Jens Berthel Askou

Pochodzenie

Jens Berthel Askou urodził się 19 sierpnia 1982 roku w Videbæk w Danii. Był stoperem i piłkarskim nomadą: zaczynał w akademii Midtjylland, przeszedł do Silkeborga i na sezon został wypożyczony do Holstebro, potem wyjechał do tureckiego Kasımpaşa, a w 2009 roku do Norwich City, z którym w sezonie 2009/2010 wygrał League One. Potem występował w Vejle-Kolding, Esbjergu, Skive i Thisted, gdzie w 2017 roku zakończył karierę po ponad trzystu meczach. W Norwich jego kolegą z drużyny był Russell Martin, dziś trener. Do trenerskich obowiązków wszedł jeszcze jako piłkarz: w Skive i Thisted był grającym asystentem.

Kariera trenerska

W czerwcu 2017 roku Vendsyssel FF zatrudnił go jako asystenta Erika Rasmussena. Dyrektor klubu tłumaczył, że ma wielkie ambicje i dobrze pasuje do strategii wykształconych trenerów: Askou miał licencję UEFA A, a w styczniu 2018 roku zaczynał kurs UEFA Pro. Gdy Rasmussen odszedł w maju 2018 roku w trakcie walki o awans, Askou został pierwszym trenerem i wprowadził klub do Superligaen, eliminując w barażach Lyngby (1:0 i 2:1). W sezonie 2018/2019 Vendsyssel walczył o utrzymanie i rozstał się z nim w maju 2019 roku, tuż przed meczami o pozostanie w lidze.

W grudniu 2019 roku został trenerem HB Tórshavn na Wyspach Owczych. Pierwsze miesiące zbiegły się z pandemią. Rozgrywki ruszyły w maju, gdy piłka prawie nie była grana w innych częściach świata, więc liga z wysp nagle interesowała media z całego świata. W 2020 roku wywalczył tytuł mistrzowski i puchar kraju, zespół zdobył drugą w historii ligi liczbę punktów i rekordową liczbę goli, a dziewięciu piłkarzy trafiło do kadry. Uznano go trenerem sezonu na Wyspach Owczych.

W styczniu 2021 roku objął AC Horsens, zagrożony spadkiem z Superligaen po zwolnieniu Jonasa Dala. Klub spadł, ale Askou został i po słabym starcie w 1. division (cztery punkty w czterech meczach) zdobył 23 z 27 punktów w rundzie awansowej. Horsens wrócił do Superligaen 23 maja 2022 roku po wygranej 4:0 z Fredericią. Askou powiedział wtedy, że nikt w nich nie wierzył po słabym początku. W Superligaen klub znów spadł, a Askou w czerwcu 2023 roku odszedł do Szwecji, zostawiając w Horsens opinię trenera, który wprowadził nowoczesny sposób myślenia o piłce i zawsze jako pierwszy przychodził rano na trening.

W IFK Göteborg zastał zespół w strefie barażowej, który wygrał jeden z pierwszych szesnastu meczów sezonu. Nowy trener dopiął dyscyplinę: zawodnik, który nie spełniał standardów, nie wchodził do kadry meczowej, grał mniej albo biegał dodatkowo. „To rzeczy ze starej szkoły, ale działają” – tłumaczył. W sierpniu 2023 roku został trenerem miesiąca w lidze szwedzkiej. Göteborg uniknął baraży dopiero dzięki późnemu zwycięstwu w ostatniej kolejce w Varberg. W czerwcu 2024 roku Askou odszedł do Sparty Praga jako asystent Larsa Friisa, co rozgniewało kibiców Göteborga. Tłumaczył, że szansa pracy w klubie z Ligą Mistrzów trafia się rzadko, a Göteborg został wynagrodzony za jego odejście, i że nie żałuje żadnej z szybkich decyzji. Sparta wystąpiła w fazie ligowej Ligi Mistrzów, ale po nieudanej jesieni rozstała się ze sztabem, w tym z nim, w styczniu 2025 roku. Jeszcze w tym samym miesiącu został asystentem Jacoba Neestrupa w FC Kopenhaga, który zdobył w sezonie 2024/2025 mistrzostwo i puchar Danii. Mówił tam, że stara się być szczery i bezpośredni, wymaga wiele, a czasem obejmuje piłkarzy ramieniem.

