Unai Núñez

Pochodzenie

Urodził się 30 stycznia 1997 roku w Kraju Basków i wychował w Portugalete. W dokumentach ma wpisane Sestao, ale sam mówił, że całe życie mieszkał w Portugalete i czuje się związany z oboma miejscami.

Obrońcami byli też jego ojciec Abel, emigrant z Galicji, który przez siedem sezonów grał w Barakaldo CF, i starszy o ponad trzy lata brat Asier.

Do akademii Athletic Club w Lezamie trafił jako dziesięciolatek. W juniorach grywał także jako boczny obrońca, choć mówił, że to nie jest jego naturalna pozycja.

Kariera

Do pierwszej drużyny Athletiku dotarł przez rezerwy, Bilbao Athletic. Zadebiutował w Primera División 20 sierpnia 2017 roku w meczu z Getafe CF, w podstawowym składzie. Trener José Ángel Ziganda znał go z Bilbao Athletic i dał mu szansę pod nieobecność Yeraya Álvareza. Po meczu Núñez mówił, że koszulkę z debiutu oprawi w ramkę i poprosi kolegów o podpisy. W pierwszym sezonie w lidze rozegrał niemal 3000 minut, więcej niż ktokolwiek inny w kadrze Athletiku. Grał w parze najpierw z Aymericiem Laporte'em, potem z Iñigo Martínezem.

Po przyjściu Eduardo Berizzo zmienił się w czwartego stopera, bo trener w razie potrzeby wolał Peru Nolaskoaina, pomocnika z wykształcenia. Núñez mówił, że go to bolało i zastanawiał się, co robi źle, ale się nie załamał. Gaizka Garitano awansował go na trzecie miejsce w hierarchii stoperów, jednak jego rola pozostała ograniczona. Większą rolę odzyskał na początku sezonu 2019/2020, gdy kłopoty zdrowotne miał Iñigo Martínez, a dobre mecze z FC Barcelona i Getafe zwróciły uwagę selekcjonera reprezentacji.

W listopadzie 2020 roku przedłużył kontrakt do 2025 roku, bez klauzuli odstępnego. W 2021 roku zdobył z Athletikiem Superpuchar Hiszpanii i zagrał w meczach z Realem Madryt i FC Barcelona.

16 listopada 2020 roku zadebiutował w nieoficjalnej reprezentacji Kraju Basków. W towarzyskim meczu z Kostaryką strzelił głową zwycięskiego gola w ostatniej akcji spotkania, po rzucie rożnym Aihena.

Latem 2022 roku Athletic wypożyczył go na sezon do RC Celta de Vigo, z opcją przedłużenia umowy na kolejny rok i wykupu. Celta zostawiła go na drugi sezon. W Vigo miał pewne miejsce w składzie, najpierw za trenera Eduardo Coudeta, potem Carlosa Carvalhala. W sierpniu 2024 roku, już jako zawodnik Celty, wrócił do Athletiku na wypożyczenie do końca sezonu.

W lipcu 2025 roku Celta wypożyczyła go z opcją wykupu do Hellas Verona. W styczniu 2026 roku wypożyczenie przerwano, a Unai Núñez dołączył do Valencia CF do końca sezonu. 6 sierpnia 2026 roku Celta ogłosiła wypożyczenie do RCD Espanyol z opcją wykupu.

Sukcesy

• 2021 Superpuchar Hiszpanii z Athletikiem Bilbao
• 2019 Mistrzostwo Europy U-21 z Hiszpanią

Styl gry

Jest solidny z piłką przy nodze, mocny w grze głową (186 cm wzrostu) i ma długi krok. Jego słabością bywała nadmierna pewność siebie, która kilka razy kosztowała go błędy. W sezonie 2022/2023 w Celcie wygrywał pojedynki, dominował we własnym polu karnym i poprawił wyprowadzanie piłki: pewniej grał krótko, a także długim diagonalnym podaniem do kolegi.

Klub z Walencji opisywał go jako obrońcę, który może grać po obu stronach pary stoperów.

Reprezentacja

Na mistrzostwach Europy U-21 w 2019 roku we Włoszech zaczął turniej na ławce, a skończył w podstawowym składzie. Ważną rolę miał w ostatnim meczu grupowym z Polską, w półfinale z Francją i w finale z Niemcami, wygranym przez Hiszpanię 2:1. Trenerem reprezentacji był Luis de la Fuente.

Kilka miesięcy później, 30 sierpnia 2019 roku, Robert Moreno powołał go po raz pierwszy do seniorskiej reprezentacji Hiszpanii na mecze eliminacji Euro 2020. Zadebiutował 8 września 2019 roku w Gijón w meczu z Wyspami Owczymi.

W lutym 2023 roku, po dobrych występach w Celcie, znalazł się na wstępnej liście pierwszego powołania Luisa de la Fuente jako selekcjonera seniorów.