Łukasz Tomczyk

Pochodzenie

Łukasz Tomczyk urodził się 1 listopada 1988 roku w Częstochowie. Wychowywał się w domu dziecka w Kłobucku, gdzie trafił jako dwunastolatek razem z młodszym bratem. Jednym z wychowawców był Andrzej Ujma, późniejszy selekcjoner reprezentacji Polski domów dziecka. Jako osiemnastolatek Tomczyk pomagał mu przy kadrze, a potem prowadził dzieci w Zniczu Kłobuck.

Ukończył wychowanie fizyczne i pedagogikę wczesnoszkolną na Uniwersytecie Jana Długosza w Częstochowie. Pracował jako nauczyciel w oddziale sportowym Szkoły Podstawowej nr 7, prowadził też zajęcia z piłki nożnej na uczelni. Na początku z trenerki nie dało się wyżyć, więc dorabiał na budowie, przy zbiorach za granicą i sprzedając gazety, ale, jak mówi, nigdy nie zakładał planu B. Jako zawodnik grał w niższych ligach, między innymi w Zniczu Kłobuck i Gromie Poczesna. Zdobył również uprawnienia sędziowskie, ale poprowadził tylko trzy mecze.

Posiada licencję UEFA A. W styczniu 2026 roku Szkoła Trenerów PZPN zakwalifikowała go na kurs UEFA Pro edycji 2026/2027.

Kariera trenerska

Pierwszą pracę w klubie dostał w akademii Rakowa Częstochowa, gdzie przez około osiem lat prowadził kolejne roczniki, między innymi rocznik 2002/2003 z Mateuszem Musiałowskim i Kacprem Trelowskim w składzie. Zaprosił go tam Krzysztof Kołaczyk, wówczas prezes klubu. Potem Mateusz Stolarski ściągnął go do Wisły Kraków, gdzie był koordynatorem drużyn jedenastoosobowych i asystentem trenera w młodzieżowej drużynie. Do Krakowa dojeżdżał z Częstochowy pociągiem. W tym czasie współtworzył też grupę trenerów Deductor, między innymi z Dawidem Szwargą oraz Tomaszem i Łukaszem Włodarkami. Opowiadał, że jechał sześćdziesiąt kilometrów do Dąbrowy Górniczej, żeby w śniegu notować, jak Szwarga prowadzi młodzieżowe grupy, a tydzień później wracał z kolejnymi pytaniami. Od Manchesteru City przejął na przykład schemat z piłką przeciągniętą w dośrodkowaniu na drugi słupek, po którym zawodnik zamiast strzelać zgrywał piłkę. Jego Victoria strzeliła w ten sposób wiele goli już w klasie A.

W lipcu 2019 roku objął seniorską Victorię Częstochowa, występującą w klasie A. Już na tym poziomie pracował z asystentem, nagrywał treningi dronem i analizował z zawodnikami pierwsze połowy meczów w przerwie. W sezonie 2020/2021 Victoria wygrała klasę A i awansowała do okręgówki. Tomczyk odszedł w listopadzie 2021 roku, zostawiając drużynę na pierwszym miejscu w tabeli.

Od listopada 2021 roku był analitykiem w sztabie Dawida Kroczka w Resovii Rzeszów, a od października 2022 roku w GKS Katowice u Rafała Góraka. W lipcu 2023 roku dołączył do Polonii Bytom jako asystent Adama Burka, a 26 września 2023 roku przejął pierwszy zespół. Drużyna była wtedy w dolnej części tabeli II ligi. Pod koniec 2024 roku odrzucił propozycję Marka Papszuna, który chciał go w sztabie Rakowa, bo chciał dokończyć projekt w Bytomiu, i sam poinformował o tym trenera jako pierwszego. W sezonie 2023/2024 Polonia skończyła na szóstym miejscu i odpadła w półfinale baraży z KKS Kalisz. W sezonie 2024/2025 wygrała II ligę po serii dwunastu zwycięstw z rzędu, przerwanej porażką z Wieczystą Kraków, w której Polonia od 37. minuty grała w dziewiątkę, i awansowała do I ligi. W grudniu 2025 roku kibice podziękowali mu po ostatnim meczu rundy. W sezonie 2025/2026 beniaminek zakończył rundę jesienną na drugim miejscu.

W grudniu 2025 roku Raków Częstochowa, wicemistrz Polski, zatrudnił go po odejściu Papszuna do Legii Warszawa. Umowa miała obowiązywać do 30 czerwca 2027 roku. Z Bytomia przeszli z nim asystenci Łukasz Ocimek i Mateusz Wrana oraz Łukasz Juchnik, odpowiadający za przygotowanie fizyczne. W Ekstraklasie zadebiutował 1 lutego 2026 roku wyjazdowym meczem z Wisłą Płock. Raków odpadł z Ligi Konferencji w 1/8 finału po dwumeczu z Fiorentiną, a w Pucharze Polski wyeliminował w półfinale GKS Katowice po remisie 4:4 i rzutach karnych. W finale na PGE Narodowym przegrał z Górnikiem Zabrze. Klub rozstał się z nim 3 maja 2026 roku, dzień po finale. Tomczyk mówił, że nie spodziewał się takiej decyzji, bo drużyna była po pięciu meczach bez porażki.

Od czerwca 2026 roku prowadził Odrę Opole w I lidze. Pod koniec października 2026 roku klub rozwiązał z nim umowę po serii porażek, a drużyna była wtedy na przedostatnim miejscu w tabeli.

Styl i metody

Tomczyk buduje pracę na intensywności i na szczegółowej analizie. W Polonii Bytom jego zespoły grały agresywnym wysokim pressingiem, w którym pracował także napastnik. Mówił, że przez rok w Polonii nie robili klasycznej rozgrzewki, tylko od razu wchodzili w część pozycyjną treningu. W podcaście „Jak Uczyć Futbolu” opowiadał o obronie wysokiej oraz o zasadach i „zakazach modelowych”. Sztab Polonii liczył dane samodzielnie. Według asystenta Łukasza Ocimka krótsze podanie w tercję ataku dawało lepsze efekty, więc drużyna zaczęła przenosić piłkę wyżej dopiero z tercji środkowej.

W Rakowie zapowiadał grę, w której drużyna przejmuje inicjatywę, i przyznawał, że ustawienie może się zmieniać w trakcie meczu. W jego zespole najczęściej grały trzech środkowych obrońców i wahadłowi, w ustawieniach 3-4-3 i 3-4-2-1. Sam podkreślał, że ustawienie istnieje tylko w pierwszej sekundzie meczu, a dalej decydują zasady i rytm gry zawodnika. W Rakowie mówił, że patrzy mocniej na jakość piłkarską niż na motorykę i wywodzi się z treningu pozycyjnego, z dużą ilością analiz i treningów indywidualnych. Siebie określa jako osobę trochę zimną, która bardzo dużo wymaga. Z młodzieżą pracował w akademiach przez lata, a współpracownicy z tamtego okresu wspominają jego długie treningi i zadania domowe dla zawodników.

Wypowiedzi

„Ustawienie jest w pierwszej sekundzie meczu, później go nie ma. Decydują zasady, koncepty, mikrorzeczy, indywidualne talenty i rytm grania zawodnika.” (21 grudnia 2025, przy objęciu Rakowa)

„Nie będę nikogo udawał, bo to nikomu nigdy nie wyszło na dobre. Po prostu będę sobą.” (22 grudnia 2025, konferencja prasowa w Rakowie)