Patrick Olsen

Pochodzenie

Urodził się 23 kwietnia 1994 roku w Tårnby. Jest wychowankiem Brøndby IF, w którego barwach w 2012 roku zadebiutował w duńskiej Superligaen.

Grał w młodzieżowych reprezentacjach Danii od kadry U-16 do U-21, najwięcej meczów rozegrał w drużynie U-17.

Kariera

Pod koniec sierpnia 2012 roku, jako 18-latek, podpisał kontrakt z Interem Mediolan. Grał tam głównie w drużynie Primavera, był na obozie i tournée w Stanach Zjednoczonych z pierwszym zespołem i raz wszedł na boisko w meczu Pucharu Włoch. Czuł jednak, że w Mediolanie nie będzie grał regularnie. W 2014 roku Inter wypożyczył go do norweskiego Strømsgodset, gdzie trenerem był David Nielsen, ale nie czuł się tam dobrze.

Po powrocie do Włoch rozwiązał umowę z Interem i po kilku miesiącach przeszedł do FK Haugesund. Po kilku miesiącach zgłosił się po niego RC Lens, walczący o powrót do Ligue 1. W Lens grał sporo, dopóki nie zmienił się trener, a potem przeniósł się do Grasshopper Zurych. W Szwajcarii, jak sam przyznawał, miał kłopoty poza boiskiem i uznał, że po latach za granicą powinien wrócić do Danii.

W 2017 roku podpisał kontrakt z FC Helsingør, gdzie odżył, choć klub spadł w tym czasie do duńskiej 2. dywizji. Latem 2019 roku przeszedł do Aalborg BK. Trener Jacob Friis chwalił jego energię, bardzo wysoki poziom techniczny i zaangażowanie na treningach. Po udanym sezonie w sierpniu 2020 roku sprzedano go do rywala, AGF Aarhus, gdzie znów pracował z Davidem Nielsenem. Gdy AGF zmieniło styl gry na taki, który nie pasował do jego cech, klub i zawodnik zdecydowali się rozstać.

15 lutego 2022 roku podpisał kontrakt ze Śląskiem Wrocław. Odrzucił wcześniej ofertę Warty Poznań, a przed decyzją rozmawiał m.in. z Kamilem Grabarą i Dawidem Smugiem, którego znał z Primavery Interu. Zadebiutował w derbach z Zagłębiem Lubin (0:0). Po kompromitującej porażce 0:4 z Bruk-Betem Termaliką Nieciecza jako jedyny z grających piłkarzy wyszedł do dziennikarzy. W sezonie 2022/23 wszedł do rady drużyny, a po kontuzji bramkarza Michała Szromnika przejął opaskę kapitana. W serialu Canal+ „Piłkarze na podsłuchu” widać było, jak przez cały mecz dyryguje kolegami, chwali ich i spiera się z sędziami.

W sezonie 2023/24 tworzył z Peterem Pokornym i Petrem Schwarzem środek pola drużyny Jacka Magiery, która zdobyła wicemistrzostwo Polski. Magiera miał do niego pretensje, gdy w grudniu 2023 roku w meczu z Koroną Kielce dostał czwartą żółtą kartkę po dyskusji z sędzią. Przed sezonem 2024/25 doznał urazu stawu skokowego, który odnowił się na treningu, i nie zagrał w nim ani minuty. 4 września 2024 roku rozwiązał umowę ze Śląskiem za porozumieniem stron i przeszedł do Dinama Bukareszt.

W Bukareszcie od razu wywalczył miejsce w środku pola. Latem 2025 roku wrócił do Danii, do AC Horsens, gdzie po raz trzeci spotkał się z trenerem Davidem Nielsenem. W kwietniu 2026 roku klub odsunął go od pierwszej drużyny i na około trzy miesiące skierował do treningów z zespołem U-19. Dyrektor sportowy Esben Hansen tłumaczył, że Olsen nie spełniał standardów drużyny. Zawodnik zaprzeczył doniesieniom, że po jednym z treningów krzyczał i stracił panowanie nad sobą, a wsparł go duński związek piłkarzy Spillerforeningen. W lipcu wrócił do treningów z pierwszym zespołem, a jeszcze w lipcu 2026 roku podpisał trzyletni kontrakt z B.93 Kopenhaga, grającym w 2. dywizji.

Styl gry

To „ósemka”, która biega od pola karnego do pola karnego, choć sam mówi, że najswobodniej czuje się trochę niżej i czasem gra jako defensywny pomocnik. Ma dobrą technikę i kontrolę nad piłką, rzadko drybluje i rzadko traci piłkę. Woli szukać mądrego podania, od którego zaczyna się akcja. Potrafi odebrać piłkę i dokładnie obsłużyć kolegów.

Na boisku jest głośnym liderem: cały czas mobilizuje partnerów i podpowiada im, gdzie zagrać. Ta sama ambicja kosztuje go czasem kartki za dyskusje z sędziami.