna zachwycał się „tiki-taką”, która była efektowna i efektywna. Dzisiaj Barcelona straciła to, co fani najbardziej kochali. Straciła piękną grę i chcąc ją odzyskać, szykuje się do wojny z Milanem. Drużyna z Mediolanu dokonała przed sezonem rewolucji. Odradza się teraz jak Feniks z popiołów. To klub z piękną historią i dobrymi, młodymi zawodnikami, który jednakże w ostatnich latach nie potrafi osiągnąć nic znaczącego w Europie.

Na Camp Nou obraz gry się nie zmieni. „Duma Katalonii” zaatakuje już od pierwszych minut, a Milan postawi „autobus” i będzie liczył na kontrataki. Być może w składzie Barcelony od pierwszych minut pojawią się Villa i Tello, którzy mogą rozruszać zakurzoną już grę skrzydłami. Zamiast Xaviego Jordi Roura może wystawić albo Fabregasa, który jest w katastrofalnej formie, albo Thiago. Najsłabiej jednak wyglądają szyki obronne wicemistrza Hiszpanii. Mecze z Realem pokazały, że nie ma znaczenia, kogo się tam wystawi, i tak każdy popełnia błędy. Obecnie najpewniejszy zawodnik to Bartra, który nie miał okazji się pomylić, gdyż siedzi na trybunach. Pozostał jeszcze casus Messiego, który nieustraszony niczym Achilles pędzi na bramkę rywala. I podobnie jak Achilles ma jeden słaby punkt. Zespół uzależniony jest od jego goli aż do tego stopnia, że inni zawodnicy, którzy znajdą się w polu karnym przeciwnika, z reguły głupieją do reszty i kopią się w czoło. Skoro ja to wiem, to Allegri też to wie i zrobi wszystko, aby zatrzymać „La Pulgę”. Barcelonie jest potrzebna zmiana gry, plan B. Taki koń trojański, którym zaskoczą przeciwnika. Być może Roura powinien ustawić Villę na środku, a Messiego przesunąć na prawe skrzydło, na którym hasał w przeszłości u boku Eto’o i Ronaldinho. Warto byłoby również spróbować zagrać dwoma defensywnymi pomocnikami, aby neutralizować kontrataki Milanu. Czy na Camp Nou zobaczymy konia trojańskiego, który zaskoczy rywala? Bez tego nie ma szans na awans, gdyż drużyna z Mediolanu pewnie strzeli bramkę.

Mój typ: FC Barcelona 3:1 AC Milan i awans „Rossonerich”

4. Podróż w nieznane

Na pewno 0:1 nie jest zadowalającym wynikiem dla Malagi. Tym bardziej, że obecnie obniżyła swój ofensywny poziom. W meczu z Porto i Atletico gra zespołu z Andaluzji była zachowawcza. W lidze udało się jej nie stracić bramki, natomiast w Lidze Mistrzów już nie, chociaż zawodnik FC Porto był na spalonym. To i tak był najmniejszy wymiar kary dla Malagi. W przyszłym tygodniu okaże się, czy klub, w którym najjaśniejszą gwiazdą jest szkoleniowiec, będzie w stanie awansować do ćwierćfinału Ligi Mistrzów.

Z rozmysłem napisałem, że największymi talentami nie są Isco czy Joaquin, gdyż jeden jest jeszcze młodzieńcem, który może, lecz nie musi, pociągnąć drużynę do zwycięstw. Drugi z kolei to wielki zawodnik, jednak już bliżej niż dalej ma do zawieszenia butów na kołku. Nie grał w dodatku w klubie z najwyższej półki. Pellegrini może nie zachowuje się jak Mourinho, ale swoje potrafi. Jest żeglarzem, który dryfuje w nieznane niczym dzielny Odyseusz. Teraz znajduje się gdzieś między dwoma greckimi potworami – Scyllą a Charybdą. Z jednej strony kłopoty z wypłacalnością klubu spowodowane brakiem inwestycji katarskiego księcia, z drugiej słaba postawa drużyny, której jednym z elementów składowych są właśnie pieniądze. Chilijczyk ma wpływ na tylko jeden czynnik i tego kursu powinien się trzymać. Malaga jest w stanie zwyciężyć u siebie, pytanie tylko: jakim wynikiem? Isco i spółka będą musieli zaatakować od pierwszych minut. Moim zdaniem dobrze spisałoby się ustawienie z dwójką napastników – Saviolą i Santa Cruzem – oraz mocnym środkiem pola, które musi neutralizować ataki Porto. Przy odpowiedniej motywacji i dobrych zmianach zespół z Hiszpanii ma szansę wydłużyć swój udział w turnieju i zarobić kilka dodatkowych milionów euro.

Mój typ: Malaga CF 1:0 FC Porto i rzuty karne, w których lepsi okażą się gospodarze