Throwback Thursday: Adel Taarabt – od MVP ligi do drugiej Benfiki

– W rezerwach grałem 90 minut i jeżeli trener sądził, że nie daję rady, mógł mnie zdjąć. Cały czas siedzi w swoim gabinecie i czasem zejdzie na kilka minut, żeby zobaczyć trening – odbijał piłeczkę zawodnik. A do tego… pokazywał brzuch, aby udowodnić, że zarzuty o nadwagę są bezpodstawne. Niezwykle zdrowa relacja na linii gracz – trener.

Panom nie było po drodze już wcześniej. Redknapp nie korzystał z usług Marokańczyka już w Tottenhamie, w sezonie 2013/2014 zaś wypożyczył go najpierw do Fulham, później do Milanu. Sławetna wojna dwóch panów była końcem naszego bohatera w klubie. Kontuzje i niechęć trenera pozwoliły mu zagrać w tamtej kampanii jedynie siedem razy. Nie tak to miało wyglądać.

Adel Taarabt w Benfice: za słaby na rezerwy

Nasz bohater nie spodziewał się, idąc do Benfiki, że zostanie przesunięty do rezerw. Ba, nawet tam się na niego nie stawia. W minionym sezonie zagrał zaledwie siedem razy w drugiej drużynie. Już pod koniec ubiegłego roku był na wylocie z klubu, zaledwie po pięciu miesiącach w Portugalii. Nie zadebiutował.

Widywano go na ulicach Lizbony nawet w dniach spotkań, a dawne zarzuty o nadwagę można teraz z powodzeniem przypominać – dziś Adel Taarabt już nie zapozuje do zdjęcia, gdyż wygląda „pełniej” niż Rafał Murawski na swojej najgorszej fotografii. Na Półwyspie Iberyjskim jest chyba za ciepło, żeby myśleć o piłce.

Wsławił się beznadziejnym rzutem rożnym (powyżej) oraz konkurującym z nim strzałem z wapna. I to właściwie wszystko, co zasługuje na uwagę z jego spotkań w klubie. Jeżeli zostanie w Benfice, to tylko dlatego, że nikt się po niego nie zgłosi. Nikt na niego w Lizbonie nie postawi. Nie ma powodów.

Warto było włączać mecze, w których miał zagrać ten chłopak. Nie było obrońcy, któremu nie mógłby związać nóg w marynarski supeł w mniej niż pięć sekund, do tego dokładał świetne gole. Dwa dni temu miał 27. urodziny – to jeszcze nie musi być koniec, jednak niewiele wskazuje na to, że Adel Taarabt nagle postanowi nie marnować olbrzymiego talentu.

– Jeśli zostanę ich piłkarzem, to otworzy mi to drzwi do takich wspaniałych klubów jak Real czy Barcelona – mówił przed wypożyczeniem do Milanu. Panie Adel, jeśli myśli pan o Realu czy Barcelonie, to proszę nie wzorować się na takich sławach jak Woodgate czy Czygriński. Piąta rano pobudka i biegamy – inaczej nie przejdzie.

W ostatnim odcinku Throwback Thursday wspominałem polskiego Zidane’a oraz następców Pelego rodem z Ghany.

• AC Milan
• Adel Taarabt
• Benfica Lizbona
• Harry Redknapp
• Queens Park Rangers
• RC Lens
• Throwback Thursday
• Tottenham
• Rangers

– W rezerwach grałem 90 minut i jeżeli trener sądził, że nie daję rady, mógł mnie zdjąć. Cały czas siedzi w swoim gabinecie i czasem zejdzie na kilka minut, żeby zobaczyć trening – odbijał piłeczkę zawodnik. A do tego… pokazywał brzuch, aby udowodnić, że zarzuty o nadwagę są bezpodstawne. Niezwykle zdrowa relacja na linii gracz – trener.

Panom nie było po drodze już wcześniej. Redknapp nie korzystał z usług Marokańczyka już w Tottenhamie, w sezonie 2013/2014 zaś wypożyczył go najpierw do Fulham, później do Milanu. Sławetna wojna dwóch panów była końcem naszego bohatera w klubie. Kontuzje i niechęć trenera pozwoliły mu zagrać w tamtej kampanii jedynie siedem razy. Nie tak to miało wyglądać.

Adel Taarabt w Benfice: za słaby na rezerwy

Nasz bohater nie spodziewał się, idąc do Benfiki, że zostanie przesunięty do rezerw. Ba, nawet tam się na niego nie stawia. W minionym sezonie zagrał zaledwie siedem razy w drugiej drużynie. Już pod koniec ubiegłego roku był na wylocie z klubu, zaledwie po pięciu miesiącach w Portugalii. Nie zadebiutował.

Widywano go na ulicach Lizbony nawet w dniach spotkań, a dawne zarzuty o nadwagę można teraz z powodzeniem przypominać – dziś Adel Taarabt już nie zapozuje do zdjęcia, gdyż wygląda „pełniej” niż Rafał Murawski na swojej najgorszej fotografii. Na Półwyspie Iberyjskim jest chyba za ciepło, żeby myśleć o piłce.

Wsławił się beznadziejnym rzutem rożnym (powyżej) oraz konkurującym z nim strzałem z wapna. I to właściwie wszystko, co zasługuje na uwagę z jego spotkań w klubie. Jeżeli zostanie w Benfice, to tylko dlatego, że nikt się po niego nie zgłosi. Nikt na niego w Lizbonie nie postawi. Nie ma powodów.

Warto było włączać mecze, w których miał zagrać ten chłopak. Nie było obrońcy, któremu nie mógłby związać nóg w marynarski supeł w mniej niż pięć sekund, do tego dokładał świetne gole. Dwa dni temu miał 27. urodziny – to jeszcze nie musi być koniec, jednak niewiele wskazuje na to, że Adel Taarabt nagle postanowi nie marnować olbrzymiego talentu.

– Jeśli zostanę ich piłkarzem, to otworzy mi to drzwi do takich wspaniałych klubów jak Real czy Barcelona – mówił przed wypożyczeniem do Milanu. Panie Adel, jeśli myśli pan o Realu czy Barcelonie, to proszę nie wzorować się na takich sławach jak Woodgate czy Czygriński. Piąta rano pobudka i biegamy – inaczej nie przejdzie.

W ostatnim odcinku Throwback Thursday wspominałem polskiego Zidane’a oraz następców Pelego rodem z Ghany.