Schalke zasłużenie zwycięskie na Emirates

Równie aktywny co Peruwiańczyk był także rywalizujący z nim na skrzydle Andre Santos. Aktywność nie szła jednak w parze z jakością. Atakujący z lewej obrony Brazylijczyk często faulował w okolicach nie tyle swojej bramki co Schalke. Nie ma co wieszać wilków na Santosie, ale jego środowy mecz może być zapisany w annałach futbolu jako jeden z najgorszych indywidualnych występów w historii. I nie są to słowa na wyrost! 

Znacznie rzadziej w akcje ofensywne włączał się jego kolega z prawego skrzydła – Carl Jenkinson. Wymuszało to na Gervinho częstsze schodzenie na mniej preferowane przez niego prawe skrzydło, aby wypełnić lukę po młodym Angliku oraz dać miejsce, nomen omen, Santosowi na lewej flance.

Tuż przed przerwą świetną okazję zmarnował Huntelaar. Po długiej piłce ze środka pola nieźle w „szesnastkę” dośrodkował Atsuto Uchida, ale Huntelaar uderzył obok bramki z bardzo dogodnej pozycji. Trybuny Emirates Stadium odetchnęły z ulgą, choć druga połowa nie przyniosła zbyt wiele powodów do radości.

Zgodnie z przewidywaniami po wznowieniu gry zaczęło się od… ataków gości. Po kilku świetnych akcjach na prawym skrzydle wreszcie przedarł się Jefferson Farfan. Peruwiańczyk wpadł w pole karne, zagrał do zbiegającego Holtby’ego, ale posiadający angielskiego ojca reprezentant Niemiec zmarnował szansę, uderzając tuż nad poprzeczką. Niczym zamurowani defensorzy Arsenalu tylko wzrokiem odprowadzili piłkę. Sygnały ostrzegawcze w żaden sposób nie ustrzegły ich od kolejnych błędów.

Występ Farfana należał do jednych z lepszych w ostatnim czasie. Peruwiańczyk raz po raz otwierał defensywę Arsenalu świetnym dryblingiem oraz letargiczną postawą Andre Santosa, kiedy przychodziło do bronienia się.

Z dobrej strony chciał się pokazać Lukas Podolski. Były napastnik Koeln czterokrotnie trafiał w Bundeslidze przeciwko Schalke, ale w środowy wieczór był podwajany przez piłkarzy z Zagłębia Ruhry zawsze, kiedy tylko doszedł do piłki. Odegrałby zapewne ważniejszą rolę, gdyby grał na szpicy. Tam w 75. minucie pojawił się natomiast Olivier Giroud.

Ale Arsenal natychmiast musiał odrabiać straty, ponieważ sekundy po pojawieniu się Francuza na boisku Schalke strzeliło bramkę. Po karygodnym błędzie pary środkowych obrońców Arsenalu Huntelaar dopadł do podania głową Afellaya i soczystym strzałem umieścił piłkę tuż obok nieporadnego Mannone. Choć futbolówka leciała praktycznie w środek bramki, Włoch nie zdążył zareagować.

Wobec ostatniego meczu kary nałożonej przez UEFA na Arsene Wengera wolną rękę w przeprowadzaniu zmian dostał jego asystent, Steve Bould. Chcąc uratować wynik, na sześć minut przed końcem wprowadził on nieco zapomnianego na Emirates Rosjanina Andrieja Arszawina oraz wschodzącą gwiazdę Serge’a Gnabry’ego. Ale wówczas znowu cios zadało Schalke. W 85. minucie po raz kolejny świetnie z prawego skrzydła zagrał Farfan, a Afellay z bliska wpakował piłkę do pustej bramki. Radość kibiców gości głośno niosła się po szybko pustoszejących trybunach Emirates Stadium.

Arsenal ostatni raz przegrał u siebie z niemiecką drużyną we wrześniu 1996 roku, kilka dni przed objęciem sterów w klubie przed Arsene Wengera. Wtedy to, w przegranym 3:2 spotkaniu z Borussią Monchengladbach, na listę strzelców wpisał się Andrzej Juskowiak. Schalke natomiast odniosło pierwsze zwycięstwo w historii w Anglii – w pełni zasłużone, ale zarazem w dużej mierze ułatwione dzięki niefrasobliwości gospodarzy. Tak bardzo jak Farfan zasłużył na miano piłkarza meczu, tak samo tytuł antybohatera powinien przypaść Andre Santosowi. 

Choć awans Arsenalu z fazy grupowej LM nadal zdaje się być więcej niż pewny, Wenger i jego sztab na brak problemów nie będą narzekać.