Florian Kohfeldt

Pochodzenie

Florian Kohfeldt urodził się 5 października 1982 roku w Siegen, ale wychował się w Delmenhorst koło Bremy, gdzie w 2002 roku zdał maturę. Jako bramkarz grał w TV Jahn Delmenhorst, a potem w rezerwach Werderu Brema pod okiem Viktora Skrypnyka. Po dwóch, trzech treningach wiedział, że na zawodowstwo nie wystarczy mu talentu, a w 2008 roku przestał grać. Mówił, że już w wieku dwudziestu lat chciał zostać trenerem.

Analityczne zacięcie pokazał jako dwunastolatek: po porażce 0:5 w Jahn Delmenhorst oddał swojemu trenerowi Reinhardowi Schumacherowi dziewięciostronicowe pismo z propozycjami zmian. Studiował sport i zdrowie w Bremie, w 2013 roku zrobił magisterium. Kurs trenera DFB, a z nim licencję UEFA Pro, ukończył w 2015 roku jako najlepszy w roczniku; na zjazdy dojeżdżał wspólnie z Torstenem Fringsem, z którym się zaprzyjaźnił.

Kariera trenerska

W Werderze Brema pracował od 2006 roku, zaczynając jako asystent w drużynie U14, potem w U16, a od 2010 roku w U17 u Skrypnyka. W październiku 2014 roku, gdy Skrypnyk przejął pierwszy zespół po zwolnieniu Robina Dutta, razem z Fringsem został jego asystentem w Bundeslidze. We wrześniu 2016 roku cały sztab odszedł po porażce 1:4 z Borussią Mönchengladbach, a Kohfeldt wrócił do klubu na początku października jako pierwszy trener rezerw w 3. Lidze. Utrzymał je, choć rezerwy Werderu były wtedy jedynym takim zespołem na tym poziomie.

30 października 2017 roku, po zwolnieniu Alexandra Nouriego, przejął zespół zawodowców tymczasowo, z Timem Borowskim jako asystentem. Dyrektor sportowy Frank Baumann chwalił go za rozwijanie zawodników i jasne komunikaty. Werder był przedostatni i nie wygrał żadnego z dziesięciu meczów. Debiut, porażkę 1:2 we Frankfurcie, miał 3 listopada; tydzień później został pierwszym trenerem, a pierwszy mecz w tej roli wygrał 4:0 z Hannoverem. Sezon 2017/2018 skończył na 11. miejscu. W 2018 roku DFB przyznał mu nagrodę Trainerpreis des deutschen Fußballs. Jego dewiza brzmiała: „najpierw atak, z niego wyprowadzamy obronę”; przez prawie rok Werder nie przegrał w Bremie.

W sezonie 2018/2019 był o włos od miejsca dającego Ligę Europy i skończył ósmy. W 2019/2020 Werder uratował się z 16. miejsca w barażu z 1. FC Heidenheim: 0:0 i 2:2, a o utrzymaniu zdecydowała zasada bramek na wyjeździe. W sezonie 2020/2021, przed ostatnią kolejką, klub zwolnił go w strefie spadkowej; zespół przejął Thomas Schaaf, ale Werder i tak spadł z Bundesligi. Z perspektywy czasu sam przyznawał, że walczył za klub „ponad miarę”: stawiał wywrócone bandy reklamowe, projektował przebudowę szatni, sprintował z Milotem Rashicą wzdłuż linii bocznej i stał się trenerem od wszystkiego, tracąc przy tym kontakt z drużyną.

W październiku 2021 roku objął VfL Wolfsburg po Marku van Bommelu. Wolfsburg grał w Lidze Mistrzów (pokonał 2:1 Red Bull Salzburg, grał też z Sevillą i Lille), ale odpadł w fazie grupowej, a w lidze skończył na 12. miejscu. W Wolfsburgu miał wyraźnie mniej swobody niż w Bremie; rozstał się z klubem po sezonie. W jego kadrze był Bartosz Białek, który na początku 2022 roku wracał po zerwaniu więzadeł krzyżowych. Jakub Kamiński z Lecha Poznań dołączył do klubu latem 2022, już po odejściu Kohfeldta.

Po przerwie, od lipca 2023 roku, pracował w belgijskim KAS Eupen. Tam znów mógł wprowadzać swoje pomysły w wielu obszarach, ale klub nie uniknął walki o utrzymanie, a w marcu 2024 roku Kohfeldt zrezygnował, jeszcze przed barażami.

7 września 2024 roku przejął SV Darmstadt 98 po Torstenie Lieberknechcie. Klub spadł z Bundesligi i zaczął drugoligowy sezon od trzech porażek i remisu. W Darmstadt znalazł, jak mówił, klub o rodzinnym charakterze, podobny do Werderu, w którym od razu się zakochał. W grudniu 2024 roku jego zespół długo bronił się w Pucharze Niemiec w Bremie, a Werder przełamał go dopiero w doliczonym czasie. Sezon 2024/2025 Darmstadt skończył na 12. miejscu, a rok później na piątym, w walce o awans. Kohfeldt jest tam trenerem także w sezonie 2026/2027.

Styl i metody

W Bremie budował drużynę wokół ofensywy. W Darmstadt jest ostrożniejszy i bardziej elastyczny: dopasowuje ustawienie do rywala, co zauważano już w Werderze. W grudniu 2024 roku przeciw Werderowi, grając dotąd czwórką obrońców, przestawił zespół na 5-2-3, żeby zamknąć środek pola i szybko wychodzić z kontrą. Od lata 2025 roku Darmstadt ćwiczył kilka systemów: pomocnik Kai Klefisch był przygotowany do roli libero, a zespół grał trójką lub czwórką obrońców zależnie od meczu. W sezonie 2026/2027 najczęściej gra 4-2-3-1, a w pojedynczych meczach także 4-1-4-1, 4-4-2 i 3-1-4-2. Klub zakłada grę nastawioną na szybkie przejścia w obu kierunkach.

Zdarza mu się świadomie oddać rywalowi piłkę. Przed meczem z Magdeburgiem w październiku 2025 roku założył odbiór, szybkie wyjście za linię obrony i zamknięty środek, a bramkarza rywala, który buduje grę jak pomocnik, kazał zastawiać w pressingu jeden na jednego. Uważa, że pokusą trenera jest powiedzieć, że dominuje się nad każdym. W meczach z faworytami stawia na dyscyplinę, walkę i skuteczność przed urodą gry. W Darmstadt klub używa narzędzia AI, które na bieżąco tłumaczy jego odprawy w szatni na języki piłkarzy: klubu nie stać na potrzebne profile zawodników na niemieckim rynku, więc buduje kadrę międzynarodową.

Prezes klubu Rüdiger Fritsch opisuje go jako bardzo uporządkowanego, umiejącego zorganizować wielki sztab ludzi i spokojniejszego niż w Bremie. Kohfeldt przyznaje, że kiedyś bardzo zależało mu na opinii ludzi, a dziś liczy się dla niego zdanie wybranych osób. Poza boiskiem gra w tenisa nawet pięć razy w tygodniu, w klubie TEC Darmstadt na poziomie regionalnej ligi swojej grupy wiekowej, bo, jak mówi, godzina tenisa to godzina zupełnego odstresowania.

Wypowiedzi

„Wiem, że niesamowicie polaryzowałem.” (Süddeutsche Zeitung, marzec 2026)

„Przy całej taktyce i całej innowacji najważniejsza pozostaje dusza drużyny.” (Süddeutsche Zeitung, marzec 2026)