Stomil w obliczu ofensywnej posuchy

Od tej pory, a zatem nieprzerwanie przez pięć kolejnych pojedynków (oraz lwią część szóstego), Stomil nie zdołał ukłuć przeciwnika. Przekłada się to jednocześnie na 533 minuty bez bramki, nie wliczając czasu doliczanego przez sędziego. I nie wynika to zresztą ze szczególnej nieskuteczności – „Duma Warmii” miała najzwyczajniej niewiele okazji strzeleckich.  

Pod wodzą trenera Tarachulskiego Stomil oddał łącznie dwanaście celnych strzałów na bramkę. Przekłada się to jednocześnie na średnią czterech celnych uderzeń na mecz (uwzględniając, że sześć z nich miało miejsce w spotkaniu przeciwko Wiśle Puławy, statystyka wygląda jeszcze mizerniej). Sumarycznie, olsztynianie są w trwającym sezonie najgorszą ofensywą ligi (dwadzieścia jeden zdobytych bramek). 

Identyczną średnią Stomil legitymuje się także za kadencji trenera Lecha, jednakże w tym miejscu warto podkreślić wizualną zmianę w grze całej drużyny. Z umiarkowanych pozytywów, „Duma Warmii” jest już w stanie narzucać rywalom wymagające warunki, czy to okresowo, czy nawet nieco dłużej. 

Kadrowe dylematy

Przyjrzyjmy się zatem kadrowemu potencjałowi drużyny w kontekście obsady pozycji ofensywnych. W Stomilu brak na ten moment postaci wyróżniającej się pod kątem strzeleckiego dorobku. Tytuł lidera dzierżą w tej kwestii Piotr Kurbiel i wahadłowy Filip Wójcik (po cztery trafienia). 

Nad samym Kurbielem warto pochylić się nieco głębiej, albowiem od półtora roku jest to przeważnie etatowa „dziewiątka” Stomilu. I o ile 28-latek nierzadko był już krytykowany za swoją grę, tak w zeszłym sezonie obronił się suchymi liczbami. Kurbiel trafiał wówczas do siatki dziesięciokrotnie, dokładając do tego trzy ostatnie podania. 

W trwającym sezonie sytuacja nie wygląda już tak kolorowo. Radomianin nie jest co prawda typowym goleadorem, lecz nie zaspokaja to całkowicie dość jawnego niedosytu wobec strzeleckiego dorobku piłkarza. W kontekście obsady pozycji napastnika alternatywą miał być wiosną Dawid Retlewski.  

Kibice wiązali ze sprowadzonym zimą napastnikiem niemałe nadzieje, co biorąc pod uwagę liczby notowane przez niego w barwach Wisły Puławy, absolutnie nie dziwi (dziewięć zdobytych jesienią). Po przeprowadzce do Olsztyna Retlewski nie zdołał jednak wpisać się na listę strzelców ani razu. Od dwóch tygodni piłkarz leczy zresztą uraz, a jego gotowość do gry w sobotnim spotkaniu z Hutnikiem stoi pod znakiem zapytania. 

Tercet napastników uzupełnia ponadto młodzieżowiec Bartosz Florek. 19-latek rozegrał w tym sezonie piętnaście spotkań ligowych (większość w mocno okrojonym wymiarze czasowym), trafiając do siatki raz. Od kilku tygodni Florek jest pierwszym wyborem w kontekście obsady pozycji numer dziewięć – dotychczas bez efektów w postaci kolejnych bramek. 

Czy „Duma Warmii” zacznie wkrótce regularnie punktować, zachowując finalnie ligowy byt? Sytuacja jest skomplikowana, a niezbędne będzie w tym kontekście rozwiązanie przysłowiowego worka z bramkami. Kto weźmie na siebie ciężar odpowiedzialności za powodzenie arcytrudnego zadania? 