12 czerwca 2025 roku Motherwell ogłosił go trenerem po Michaelu Wimmerze, który przepracował w klubie dwanaście meczów. Prezes Kyrk Macmillan mówił, że wybrano go spośród bardzo wielu kandydatów, a przekonało klub jego doświadczenie w dużych klubach. Askou zapowiadał też spokojniejszą przyszłość: planował zostać w jednym miejscu trzy lub cztery lata, bo jako trener, który pracuje nad szczegółami i kulturą, potrzebuje ciągłości. Askou zapowiadał „dynamiczny futbol” z zawodnikami, którzy chcą piłki i inicjatywy, oraz cel w postaci pierwszej szóstki. Zakończył sezon 2025/2026 na czwartym miejscu za Celtikiem, Hearts i Rangers, co dało klubowi kwalifikacje do Ligi Konferencji. Dwukrotnie nominowano go do tytułu trenera miesiąca.

21 maja 2026 roku Toulouse FC ogłosiło go następcą Carlesa Martíneza Novella. Francuski klub szukał trenera na podstawie danych, a dyrektor sportowy Viktor Bezhani mówił o silnym przywództwie i pracy z akademią. Askou nie znał wcześniej Tuluzy, a z francuskiego miał szkolną podstawę sprzed prawie 25 lat. Na pierwszej konferencji 8 lipca 2026 roku zaczął po francusku i wyjaśnił, że nie chce zdradzać taktyki dziennikarzom przed zawodnikami. Przyszedł bez własnego sztabu; asystentem został Jordan Galtier, a Mickaël Delestrez, dotąd dyrektor techniczny akademii, drugim pomocnikiem.

Styl i metody

W Motherwell grał asymetrycznym 4-2-2-2 opartym na krótkich, szybkich podaniach i ciągłej rotacji zawodników. Agresywny kontrpressing i decyzja, by nie walczyć o pierwsze piłki w obronie, dały jedną z najlepszych defensyw ligi, a zespół należał do najlepszych w Europie w odzyskiwaniu piłki. Askou prowadzi „biblię futbolu”, ponad trzysta slajdów z modelem gry: od pressingu i gry przeciwko dziesięciu rywalom po obronę przy wznowieniach od bramki. Zwalcza „kulturę obwiniania”, bo chce, żeby zawodnicy nie bali się ryzyka. Zespołowi pokazał wzrost norweskiego Bodø/Glimt jako wzór dla niewielkiego klubu i przewidział ich styczniowe zwycięstwo nad Manchesterem City w Lidze Mistrzów.

Przyznaje, że jego styl się zmienia. W Horsens grano według niego bardziej bezpośrednio, a pełny model wykształcił się dopiero w Motherwell, gdzie warunki pozwoliły przyspieszyć proces. Chętnie stawia na młodych: w Göteborgu grali Malick Yalcouyé i Elis Bishesari, a według prezesa Motherwell w ciągu pięciu i pół sezonu jako trener dał debiuty 26 piłkarzom na najwyższym poziomie.

W Toulouse zamienił trójkę obrońców Martíneza Novella na 4-2-3-1, a w pierwszych meczach grał także 4-4-2. Opisuje swój futbol jako odważny, dynamiczny i intensywny, z wolnością dla zawodników w dobrze zorganizowanej strukturze. „Chodzi o to, żeby ich uwolnić i dać im prawo do błędów” – mówił o młodych piłkarzach.

Wypowiedzi

„Karierę trenerską zbudowałem od trzeciej ligi przez drugą aż po Superligaen, z wyjazdem na Wyspy Owcze i powrotem. Wypadasz, awansujesz, wypadasz i awansujesz. Dużo się wtedy uczysz.” (Fotbollskanalen, październik 2023)

„Odważnie, dynamicznie, intensywnie i miejmy nadzieję, że ciekawie.” (Toulouse FC, lipiec 2026)