Ramon Hendriks

Pochodzenie

Urodził się 18 lipca 2001 roku w Hendrik-Ido-Ambacht. Zaczynał w ASWH z rodzinnego miasta, potem przeszedł do FC Dordrecht i stamtąd do Feyenoordu. W Rotterdamie był kapitanem drużyny U-19, prowadzonej przez Dirka Kuijta. W 2018 roku podpisał z Feyenoordem pierwszy zawodowy kontrakt.

Kariera

Debiutu w Feyenoordzie jako siedemnastolatek się nie doczekał. Żeby zacząć grać w seniorach, zimą 2021 roku został wypożyczony do NAC Breda. Zadebiutował na początku 2021 roku w wyjazdowym meczu z Jong PSV, zremisowanym 1:1. W NAC zaczynał jako środkowy obrońca, a sezon skończył jako lewy obrońca. Ówczesny kolega z drużyny Mario Bilate wspominał, że od pierwszego meczu było widać, że klub ma dobrego piłkarza.

Po powrocie zadebiutował w pierwszym zespole Feyenoordu za trenera Arne Slota, w pierwszym meczu sezonu 2021/2022. Zagrał jednak tylko kilka razy z ławki i kilka w podstawowym składzie. W tym sezonie wystąpił trzy razy w Lidze Konferencji, w której Feyenoord dotarł do finału. Następny sezon, w którym Feyenoord zdobył mistrzostwo Holandii, spędził na wypożyczeniu w FC Utrecht. W przygotowaniach zerwał więzadło krzyżowe, wrócił na boisko w marcu, a po czterech meczach znów doznał urazu kolana.

W sezonie 2023/2024 został wypożyczony do Vitesse Arnhem. Klub spadł z Eredivisie, ale Hendriks zagrał w niej 31 meczów. 26 czerwca 2024 roku Stuttgart ogłosił jego transfer z kontraktem do 30 czerwca 2028 roku. Dyrektor sportowy VfB Fabian Wohlgemuth mówił, że klub wierzy w jego skok do Bundesligi, ale widzi też pole do rozwoju.

Początkowo miał być uzupełnieniem składu. Pod okiem trenera Sebastiana Hoeneßa poprawiał grę z piłką i stopniowo wywalczył miejsce w wyjściowej jedenastce, w środku obrony i na lewej stronie. W sezonie 2024/2025 zagrał w pięciu meczach Pucharu Niemiec. W finale z Arminią Bielefeld, wygranym przez Stuttgart 4:2 w maju 2025 roku, wszedł na boisko w 69. minucie.

Na początku 2026 roku w wygranym 3:0 meczu na boisku Borussii Mönchengladbach krótko po przerwie zderzył się z rywalem i krwawił z nosa. Wydawało się, że nie będzie mógł grać dalej, ale wrócił na boisko z zaklejoną twarzą, a Hoeneß zdjął go z murawy dopiero po ponad dwudziestu minutach. W marcu 2026 roku, po wygranym 1:0 meczu z RB Lipsk, w którym zatrzymał skrzydłowego Yana Diomande, klub nazwał go „RaMONSTER”.

Sukcesy

• 2025 Puchar Niemiec z VfB Stuttgart
• 2018 Mistrzostwo Europy U-17 z Holandią

Styl gry

Jest lewonożnym obrońcą, który gra w środku defensywy i na lewej stronie. Hoeneß opisywał go jako zawodnika szybkiego i silnego, z właściwą mentalnością w pojedynkach, który z piłką rozwija się tak, że zawsze potrafi włączyć się do ataku. Nazwał go też niezmordowanym fighterem, na którego można liczyć w stu procentach. Z piłką rozwinął przede wszystkim grę do przodu, zarówno progresywnymi podaniami, jak i samodzielnymi rajdami. W styczniu 2026 roku po takim rajdzie przez pół boiska przygotował gola Chrisa Führicha w meczu z Unionem Berlin, zremisowanym 1:1.

Reprezentacja

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Holandii, w tym w kadrze U-19. W 2018 roku z drużyną U-17 trenera Kees van Wonderena wygrał mistrzostwa Europy w Anglii. Finał z Włochami skończył się wynikiem 2:2, a w rzutach karnych Holendrzy wygrali 4:1. Hendriks wykonywał ostatni rzut karny i nie pomylił się, dając Holandii tytuł.