Starcie Hutnika Kraków z GKS-em Tychy zakończone zwycięstwem gości

• Bartosz Florek
• Bartosz Tarachulski
• Dawid Retlewski
• Grzegorz Lech
• Piotr Kurbiel
• Stomil Olsztyn
• Filip Wójcik
• Wisła Puławy
• Pogoń Siedlce
• Chojniczanka Chojnice
• KKS Kalisz
• Hutnik Kraków

Od tej pory, a zatem nieprzerwanie przez pięć kolejnych pojedynków (oraz lwią część szóstego), Stomil nie zdołał ukłuć przeciwnika. Przekłada się to jednocześnie na 533 minuty bez bramki, nie wliczając czasu doliczanego przez sędziego. I nie wynika to zresztą ze szczególnej nieskuteczności – „Duma Warmii” miała najzwyczajniej niewiele okazji strzeleckich.  

Pod wodzą trenera Tarachulskiego Stomil oddał łącznie dwanaście celnych strzałów na bramkę. Przekłada się to jednocześnie na średnią czterech celnych uderzeń na mecz (uwzględniając, że sześć z nich miało miejsce w spotkaniu przeciwko Wiśle Puławy, statystyka wygląda jeszcze mizerniej). Sumarycznie, olsztynianie są w trwającym sezonie najgorszą ofensywą ligi (dwadzieścia jeden zdobytych bramek). 

Identyczną średnią Stomil legitymuje się także za kadencji trenera Lecha, jednakże w tym miejscu warto podkreślić wizualną zmianę w grze całej drużyny. Z umiarkowanych pozytywów, „Duma Warmii” jest już w stanie narzucać rywalom wymagające warunki, czy to okresowo, czy nawet nieco dłużej. 

Kadrowe dylematy

Przyjrzyjmy się zatem kadrowemu potencjałowi drużyny w kontekście obsady pozycji ofensywnych. W Stomilu brak na ten moment postaci wyróżniającej się pod kątem strzeleckiego dorobku. Tytuł lidera dzierżą w tej kwestii Piotr Kurbiel i wahadłowy Filip Wójcik (po cztery trafienia). 

Nad samym Kurbielem warto pochylić się nieco głębiej, albowiem od półtora roku jest to przeważnie etatowa „dziewiątka” Stomilu. I o ile 28-latek nierzadko był już krytykowany za swoją grę, tak w zeszłym sezonie obronił się suchymi liczbami. Kurbiel trafiał wówczas do siatki dziesięciokrotnie, dokładając do tego trzy ostatnie podania. 

W trwającym sezonie sytuacja nie wygląda już tak kolorowo. Radomianin nie jest co prawda typowym goleadorem, lecz nie zaspokaja to całkowicie dość jawnego niedosytu wobec strzeleckiego dorobku piłkarza. W kontekście obsady pozycji napastnika alternatywą miał być wiosną Dawid Retlewski.  

Kibice wiązali ze sprowadzonym zimą napastnikiem niemałe nadzieje, co biorąc pod uwagę liczby notowane przez niego w barwach Wisły Puławy, absolutnie nie dziwi (dziewięć zdobytych jesienią). Po przeprowadzce do Olsztyna Retlewski nie zdołał jednak wpisać się na listę strzelców ani razu. Od dwóch tygodni piłkarz leczy zresztą uraz, a jego gotowość do gry w sobotnim spotkaniu z Hutnikiem stoi pod znakiem zapytania. 

Tercet napastników uzupełnia ponadto młodzieżowiec Bartosz Florek. 19-latek rozegrał w tym sezonie piętnaście spotkań ligowych (większość w mocno okrojonym wymiarze czasowym), trafiając do siatki raz. Od kilku tygodni Florek jest pierwszym wyborem w kontekście obsady pozycji numer dziewięć – dotychczas bez efektów w postaci kolejnych bramek. 

Czy „Duma Warmii” zacznie wkrótce regularnie punktować, zachowując finalnie ligowy byt? Sytuacja jest skomplikowana, a niezbędne będzie w tym kontekście rozwiązanie przysłowiowego worka z bramkami. Kto weźmie na siebie ciężar odpowiedzialności za powodzenie arcytrudnego zadania?