Robert Ure

Pochodzenie

Urodził się w Glasgow. Do akademii Rangers trafił w wieku ośmiu lat i wychował się jako kibic tego klubu. Wspominał, że w akademii panowała rodzinna atmosfera, a klub stał się dla niego domem.

Kariera

Pierwszy mecz w pierwszej drużynie Rangers zagrał 30 sierpnia 2022 roku, jako 18-latek. Trener Giovanni van Bronckhorst wystawił go w drugiej rundzie Pucharu Ligi z Queen of the South. W dziesiątej minucie Ure strzelił pierwszego gola, a Rangers wygrali 3:1. Klub uznał go zawodnikiem meczu. Potem zagrał w pierwszym zespole jeszcze po minucie: w listopadzie 2022 roku ze St Mirren i w maju 2023 roku z Hibernian.

Szansy na stałe miejsce w Rangers się nie doczekał. Mówił później, że jako 18-latek nie czuł się jeszcze dość dobry na grę w tym klubie, a rezerwy Rangers występowały w Lowland League, piątym poziomie rozgrywek, który jego zdaniem nie pomagał mu się rozwijać. Latem 2023 roku opuścił klub. Próba w holenderskim AZ Alkmaar nie wyszła z powodu przepisów o pozwoleniach na pracę dla zawodników spoza Unii Europejskiej, a na początku września 2023 roku trafił do Anderlechtu.

W Brukseli grał w rezerwach, RSCA Futures, w drugiej lidze belgijskiej. Wyjazd z domu uważał za ważny etap: musiał sam o siebie zadbać, dojrzał, a codzienne treningi z młodymi, technicznymi piłkarzami Anderlechtu poprawiły jego grę z piłką. W sezonie 2023/2024 strzelił w lidze pięć goli w 16 meczach. W ostatniej kolejce play-offów o mistrzostwo wszedł z ławki w końcówce meczu z Royal Antwerp i zadebiutował w pierwszej drużynie. W lipcu 2024 roku podpisał z Anderlechtem nowy kontrakt, do 2027 roku. Za jednego z najważniejszych mentorów uważał bramkarza Kaspera Schmeichela, który mówił mu, żeby pracował dalej, bo ma szansę.

W marcu 2025 roku przeszedł do szwedzkiego IK Sirius z Uppsali. W debiucie w Allsvenskan zaliczył dwie asysty w wygranym 2:1 meczu z Värnamo. W sezonie 2025 strzelił w lidze 11 goli. Wiosną i latem 2026 roku regularnie trafiał do siatki, a w remisie 4:4 z Mjällby zdobył cztery gole, po raz pierwszy w karierze trafiając w meczu co najmniej trzy razy. Opowiadał, że miał wtedy poczucie, iż każdy jego strzał skończy się golem. Zanim odszedł do Hiszpanii, miał w sezonie 2026 piętnaście goli w Allsvenskan i prowadził w klasyfikacji strzelców.

11 sierpnia 2026 roku Sirius i Sevilla FC ogłosiły jego transfer do hiszpańskiego klubu.

Styl gry

Mikkel Hemmersam, dyrektor akademii Anderlechtu, opisał go jako klasyczną „dziewiątkę”: potrafi utrzymać piłkę, strzelać gole i dobrze buduje grę. Sam Ure mówił w 2025 roku, że jest zupełnie innym piłkarzem niż w chwili odejścia z Rangers: technicznie znacznie lepszym dzięki Anderlechtowi i silniejszym, więc lepiej radzi sobie w walce z rywalami.

Reprezentacja

Dwa razy zagrał w reprezentacji Szkocji U-19. W listopadzie 2023 roku po raz pierwszy dostał powołanie do kadry U-21.

We wrześniu 2026 roku selekcjoner Sebastien Pocognoli powołał go po raz pierwszy do seniorskiej reprezentacji. Zadebiutował 26 września 2026 roku w Lublanie, w bezbramkowym remisie ze Słowenią w Lidze Narodów. Wyszedł w pierwszym składzie obok Oliego McBurnie'ego, tuż przed przerwą trafił w słupek, a w 67. minucie zmienił go Kieron Bowie. Na koszulce miał pełne imię i nazwisko, „Robbie Ure”. Tłumaczył, że kibice zawsze mówią o nim właśnie tak, a samo „Ure” wydaje mu się za krótkie.