
Szwedzki napastnik, który przez Holandię i 2. Bundesligę doszedł w 2026 roku do Borussii Mönchengladbach.
Urodził się 8 września 1998 roku w Sztokholmie i wychowywał w dzielnicy Hägersten na południu miasta. Jego ojciec Martin Lidberg w latach 90. i na początku XXI wieku należał do czołówki światowych zapaśników: zdobył mistrzostwo świata i trzy tytuły mistrza Europy, ale przez pech z kontuzjami nie wywalczył medalu olimpijskiego. Isac łączył zapasy z piłką do dziesiątego roku życia. Zapasowe treningi odbywały się w Huddinge, daleko od domu, a koledzy i boisko były bliżej, więc wybrał futbol. Ojciec mówił, że kilka lat zapasów dało mu siłę, równowagę i dynamikę, a dalej trenowali razem na własną rękę.
Jako dziecko jeździł z ojcem na zawody w całej Europie i w Niemczech i często spędzał wolny czas na stadionach piłkarskich. Mówił, że od tamtej pory jego serce bije dla niemieckiej piłki, a Bundesliga była jego ulubioną ligą. Jako szesnastolatek przyznawał, że marzy o grze w Bundeslidze, najchętniej w Bayernie Monachium, a jego idolem był Mario Gómez.
Zaczynał w Hägerstens SK, szybko trafił do akademii Hammarby IF, klubu z rodzinnego miasta, któremu kibicuje cała jego rodzina. Najlepszym przyjacielem od czasów szkolnych jest Viktor Gyökeres. Poznali się w wieku dziesięciu lat w tej samej szkole w Sztokholmie, a w reprezentacji Szwecji U-19 grali razem w ataku.
W Allsvenskan zadebiutował 13 lipca 2015 roku, mając 16 lat. W meczu u siebie z Falkenbergs FF wszedł na boisko w końcówce razem z klubową ikoną Kennedym Bakircioglu. Był wtedy najmłodszym piłkarzem Hammarby, który zagrał w Allsvenskan. Trener Nanne Bergstrand mówił, że ma wielki potencjał, jeśli zachowa pokorę, bo jest silny jak na swój wiek i ma wyczucie bramki.
Przełomu w Hammarby jednak nie było. Po latach mówił, że chciał odejść już jako 18-latek, bo uznał, że robi się stary, i czuł presję: „Nie wiem, jak myślałem”. W pierwszych czterech latach w seniorach występował w siedmiu klubach: Hammarby, Enskede, Åtvidaberg, norweskich IK Start, FK Jerv i HamKam oraz Brommapojkarna. Przełom przyniósł dopiero 2020 rok. Zszedł szczebel niżej i w Gefle IF w Division 1 strzelił 19 goli w 25 meczach. Zainteresował się nim holenderski Go Ahead Eagles, z którym porozumiał się w połowie marca 2021 roku, a do klubu przeszedł latem 2021 roku.
W Eredivisie spędził dwa sezony. W sezonie 2022/2023 był drugim najlepszym strzelcem Go Ahead Eagles. Latem 2023 roku podpisał czteroletni kontrakt z FC Utrecht. Pierwszy sezon był trudny. Złamał rękę i musiał przejść operację tuż przed startem rozgrywek, a po powrocie czuł się, jak mówił, jakby biegał z jedną ręką. Gdy zaczął wracać do formy, zapalenie ścięgna Achillesa wyłączyło go na trzy, cztery miesiące, a po powrocie często grał na lewym skrzydle, a nie na środku ataku. Utrecht skończyło sezon na siódmym miejscu i w barażu o Ligę Konferencji przegrało 1:2 po dogrywce z jego byłym klubem, Go Ahead Eagles.
W sierpniu 2024 roku przeszedł do drugoligowego SV Darmstadt 98. W pierwszym meczu w Pucharze Niemiec, minutę po wejściu z ławki, asystował przy golu Oscara Vilhelmssona. W sezonie 2024/2025 był najlepszym strzelcem klubu z 14 golami w lidze. Sezon 2025/2026 zaczął od hat-tricka, a po siedmiu kolejkach miał już siedem goli. W Darmstadt w 58 meczach drugiej ligi zdobył 31 goli i zanotował dziewięć asyst. W 2024 roku mówił, że liga niemiecka mu odpowiada: jest bardziej bezpośrednia, ofensywna i daje mu dużo miejsca do biegania.
W czerwcu 2026 roku został piłkarzem Borussii Mönchengladbach, z kontraktem do 30 czerwca 2030 roku. Dyrektor sportowy Rouven Schröder opisał go jako groźnego pod bramką, silnego fizycznie, dynamicznego i radzącego sobie w pojedynkach, czyli agresywnego środkowego napastnika. Dyrektor Darmstadt Paul Fernie mówił, że Lidberg opowiadał mu o marzeniu o grze w Bundeslidze.
Najlepiej czuje się jako samotny środkowy napastnik. Jego najmocniejszą stroną są, jak sam mówił, wbiegnięcia za linię obrony. Jest silny fizycznie i dużo pracuje dla zespołu. Dyrektor techniczny FC Utrecht mówił, że to „silny napastnik z dużą mocą” i zawodnik drużynowy, który dużo biega w meczach i dzięki temu sieje niepokój w defensywie rywali. W wieku 16 lat sam wskazywał jako atuty szybkość, siłę i skuteczność na wiele sposobów, a jako rzeczy do poprawy grę głową, lewą nogę i podstawy techniki.
Grał w młodzieżowych reprezentacjach Szwecji U-16, U-17, U-18 i U-19, a w 2017 roku wystąpił w mistrzostwach Europy U-19 w Gruzji.
W listopadzie 2024 roku selekcjoner Jon Dahl Tomasson powołał go do kadry po wycofaniu się Hugo Bolina. Lidberg nie zagrał w meczu ze Słowacją, a 19 listopada w Solnie wszedł w 89. minucie za Gyökeresa w wygranym 6:0 meczu Ligi Narodów z Azerbejdżanem. Był to jego debiut w seniorskiej reprezentacji.
1
co 288 minut
0
6,6
Minuty w sezonie
288′7 z 8 meczów
| Sezon | Klub | Rozgrywki | M | Min | Gole | Asysty |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 2025/20262. Bundesliga | SV Darmstadt 98 | 2. Bundesliga | 30 | 2525 | 17 | 3 |
| 2025/2026Puchar Niemiec | SV Darmstadt 98 | Puchar Niemiec | 3 | 235 | 0 | 0 |
| 2024Eliminacje MŚ | Szwecja | Eliminacje MŚ | 2 | 102 | 0 | 0 |
| 2024/20252. Bundesliga | SV Darmstadt 98 | 2. Bundesliga | 3 | 256 | 0 | 0 |
| 2023/2024 | FC Utrecht | – | – | – | – | |
| 2022/2023 | Go Ahead Eagles | – | – | – | – | |
| 2021/2022 | Go Ahead Eagles | – | – | – | – | |
| 2020/2021 | Gefle IF | – | – | – | – | |
| 2019/2020 | IF Brommapojkarna | – | – | – | – | |
| 2018/2019 | IF Brommapojkarna | – | – | – | – | |
| 2017/2018 | Atvidabergs FF | – | – | – | – | |
| 2016/2017 | Enskede | – | – | – | – | |
| 2015/2016 | Hammarby FF | – | – | – | – |





